Epi.LPrimapoſt

Arbor bona fructꝰ bonos fac̄. Sꝫ tn̄ eſt notandū ne in radice arborꝭ plantāde in aliumlocū aliqͥd maneat in terra. ſꝫ totalit̓ excuciatur alioqͥn vt pͥus ſterilis maneret. Sic etiāmūdial̓ hō qͥ debet ad locū gr̄e ⁊ pnīe tranſplantari cauere dꝫ ne in terrenis affectibꝰ etpeccatꝭ in radice intentiōis aliqͥd remaneat.qꝛ dic̄ Anẜ. li. iij. c. vij. Peccatori non ꝓdeſttrāſmutatio loci ſine trāſmutatōe vitij Et ꝓbat h̓ ꝑ dictū Bede qͥ ait. Nec lucifero ꝓfuitlocus celi. nec Ade locus ꝑadiſi. nec Lothlocꝰ montis excelſi. nec filijs iſrl̓locꝰ deſerti.iō interrogatus ſocrates a qͦdā ciue qͣre mutatio nihil ſibi ꝓdeſſet ad mutatōꝫ vitiorumRn̄dit. nō eſt miꝝ ſi mutatio loci non mutatvitiū. qꝛ ſꝑ mutas teip̄m. ſi aūt vitiū mutat̉.ꝓdeſt mutatio loci. Id̓o dic̄ Iſi. lxxxj. di. c.valet qn̄qꝫ conuerſis ꝓ ſalute aīme mutatioloci plerūqꝫ em̄ dū mutat̉ locꝰ mutat̉ ⁊ mētꝭaffectꝰ. Et ſubdit: cōgruū eſt gͦ inde etiaꝫ corꝑaliter euelli vbi qͥs illecebris ẜuiuit. nam locus vbi qͥs praue vixerit in ꝯſpectu mentꝭ apponit qd̓ ſepe qͥſqꝫ ibi cogitauit vl̓ fec̄ Tertōneceſſariū eſt tꝑs. ſicut em̄ pl̓es arbores plātātur in vere. pauce in autūno. pautiores inhyeme. ⁊ pauciſſime in eſtate. ſic cōueniensvalde eſt vt in vere iuuētutꝭ mundani hoīestranſplantēt̉ ad ſtatū pnīe ⁊ ſalutꝭ. qꝛ Tren̄.iij. d̓r. Bonū eſt viro cū portau̓it iugū dn̄i abadoleſcētia ſua. Et ſapiēs. Semīa māe ſemētuū. Eccī. xj. Et ratio huiꝰ eſt ꝯuenientie. q̄in autūno mature etatꝭ vl̓ in hyeme ſenecturvl̓ ī eſtate .i. in feruore male ꝯſuetudīs. hūo⁊ gr̄a deuotionis deficit. Iō dicit. b. Augꝰde pe. di. vl. c. nullus. Et hēt̉ originalit̓ li.pe. vera ⁊ falſa. Illi qui nūqͣꝫ poterāt ꝯuertivoluerūt ꝯfiteri cū iam peccare nequeunt vſic facile acqͥrant qd̓ volunt. Et infra qui gͦſero penitet oportet nō ſolū deū timere iudicem ſed ⁊ iuſtū diligere. Sed de mala cōſuetudine d̓r Hiere. xiij. ſi pōt ethiops mutarepellem ſuā ⁊ pardus varietates ſuas. ⁊ vospoteritis bn̄facere cū didiceritis malū. ideoꝯuenientius tꝑs ad plantādū hoīes de ſtatumundane culpe ad locū pnīe eſt adoleſcētia.Iō dici. b. Augꝰ. in qͦdaꝫ ẜmōe qͥ incipit. penitētes. ⁊ habet̉ tranſſumptiue de pe. di. vijcirca medium. §. qͣꝫqͣꝫ. ſi vis a dubio liberariage pnīaꝫ dū ſanus es. ſi ſic agis dico tibi qꝛſecurus es. qꝛ pnīam egiſti eo tꝑe quo peccare potuiſti. ſi vis agere pnīam qn̄ iam peccare nō potes peccata dimiſerūt te. tu non illa.Quarto neceſſariꝰ ē ſurculꝰ qͥ ſignificat vbūdei qd̓ animū cōmutat. ſicut legit̉ de quodāpaſtore qͥ ꝓpter gregꝭ cuſtodiā raro ad eccle

ſiam ad ẜmonē ⁊ ad miſſam iuit ſed ſeculariter vixit ſemel trāſiēs in ciuitatē cucurrit adeccl̓aꝫ ⁊ audiuit p̄dicare ꝙ qͥlibꝫ eſſꝫ obligatus ad peccatū vitandū ⁊ deū diligēdum. exqͦ qͥdeꝫ ẜmone fuit edificatꝰ. v̓ſus igit̉ ex īdede creaturis cogitauit illa creatura deo ẜuit⁊ deo obedit. aqua in currēdo ⁊ aues ī canēdo. herbe ſe erigendo. ⁊ ſic de alijs. Inſuperviſo ſemel bufone ait. nūqͥd te talē omps creare potuit quē pctīs ꝯtinue offēdis. ingratꝰeius bn̄ficijs infinitis factꝰ ⁊ creatꝰ ad imaginem ip̄ius ⁊ ad beatitudinē ꝯſequēdā. redēptus illiꝰ paſſione. q. d. ita. iō eū laudare debuiſti ⁊ illius obſequijs mācipari. vn̄ ꝯu̓ſusad pnīam a quodā ſancto viro ſufficiēt̓ informatus inde laudabilit̓ ꝑſeuerauit. Iō dixitIaco. ī cano. c. j. Suſcipite inſitū v̓bū qd̓ poteſt ſaluare aīas vr̄as ¶ G Quātū ad ſcd̓mapl̓s ꝯſulit aīe ad mētꝭ renouatōꝫ ibi. ſꝫ ꝯformamī in nouitate ſenſus vr̄i. Ubi noͣ phiſologus ſcribit de aqͥla ꝙ ſic ſolet ſe renouare īnouitate qn̄ ſentit ꝑ ſenectuteꝫ ſe aggͣuatamtunc volēs ſuo ſenio ſubuenire ⁊ ſe vt iuuenis fiat renouare q̄rit fontē ꝯtinue fluenteꝫ qͦinuento ſe in aera erigit altiꝰ qͣꝫ aliqͣ auiū aſcedere pōt quo vſqꝫ p̄ ſol̓ ardore altiꝰ volare n̄pōt. ſicqꝫ ſol ambas accendit ſibi alas. qͥ minuit ſibi antiquas pēnas ⁊ alleuiat oneroſaſquo facto reſpicit ad fontꝭ origineꝫ. ⁊ in ip̄mcadit ⁊ antiqͣs pēnas deponit. ſicqꝫ iuueneſcit ac ſi de nouo de nido exiuiſſꝫ. Moralit̓.er aqͥlā intellige hoīeꝫ. qꝛ ſic̄ aqͥla antiquafficit̉ ꝑ antiquā vitā. ſic hō ſpūalit̓ antiquatur ꝑ culpā. ſicut ptꝫ de dauid qͥ ꝑ ſuꝑbiā ſuaꝫ quā habuerat in nūeratōe ppl̓i ſui. vt hēt̉ij. Re. xxiiij. fuit in aīma inueteratꝰ ꝙ dixitsͣ. vj. Inueteraui int̓ om. ini. me. vbi ꝑ inimicos intelligit pctā vel ſathanā ⁊ eius ſatellites qͥ ꝓuocauit eū ad pctm̄ ppl̓i numerationis. ſicut habet̉ .j. Paral̓. xxj. Surrexit aūtſathā ꝯtra iſrl̓. ⁊ incitauit dauid vt nūeraretppl̓m ſeu iſrl̓. ſic ⁊ tu hō qn̄ peccas in aīa antiquus fies. iuxta illd̓ psͣ. xxxj. Inueterauerūt oīa oſ. m. Glo. i. vires aīe ex pctōꝝ ꝯtractōe q̄ ꝑ oſſa ſignificant̉ in qͥbꝰ cōſiſtit roburcorꝑis. ſic in viribꝰ aīe robur mentꝭ. Sꝫ poſſet ꝯtingere ꝙ hō ex ſenio ſuoꝝ pctōꝝ deſperaret. ſicut Cayn qͥ ait Gen̄. iiij. Maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniā merear. Iō ꝯſolat̉ ip̄ꝫꝓmittens reformatōꝫ iuuentutis cuꝫ dicit ꝑpsͣ. Renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua. Et dicit ſignant̓ vt aquile. qꝛ volēs peccator renouari dꝫ aſſumere duas alas quaꝝ pͥma debeteſſe amor dei vt deū p̄ oībus ⁊ ſuꝑ omīa diligat. Scd̓a dꝫ eſſe amor ꝓximi. de qͥbus alis