¶ Dominica

diſcernere cogitatōes. Ad pͥmū animi motūvel ꝓbare vl̓ im ꝓbare qd̓ cogitat vt bōas cogitatōes alat vl̓ ſtatī malas extīguat. Hic nāqꝫ fons eſt boni ⁊ origo pctī. qͣre ibi maximeoportꝫ p̄ẜuari pctm̄ vbi naſci ſolet. Statīqꝫad pͥmā tēptatōnis faciē ⁊ malū an̄qͣꝫ creſcatreſtringe̓ dū adhuc eſt in cogitatōe. Quartocapilli dealbant̉ cū capilli vicꝫ caneſcūt. in qͦmora. innuit̉ ꝙ cogitatōes male ⁊ fede ſūt ꝑpnīaꝫ dealbāde .i. abluēde. iuxta illud psͣ. l.Lauab̓ me ⁊ ſuꝑ niueꝫ dealbabor. Naꝫ pnīeardor qͣſi crines dealbat cū diſtortas cogitatiōes purificat. vn̄ Gre. xiij. mora. Mēteſ ſiqͣs ip̄e carnales cogitatōes inueniūt pnīe ardore ꝯſumūt. nec cogitationes ſuas dilataricarnali voluptate ꝑmittūt Ecce ſic dn̄t aīmedeuote crines malaꝝ cogitationuꝫ reſoluereq̄ volūt veꝝ elephantem xp̄m ad ſe allicere.Quarto ncc̄e eſt vt nō ſolū ſint ꝟgines nude⁊ habeant crines reſolutos. ſꝫ etiā vt habeātdulces voces qͥbus mediantibꝰ xp̄um ad ſetrahāt. Et he voces dn̄t pͥmo eſſe cordis letificatiue vt .ſ. aīe deuota or̄o ⁊ bōa meditatiode qͣ voce dicit ip̄e Can. ij. Sonat vox tua inauribꝰ meis. vox em̄ tua dulcis. ⁊ psͣ. cxviij.Letabor ego ſuꝑ eloqͥa tua. ſic̄ qͥ inueīt ſpolia multa. Scd̓o dn̄t eſſe amoris excitatiue. ſicut ei aues feminee dulcit̉ canūt. ſic ꝙ cantudulci mares ad ſe alliciūt atꝫ trahūt. ſic voxintīa aīe deuote dꝫ dulcit̓ cātare vt ſic xp̄umſpōſuꝫ poſſit ad ſe inuitare. ⁊ ille cātꝰ dꝫ fierifide ſpe ⁊ charitate. ¶ R Fides em̄ dꝫ iurando xp̄m inuitare. ſpes hoſpitiū p̄ꝑare. charitas ꝟo eū tene̓. Et ſic legit̉ de qͣdaꝫ muliere q̄cū caruiſſet aliqͣꝫto ꝯſueta viſitatōe ſpūali etdiuīa. ⁊ timens ne nimis tardaret. vl̓ veniēscito recederet. allocuta eſt ꝟtutes theologicales dicēs. Fides mea vade ad dn̄m ⁊ adiura eū ꝑ oēs articulos fidei q̄ de eo credunt̉ vtveniat ſpes meā expecta eū ⁊ para hoſpitiū.charitas mea cū venerit tene euꝫ ne recedat.cūqꝫ ſic dulcit̉ cātaret ſeqꝫ ip̄am ad ſuas ꝟtutes excitaret. veīt mira ꝯſolatio nō cito recedēs. ecce ꝙ magnꝰ ille elephas xp̄s ex dulcicātū aīe deuote veīt. in ſinu mētꝭ obdormiēsiuxta illd̓ Cā. v. Ego dormio ⁊ cor meū vigiꝘ K Flat. Quātū ad ſcd̓m pͥncipale in ꝟbis premiſſis poīt̉ loci pulchra p̄ꝑatio. ibi in ortū ſuuꝫ.Circa qd̓ notandū ꝯſuetudo illa eſt ſatꝭ laudabil̓ ⁊ hōeſta in hͦ mūdo cū qͥs aliquā honeſtā ꝑſonā īuitaret ī domū ſuā ꝙ an̄ eꝰ aduētūlocū in quē ip̄m induce̓ velit bn̄ p̄paret mundet ⁊ diſponat. ẜm illd̓ amb̓. in qͦdā ẜ. hꝰ tꝑiſdicētꝭ. Ecce inqͥt ſi aliqͥs vr̄m ſeniorē ſuū ī domū ſuā reciꝑe debuiſſꝫ. ab oībꝰ ſordibꝰ ⁊ im-

mūdis rebꝰ ip̄aꝫ domū mūdaſſꝫ Mora. hācꝯſuetudinē dꝫ ſeqͥ qͥlibꝫ deuotꝰ hō xp̄m ad ſeinuocās ꝑ vbū p̄cedēs vicꝫ. Veniat dilectꝰmeꝰ ī ortu ſuū. vt .ſ. abijciat ſordes īmūdicieexēplo apū. Apes eī vt dicūt nat̉ales miraꝫint̓ ſe mūdiciā ita ꝙ nullas ſpurcitias dimittūt īt̓ oꝑa ſua. forꝭ eī eijciūt digeſtiōes qͣs faciūt. ītꝰ qͣꝫ nl̓lū fetorē ſuſtine̓ pͥn̄t. iō dic̄ apl̓s.Iaco. c. j. Abijciētes oēꝫ īmūdiciā ⁊ abūdantiā malicie cū māſuetudīe ſuſcipite īſitū v̓būqd̓ pōt ſaluare aīaſ vr̄as. vbi ꝑ v̓bū ītelligit̉xp̄s. De qͦ Ioh̓. j. In pͥn. erat v̓bū ⁊cͣ. Cūqꝫſic ſordes expulerit locūqꝫ mētꝭ p̄ꝑauit. tuncſecure xp̄m inuitare pot̓it dicēs. Veniat di.meꝰ in or. ſuū ¶ L Ubi noͣ aīa deuota iuſtihoīs aſſil̓at̉ orto voluptatꝭ quē plātauit dn̄sa pͥncipio .ſ. ꝑadiſi t̓reſtrꝭ. Et ſil̓itudo hec cōgrua vid̓r triplici rōe. vt dic̄ anẜ. li. ix. c. iij ſ.SituatōisPrīo igit̉ aīa iuRatiōePlātatiōis ſti aſſil̓at̉ orto voIrrigatiōisᵇ luptatꝭ rōne ſituatōnis. Eſt eī hortꝰ ꝑadiſi ſituatꝰ ī loco fertilieminēti. oriētali. Prīo qͥdeꝫ ſituat̉ ī loco fertili ꝓpt̓ qd̓ d̓r ꝑadiſꝰ grece ortꝰ latīe. eden hebraice qd̓ apd̓ nos delitie int̓p̄tat̉. qꝛ ē ortusdelitiaꝝ vt dic̄ Iſi. li. xv. ſic aīa cuiuſlibꝫ deuoti hoīs ē ortꝰ ſpūaliū delitiaꝝ dei. Qd̓ em̄eſt ortꝰ teſtat̉ Ioh̓. criẜ. Aīa inqͥt ſcā ortꝰ cōcluſꝰ eē intelligit̉. qꝛ dānādo hūanā laudemihoīs q̄ fac̄ bōa intētōe ſe circūſepit ne ad int̓iora hoſtꝭ rapiēdo ātiquꝰ irrūꝑe poſſit. iō deſcā aīa dixit ſpōſus xp̄s Cā. iiij. Ortꝰ ꝯcluſſoror mea ſpōſa. ꝙ āt aīa ſcā eſt ortꝰ delitiarūſpūaliū ap ꝓbat ip̄a ꝟitas Prou̓. viij. Delitie inqͥt mee eſſe cū filijs hoīm. Qd̓ deduc̄. b.Bern̄. ſuꝑ Can. dicens. Ml̓te tibi delitie cūfilijs hoīm et̓ne deꝰ qͦꝝ aīas in ꝑadiſū tue ineffabil̓ voluptatꝭ ⁊ dulcedīs elegiſti ¶ MEt notāt̓ dixit ſpōſus Can̄. vbi sͣ. Ortꝰ ꝯcluſus ſoror mea. qꝛ aīa q̄ dꝫ eſſe dei habitaculūdꝫ eſſe clauſa ⁊ nō egredi rōis clauſtꝝ. qͣꝫ citoeī egredit̉ a diabolo oppͥmit̉. ſic̄ figuratuꝫ eſtGen. xxxiiij. vbi legit̉ egreſſa eſt filia dyna filie lye. vt vide̓t mulieres regiōis illiꝰ. quā cūvidiſſet ſichen filiꝰ hemor pͥnceps terre illiusadamauit eā et rapuit ⁊ dormiuit cuꝫ illa vioppͥmēs v̓ginē ⁊ ꝯglutīata eſt aīa eꝰ cum illatriſtēqꝫ blādicijs deliniuit. ⁊ ꝑgēs ad patreꝫſuū hemor. dixit accipe mihi puellā hac ꝯiugē Et ſeqͥt̉: Arreptꝭ duo filij iacob ſymeon ⁊leui fr̄es dyne gladijs ingreſſi ſūt ciuitatē ꝯfident̓. int̓fectiſqꝫ oībꝰ maſcul̓ hemor ⁊ ſichenparit̓ necauer̄t tollētes dynā de domo ſichēſororē ſuā Hāc filiā expoīt nico. d̓ lyra ī glo.morͣ. ſuꝑ gen̄. di. Dyna egrediēs domū pr̄is