Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

in alio tumulo poſuerūt ⁊ facta eſt rixa horūcauſa pacis ⁊ cōcordia viuorū. Ecce quoruꝫcorda in vita quieſcere nō potuerūt nec corpora eoꝝ in ſepulchro poſita quieuer̄t. O ſih̓ corꝑa eoꝝ tantas rixas habuerūt. quantaſmiſere eoꝝ aīme in inferno hactenꝰ habuer̄t⁊ ꝑtulerunt. Idcirco qͥlibet hō qͥ vult ſecureꝑ mare mundi nauigare ⁊ ad terrā ſanctā ꝑuenire debet auem patīe in nido cordis tenere. qꝛ patīa eſt valde efficax ad terrā hāc ſanctam celi ꝑducere. qꝛ dicit Hiero. Nō niſi ꝑpatīam implet̉ qd̓ d̓r. regnū celorū vim patitur ⁊ violenti rapiūt illud Mat. xj. Undecū in alijs beatitudinibus fiat ꝓmiſſio de futuro. patientibꝰ de regno celoꝝ fit ꝓmiſſio d̓pn̄ti. Mat. v. Beati qͥ ꝑſecutōꝫ patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorū. Sedd. a. Quomō ſcire poſſum cū auis patīe eſt īnido cordis? vide qn̄ mare tui cordis eſt tranquillum ſi tibi aliqua aduerſa irrogant̉. necmēs ad rixas ꝓuocat̉. qꝛ dicit Sapiēs. Iracundus ꝓuocat rixas. qͥ patiens ē mitigat ſuſcitatas. Prouer. xv. ſicut patet in vitaſpatruꝫ. li. ij. c. xvij. de duobus fratribus carnalibus qͥ ſimul habitabant quos diabolus abinuicem ſeꝑare nitebat̉. quadam die de veſpere minor accendit lucernam ⁊ poſuit ſuꝑcandelabrum. malicia aūt diaboli candelamruit ⁊ extincta eſt. per hoc diabolus volebateos ad litem concitare. Surgēs auteꝫ ſeniorfratrem ꝑcuſſit. cum ꝟo ille patient̓ proſternens ſe ad terrā rogabat eum dicēs. Magͣnimis eſto ⁊ ego rurſus accendam lucernamEcce cor ſuū manebat tranquillū. tn̄ mitigauit rixas iam ſuſcitatas. qꝛ nō reſpōdit ei verbum turbulentum. confuſus diabolꝰ receſſitab eis. Iō. b. Paulus loquēs de patiente inv̓bis thematis. dic̄ nihil differt a ſeruo qꝛ patiens ꝓnus eſt ad ſeruiendū. ſicut patet de p̄dicto fratre qͥ ꝓnus fuit fratri ẜuire ad cādelam extinctam reaccendere. P Sed noͣ ꝙꝑ aliam auem q̄ eſt dicte aui ꝯtraria intelligꝭtur ira q̄ ſꝑ eſt contra patiam nitens eā de nido cordis expellere. vt ſic hō in mare huiusmundi ꝑiclitari ⁊ demergi in infernū poſſit.Iō dicit ꝯtra patīaꝫ vt teſtat̉ Augꝰ. li. de cōflic. vi. ⁊ vir. c. viij. Que ergate agunt̉ eqͣnimiter ferri non p̄n̄t. imo patient̓ hec tolerarepctm̄ eſt. qꝛ ſi non eis cū magna aſperitate reſiſtit̉ ꝯtra te. deinceps ſine mēſura cumulāt̉Ecce ſic dicit ira ad hoīem ꝑ hoc ꝙ a cord̓ expellere patientiam laborat. ideo cōſulenduꝫeſt hmōi vt nidum cordis ſui in qͦ manꝫ auispatientia dicta aſpergat ſanguīe agni immaculati ieſu patientis. paſſionē eiꝰ mēte recor-

detur. ⁊ tūc patīa in nido cordis manebit. ꝓpter quod addit Augꝰ. in li. vbi ſupra reſpōdeo ire. ſi paſſio redemptoris ad mentē reducitur nihil tam durum qd̓ nō equo aīmo toleretur. Xp̄s (vt ait Petrus) paſſus eſt ꝓ nob̓nobis relinquēs exemplum vt ſequamur veſtigia eius. Ip̄e .n. dicit ſi me ꝑſecuti ſunt. etvos ꝑſequunt̉. ſed qͣꝫta ſunt in comꝑationepaſſionū illius ad ea q̄ nos patimur. ille eniꝫobprobria. irriſiōes. ꝯtumelias. alapas. ſputa flagella. ſpineā coronā crucēqꝫ ſuſtulit. etnos miſeri ad nr̄am ꝯſuetudinē vno ẜmonefatigamur. imo verecundamur. ⁊ qd̓ agemꝰde eo qd̓ dicitur. ſi nō cōpatimur nec ꝯregnabimus. Qua ꝓpter retundēde ſunt ire ſtimuli ⁊ eius metuenda damnatio. qꝛ legimꝰ ſcriptum. qͥ iraſcitur fratri ſuo reus erit iudicio.Hec Augꝰ. Et certe ſi hō paſſionē xp̄i quampatienter innocens tolerauit ad animum reuocaret. poſſet vtiqꝫ oīa aduerſa patient̓ tolerare. ſicqꝫ ad terram ſanctā celeſtis hieruſalem ſecure nauigare. Ad quam nos ꝑducat.Hic conclude ſermonem.De eadem Dn̄ica infra octauas Sermo. iij.Tantū ad tertium ponit. b. Paulus in ꝟbis p̄miſſis obediētie ꝓnitatē ſeu velocitateꝫ. cuꝫdicit. ſꝫ ſub tutoribus eſt vſqꝫ ad p̄finitū tꝑsa pr̄e. Q Quidā rex erat qͥ filiā habuit pulcherrimā ⁊ gratioſam noīe roſa mundi. puella iſta adeo agil̓ erat in currendo ꝙ an̄ omēsad terminū ꝑuenit. rex aūt ꝑ totum regnumſuū fecerat ꝓclamare. qͥcunqꝫ cū filia ſua currere vellet. ſi an̄ eam ad terminū veniret ip̄aꝫin vxorem haberet ⁊ regnū iſtius poſſideretſi ꝟo an̄ terminū deficeret caput ſuū amputaretur. ⁊ hac ꝓclamatōe facta ml̓ti cum ea cucurrerūt. ſed an̄ terminuꝫ deficiētes capita ⁊vitam ꝑdiderūt. Erat tūc pauꝑ qͥdaꝫ nomīeAbias de vili ſtirpe ꝓductꝰ qͥ ſumens ſecumẜtum roſaꝝ zonā ſericeā ⁊ loculū ſericeuꝫ. inquo erat pila deaurata ⁊ ſuꝑ pilam ſuꝑſcriptio talis. Qui mecū luſerit nūqͣꝫ de ludo ſatiabit̉. ⁊ venit vt puellā in currēdo īpediret.quē videns puella indigne tulit ꝙ cuꝫ talivxili currē debuit. nec ꝯtradicere auſa fuit. ambobus igit̉ currentibꝰ puella ꝑ longā diſtantiam p̄currit eidem. qd̓ videns Abias ẜtumroſarū ꝓtulit ⁊ an̄ eam mox ꝓiecit. viſo ẜtopuella ſe inclinauit ⁊ ſubleuans in capite collocauit. ⁊ intm̄ in eo delectabat̉ ꝙ ille eam ꝑuenit. qd̓ ip̄a vidit intra ſe ait. nūqͥd filia regꝭ