Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epi.Prima poſtL

voluerit executor atqꝫ familiarꝭ maieſtatꝭ eſſentieqꝫ diuīe in mētꝭ ſe exerceat puritate Inſignū iſtiꝰ ꝙ caſti ⁊ puri inueniūt xp̄m Maria q̄ ē ꝟgo caſtiſſima ⁊ puriſſima. ⁊ ioſeph qͥfuit purꝰ v̓go inuener̄t xp̄m in tēplo. ſicut teſtat̉ euāgeliū in ꝟbis p̄libatꝭ. In qͥbus pͥncipalit̓ duo tāgūt̉ .ſ. inqͥſitio xp̄i ſtudioſa. ibi.req̄rebāt. Inuētio eiꝰ gaudioſa. ibi. ⁊ factuꝫē poſt. I De pͥmo eſt notādū qͥdā rex vt legit̉ in hiſto. roma. cꝰ filiꝰ ꝑmittēte pr̄e .ſ. regeexijt ſibi q̄rere aīcos. Et factū eſt ꝙ in. vij. annis ſibi tres aīcos acqͥſiuit. pͥmū aīcū plus qͣꝫſe dilexit. ſcd̓m ſic̄ ſeip̄m. tertiū minus qͣꝫ ſe.Pr̄is igit̉ ꝯſilio hīto ad aīcos ꝓbandū porcū occidit ⁊ ad ſaccū ponēs ad pͥmū aīcū ꝓperauit dicēs. hoīeꝫ iſtū occidi rogo te vt in neceſſitate mihi ſubuenias ⁊ ip̄m ī domo tua ſepelire tradas ſiue cōmēdes. cui ille. ſic̄ tu euꝫoccidiſti ſic ⁊ penā meruiſti. ſꝫ qꝛ me plꝰ qͣꝫ tedilexiſti eūte te ad patibulū duo cilicia qͥbuſoꝑiri valeas tibi dabo. cōfuſus ille ad ſcd̓maicū abijt ⁊ eiꝰ auxiliū īplorat. ad quē ille. vitam meā nō ꝓ te ponā ſꝫ ꝓpt̓ amiciciā te eūtead penā tecū ibo. qͦ dimiſſo iuit ad tertiū qͥ benigne eū recepit di. da mihi corpꝰ ⁊ illd̓ ſepeliā ⁊ ꝓ teip̄o penā ſuſtinebo. Cū aūt ſaccumaꝑiret porcū adinueīt. Spūalit̓ autē rex iſtexp̄s ē qͥ ẜm psͣ. d̓r rex magnꝰ ſuꝑ oēꝫ t̓ram cfiliꝰ eſt ſpūalit̓ ppl̓s xp̄ianꝰ. h̓ inqͣꝫ ꝓmittentedeo q̄ſiuit ſibi in. vij. ānis tres aīcos intellige ꝑ. vij. ānos oē tꝑus qͦ viuit. qꝛ ẜm Gre. invij. diebꝰ oē tꝑs cōphendit̉. ſꝫ ꝑ pͥmū amicūſubaudi mūdū quē filiꝰ iſte .ſ. ppl̓s xp̄ianꝰ plꝰdiligit qͣꝫ ſe qd̓ ptꝫ. qꝛ toto conamīe qr̄t amorem md̓i ⁊ ſe ꝑicl̓o maxīo exponūt vt a md̓odiligant̉. ⁊ neſciūt hi miſeri ꝙ amare md̓m ēpͥmo amare adulteꝝ. iuxta illd̓ Iaco. iiij. Adulteri neſcitꝭ qꝛ aīcitia hꝰ md̓i inimica ē deiqͥcūqꝫ gͦ voluerit eſſe amicꝰ hꝰ md̓i inimicusdei ꝯſtituit̉. amor .n. md̓i adulterat aīam. vtdicit Augꝰ. li. de ꝟ. dn̄i. Scd̓o amare mūdūeſt amare ꝓditorem ſuū. md̓s eī ſe diligētestradit demonibꝰ Mat .xxvj. Quēcūqꝫ oſculatus fuero ip̄e eſt tenete eū. de hͦ oſculo dic̄Sapi. ꝓuer xxvij. meliora ſunt vulnera diligentis qͣꝫ fraudulēta oſcula odiētꝭ .i. diabolivl̓ md̓i blandimenta que ſunt ioab. ij. Re. ij.Tertio amare md̓m eſt amare ꝑiculuꝫ. iuxtailld̓ augꝭ. amas md̓m abſorbꝫ te. md̓s eī amatores ſuos deuorare nouit nō portare. Et ſapi. Eccī. iij. qͥ amat md̓m in illo ꝑibit. ⁊ iterūAugꝰ. in epl̓a ad Athanaſiū. md̓s iſte ꝑiculoſior eſt blandus qͣꝫ moleſtꝰ ⁊ magꝭ cauēdꝰ.Quarto amare md̓ꝫ eſt amare diaboli dominiū. qꝛ diabolꝰ regͣt in md̓s qͥ eſt rex ſuꝑ oēs

filios ſuꝑbie Iob. xlj. ſꝫ certe hꝰ crudel̓ dn̄idominiū dn̄t fuge̓ xp̄ianoꝝ ꝯſortia abrenuntiando huic md̓o ex emplo cuiuſdā militꝭ deqͦ legit̉ qͥ fuit de auſtria natꝰ ⁊ totꝰ md̓o d̓ditꝰh̓ qͣdā nocte ſolus an̄ caſtrū in ortum ſuū pulchrum floribꝰ (vt meliꝰ de md̓i pōpa cogitare poſſꝫ) deſcēdit. q̄dā .n. dn̄a hūana eſtiatōepulchra ⁊ ornata ſe ei pn̄tauit d. Ecce aſſumquā toto amore hactenꝰ q̄ſiuiſti ad me accedas. ille ꝟo gaudēs vald̓ diligētiꝰ inſpexit ſebtm̄ reputans ꝙ aſpectu ⁊ affatu tal̓ dn̄e dignꝰ fuit. ⁊ illa. ſic̄ me an̄ vidiſti ita me retro ītuearꝭ viditqꝫ ī dorſo eā plenā v̓mibꝰ putrędine ⁊ īmūditia ⁊ fetore. ita ꝙ horror iſtoꝝ oēꝫgl̓aꝫ pͥus viſaꝫ ſuꝑabat atqꝫ ī ſtuporē raptusac nimis t̓ritꝰ ē. cui illa. ego ſū gl̓a md̓i. et tales ſunt fructꝰ mei. ⁊ ad hec v̓ba imago diſparuit ⁊ miles emendatꝰ redijt ⁊ deo viuensmd̓o abrenūciauit. Iō dic̄. b. augꝰ. ī li. d̓ agone xp̄iāo. mittit̉ diabolꝰ foras qn̄ ex toto corde renūtiat̉ huic md̓o. ſic .n. renūciatur huicmd̓o ⁊ dia. qͥ eſt pͥnceps hꝰ md̓i. Quīto md̓mdilige̓ eſt in domo igne accēſa velle manere.qꝛ totus md̓s in igne poſitꝰ eſt. j. Ioh̓. v. Eſtem̄ fornax md̓s babylonica igne ſuccēſa Daniel̓. iij. iō nō eſt amādꝰ nec q̄rēdus. ſꝫ fugiendus. iuxta illd̓ .j. Ioh̓. ij. nolite dilige̓ mūdūneqꝫ eaq̄ in md̓o ſunt. ſi qͥs diligit md̓m nō ēcharitas pr̄is ī eo. Etiā iō md̓s n̄ ē diligēdꝰ.qꝛ eſt aīcꝰ falſus ⁊ nō mīſtrat exeūtibus niſiviles pānicl̓os ſic̄ legit̉ de rege ſalādino. ſcribit Uin. in ſpe. hiſto. li. xxx. c. liiij. qͥ cū apuddamaſcū mortē imminē ſciret ſigniferū ſuuꝫvocauit di. tu qͥ ſoles ferre vex illa mea ꝑ bella. vexilla mortꝭ mee .ſ. pāniculū vilē fer ꝑ totā ciuitatē damaſcū ſuꝑ lāceā clamitādo. ecce rex oriētꝭ moriēs nō fert ſecū niſi hͦ palliuꝫvile. ⁊ ſic mortuꝰ ē Itē md̓s et̓ iō n̄ ē diligēdꝰqꝛ ī eiꝰ delitijs nō innueīt̉ xp̄s. iuxta illd̓ iobxxviij. Nō īueniet̉ in t̓ra ſuauit̓ viuētiū RPer ſcd̓m aīcū quē mūdani q̄rūt ⁊ diliguntvt ſeip̄os. intelligūt̉ pueri. vxor ⁊ cognati. īqͥbꝰ ml̓ti ſpē ſalutꝭ ponūt ⁊ bona h̓ facē negligūt. de qͦꝝ ꝯfidētia dic̄ ꝓph̓a Hiere. xvij. maledictꝰ hō qͥ ꝯſidit in hoīe ⁊ poīt carnem brachiū ſuū. ⁊ a dn̄o recedit cor eiꝰ. vbi ꝑ carnē ītelligit filios ⁊ cognatos qͥ tm̄ ꝯducūt corpꝰad ſepulchꝝ cū aīa trāſit ad tormētū pꝰ ea redeūt domi ꝓ aīa nullū faciētes bonū. qꝛ dicitCriẜ. ome xxiiij. ſic̄ hūor ex radicibꝰ aſcēditī herbā ⁊ trāſmittit̉ ī ſemē nec reu̓tit̉. ſic caritas de pauꝑibꝰ aſcēdit ī filios ⁊ ſic n̄ reu̓tit̉ d̓filijs ad ꝑentes. iō vid̓r ꝙ ſint falſi aīci. nec īt̓illos vꝫ xp̄s īueniri. ſic̄ patꝫ ī ꝟb̓ euāgelij ꝙmaria ⁊ ioſeph q̄rebāt xp̄ꝫ it̓ ꝯgnatoſ ⁊ no-