Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertia

ſicut an̄ ꝑfecit Ille caluariā capitis ī vaſe obtulit cruentatam in quo heremita horruit mirabilit̓. ⁊ in hͦ ſi a deo eſſet oſtēſio pl̓imuꝫ dubitauit. cuiꝰ cogitationibus grādeuus ille reſpōdit. Petrꝰ apl̓s ſum miſſus ad te q̄ oportuit fieri tꝑibꝰ futuris vt oſtēdā tibi. qꝛ mortali hūano generi cōpaſſuſ es. ⁊ exaudiuit tedeꝰ. Et ī ſignū iſtiꝰ obtuli tibi vas ariſtis plenuꝫ videb̓ ꝙ an̄qͣꝫ auguſtus finiet̉ ꝙ mēſuraꝓ. xx. denarijs habet̉ qd̓ mō. xx. ſolidis venūdat̉. q. d. Deꝰ qui ppl̓um ſuū fame affligiꝑmiſit. dubitas tu ne ꝯſolari poſſit Scd̓a oblatio quā feci tibi de diu̓ſis faſcicul̓ diſcoloratis ſignū crucis habentibꝰ ꝑegrinatōes diuerſas ſignificant. q. d. hoīes poſt tribulationes famis varias fiunt plus in ẜuitio dei feruētiores ad diu̓ſas ꝑegrinando eccl̓as. Tertia oblatio quā de caluaria capitis obtuli tēpus in fine dieꝝ iſtoꝝ ſignificat in qͦ tāta ſtrages hūanoꝝ corpoꝝ erit qͣꝫta nūqͣꝫ viſa fu̓it atꝑe ex qͦ xp̄iani noīs gentes eſſe ceperūt. hisdictis ille diſparuit ¶L Quinto nō eſt iudicandū de occultis intentionibꝰ ſinguloꝝ. nōem̄ debemꝰ iudicare de occultis intentiōibhoīm. qꝛ ſcire corda eoꝝ ſoliꝰ dei eſt. iuxta illud. j. Re. xvj. hō videt ea q̄ patēt. deus autem intuet̉ cor. Ubi noͣ intentio hoīs aſſimilat̉ radici arborꝭ. vt dic̄ Anẜ. li. iij. c. xxxj. pͥmo ſic̄ radix eſt totiꝰ herbe vl̓ arborꝭ pͥncipiūſic etiā intentio eſt totius v̓bi vel oꝑis initiūqꝛ d̓r. .xlj. di. Cuiqꝫ intentio oꝑi nomē impoītScd̓o radix ſicut expetit latibulū. ſic intētioreqͥrit occultū. ſicut em̄ radix qͣꝫdiu ſub terralatitat nutrit̉ ⁊ ꝓficit. ſi aūt euulſa fu̓it morit̉⁊ areſcit. ita intentio ſi in corde latuerit opusbonū nutrit ⁊ creſcit. ſi aūt poſt temptationeeuulſa fuerit ab humilitatē extinguit̉ ⁊ defic̄Iō dicit Gre. in Omel̓. ſic opꝰ fiat in publicovt ſꝑ intentio maneat in occulto. Tertio qͥaſicut radix eſt cā malicie ⁊ bonitatis arborisſic intentio eſt cauſa oꝑis vt .ſ. ꝙ ſit bonū vl̓malū. ſicut em̄ bonitas ⁊ malicia radicis adramos aſcendit. ⁊ ſępe apparet in flore ⁊ fructu qualis eſt qͣlitas in radice. qꝛ nō pōt aliūhumorem ramis infundere quā illū quē habet in ſe. ſic etiā bonitas ⁊ malicia oꝑis ex intentione ꝓcedit. nā vnꝰ ⁊ idē actꝰ relatus addiu̓ſas intentiones ſortit̉ ꝟtutē. ⁊ peccatumqd̓ ꝓbat̉ Gen̄. iiij. Cayn occidit abel ⁊ peccauit. qꝛ ex inuidia fec̄. Dauid occidit Goliaꝫgigantē. j. Regū. xvij. et meruit. qꝛ ex iuſticia ꝓceſſit vt ppl̓m defenderet. ita etiaꝫ legit̉Exo. ix. ꝙ Pharao dixit ad Moyſen Peccaui etiā ego ⁊ ppl̓s meꝰ. Et Matth̓. xxvijdixit iudas. Peccaui tradēs ſanguinē iuſtū

nec tn̄ pnīam meruerūt. qꝛ cogitatiōes eoruꝫdeprauate extiterūt. ſꝫ dauid dixit. peccaui.cū argueret̉ a Nathan ꝓph̓a. ⁊ veniā meruit cū audiuit. Trāſtulit dn̄s pctm̄ ſuū. j. Re.xij. qꝛ ex bona intētiōe ⁊ recta ꝓceſſit. iō dic̄dn̄s Lu. xj. Lucerna corꝑis tui ē oculus tuꝰid eſt. intētio tua. ſi oculus tuꝰ .i. intentio tuafuerit ſimplex totū corpꝰ .i. opꝰ tuū lucidumerit. ſi oculus tuꝰ neqͣꝫ fuerit etiā totuꝫ corptuū tenebroſuꝫ erit. Et. b. apl̓s ad Ro. xj. ſiradix .i. intentio ſancta ⁊ rami ſancti .i. operaEt tn̄ eſt notādū ꝙ ītētio bōa nō excuſat malum opus. ꝟbi gr̄a. aliqͥs rapit illicita alienavt inde fiat elemoſyna. ibi eſt intētio bona. ſꝫtn̄ eſt malū opꝰ. Iō d̓r .j. q. j. Nō eſt putandaelemoſyna ſi pauꝑi diſpēſet̉ ꝙ ex illicitꝭ rebꝰacqͥrit̉. Et ſubditur ꝙ hac intētiōe male accipit vt bn̄ diſpēſet. gͣuat̉ potiꝰ qͣꝫ iuuet̉ ꝑ gregoriū. Ex his iā dictꝭ ptꝫ. ſic̄ radix nō pōt cognoſci an ſit bōa l̓ mala niſi ex fructibꝰ arborꝭſic nec intētio hoīs pōt recte cognoſci niſi exoꝑbꝰ. iuxta illd̓ mat. vij. Ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. iō de intētionibꝰ occultis noneſt iudicandū. Scd̓o in ꝟbis p̄miſſis hortat̉nos ad xp̄i aduētꝰ expectatiōꝫ. ibi. qͦ aduſqꝫadueniat dn̄s. Circa qd̓ notāduꝫ. qn̄ piꝰ dn̄sterrenꝰ ad ppl̓m ſuū eſt vēturus cū magͦ deſiderio expectat̉ aduentꝰ eiꝰ. nec timent hoīescū ad ip̄os veniūt pij ꝓtectores. qͥs magꝭ piqͣꝫ dn̄s nr̄ ieſus xp̄us De qͦ Bern̄. qͥd inqͥt detua pietate dicā dn̄e ieſu xp̄e qͥ nō minꝰ pctōrem ꝯu̓ſuꝫ diligis qͣꝫ qͥ nūqͣꝫ pctī maculā ꝯtraxit. h̓ inqͣꝫ in mentē cuiuſlibꝫ hoīs adueniet qͥeiꝰ aduētū cū deſiderio expectat. qꝛ dic̄ ꝓu̓viij. Delitie mee ſt̓ cū filijs hoīm. nec dꝫ hōtime̓ cū q piꝰ dn̄s cupit manere. ⁊ oēm doloreꝫ cordis remoue̓. iuxta illd̓ Anẜ. in li. p̄fa.⁊ Orige. ſuꝑ Can̄. qͥd hūana fragilitas ꝑtimeſcit. cū em̄ xp̄s mēti adueīt mox oē tormētuꝫ oīſqꝫ pēalitas dulceſſit. Pro qͦ latiꝰ ē ſciēdū xp̄s veīt ī mētē cuiuſlibꝫ deuoti hoīs. vtUiuificator mortuoꝝ. Iocūdator tribl̓atoꝝEmēdator delictoꝝ. Aīator pugͣtorū. Necator carnaliū d̓ſiderioꝝ. Trāſformator aīoꝝ.M Prīo dico ꝙ xp̄s veīt ad nos vt viuificator mortuoꝝ. ⁊ hͦ innuit pͥma lr̄a hꝰ ꝟbi veniat q̄ eſt v. ſignificās ꝙ xp̄s ꝑ ſuū aduētū viuificat aīas mortuas in peccatis. nā peccatūmortale in corde generatū mortificat ⁊ extinguit oīa merita ⁊ oēs ꝟtutes formatas. iō aſſimilat̉ cuidā lactuce ſpōte creſcenti q̄ d̓r capͥna. de qͣ dicit Pli. in ſpe. na. ꝙ ſi in mare ꝓijciat̉ piſces qͥ in vicino ſunt ꝓtinus moriunt̉Mare autem eſt cor humanum Eſaie. lvij.Impij cor quaſi mare feruidum qd̓ quieſce-