¶ Dominica

tui corruptiōis tradunt̉. iō poſt iudicium futurum nō manebūt. qꝛ ſtatui incorruptōis qͥtunc erit nō ꝯueniunt. Si qͥs obijceret. vid̓rꝙ non deſtruent̉. qꝛ ſunt de ꝑfectōe vniuerſigͦ ſine eis vniuerſum eſſet imꝑfectū. Ad hͦ d̓rꝙ animalia bruta ⁊ vegetabilia nō ſunt de ꝑfectione vniuerſi ſimplicit̓ ẜm ſubſtantiam.ſed ẜm ſtatum p̄ſentem.¶ Dn̄ica tertia Aduētus ẜmo.Olite ante tēpus iudicare quoaduſqꝫ adueniat dn̄s. j. Cor. iiij. Amb̓. in expoſitōe dicit.Aluear eſt ꝓprius locꝰ apiaſtri in qͦ ſi fueritapes eum diligūt. ⁊ ei tantā reuerentiā exhibēt. vt nulle de ſuis domibꝰ exire audeāt ip̄oviſo totꝰ animat̉ exercitꝰ. ip̄oqꝫ deꝑdito triſtatur. ⁊ ad aliū diuoluit̉ ¶ F Spualiter dicendo licet aliqui hanc dn̄icam tertiam attribuant aduentui xp̄i in mortē cuiuſlibꝫ hoīs.qꝛ tn̄ aduentus eiꝰ in mentem p̄cedit. priꝰ vtiqꝫ in mentem venit qͣꝫ in mortem. idcirco prius de aduentu xp̄i in mentem aliqͣ breuit̓ pertractabo. ꝑ aluear em̄ aīma homīs boni et fidelis. etiā ꝑ apiaſtrū xp̄s deſignat̉. Et ſic̄ aluear eſt ꝓprius locꝰ apiaſtri. ſic aīma deuotihoīs ꝓprius locꝰ xp̄i. ſicut teſtat̉. b. Augꝰ. li.ſolilo. c. cxxxj. dicens. Ecce domīe deꝰ meusomnipotens inueni locū vbi habitas. quia īaīma quem creaſti ad imaginem ⁊ ſimilitudinem tuā que te ſoluꝫ querit ⁊ deſiderat. Egoerraui ſicut qͥ perijt q̄rens exteriꝰ te qͥ es interius. laboraui multuꝫ. querēs extra me et tuhabitas in me. ſic tn̄ te deſidero ꝙ circūiui etꝑambulaui vicos ⁊ plateas ciuitatis huiusmūdi querens te ⁊ nō inueni. qꝛ male q̄rebaꝫforis qd̓ erat intus Hec augꝰ. Et ſic̄ apiaſterdū eſt in alueari ab apibus diligit̉. ſic xp̄s qͥeſt ex vera dilectione in aīma habitat ab hominibus amatur. qꝛ dicit Hugo in ſoli. de arra anime. Quid tibi ꝑ dilectionem datū eſt.q. d. ꝙ xp̄s ꝑ ſuam gr̄am dedit ſe tibi animātuam inhabitans. nec melius nec decentiꝰ qͣꝫꝑ dilectionem rependi pōt. iō dicat q̄libet deuota anima cum dauid psͣ. xvij. Diligam tedn̄e fortitudo mea ⁊cͣ. Iteꝫ ſic̄ apes apiaſtromagnā reuerentiā exhibent ita ꝙ nō audentde domibus ſuis exire. ſic etiaꝫ exiſtēte xp̄oin anima homīs velut in ſuo alueari debet etmagnā reuerentiam exhibere vt mereat̉ euꝫapud ſe tenere. qꝛ dicit btūs Augꝰ. Felix aīma q̄ vitā ſuā ſtuduerit ita gub̓nari. vt xp̄mhoſpitem ⁊ habitatoreꝫ mereat̉ acciꝑe. Ecō

tra felix illa ꝯſcientia tota lachrymaꝝ lugenda que ſe ita mal̓ oꝑibus cruentauit vt in eaxp̄s non reqͥeſceret Item ſicut apes viſo apiaſtro animāt̉ ⁊ letant̉ ip̄oqꝫ deꝑdito ad aliūdiuolant. ſic anime deuote in p̄ſentia xp̄i animant̉ ⁊ letant̉. ſicut de hͦ dicit Remigiꝰ ſuꝑMatth̓. O qͣꝫ ineſtimabile gaudiū in ſe cōcipit cor humanū ꝑ xp̄i intra ſe dulciſſimū feliciſſimūqꝫ aduētu. ſꝫ ſi xp̄m ꝑdiderit ꝑ pctm̄diuertit̉ ad diabolū. ⁊ ſic nō hꝫ in qͦ delectetur. iuxta illud Boe. li. de tri. Conſtat qꝛ aīapeccati obnoxia in nullo eorū q̄ dei ſunt. autq̄ ad beatam vitā ꝑtinent pot̓it delectari. Attamē ne ip̄a deſperet de ip̄ius readuētu promittit apl̓s eius aduentū. ⁊ ꝯſolat̉ aīam dicens Nolite an̄ tꝑs iudicare. q. d. nolite iudicare temerarie dicentes ꝙ xp̄s in aīaꝫ non reueniet quoaduſqꝫ ex ſua benignitate venietdn̄s. ſi em̄ aīam interdū exigentibꝰ culpis dimittet. tn̄ ꝑ pnīam his purgatis ad eā iterato ſe diuertit In quibus verbis nos ad duohortatur Primo ⁊ pͥncipaliter.Ad iudicij temerarij vitatōꝫ. Nolite iudica.Ad xp̄i aduētꝰ expectatōꝫ. ibi. qͦuſqꝫ adueīatPrīo igit̉ hortat̉ nos ad iudicij temerarij vitatōꝫ. ibi. Nolite an̄ tꝑs iudicare. Ubi notaſol material̓ ꝑ ſuā abſentiā circa nos fac̄ tenebras atqꝫ noctē in qͥbus nō poſſumꝰ ꝑfecte d̓coloribus iudicare. non em̄ tūc eſt aptū tꝑs īter nigrum ⁊ albū diſcernendū. qd̓ em̄ eſt album poſſet iudicari nigrū ⁊ ecōtra. iō ortusſol̓ ad hͦ faciendum eſt ſalubrit̓ expectādus.Spūalit̓ ꝑ ſolem intellige xp̄um qui d̓r ſol iuſticie. In cuius abſentia nihil aliud eſt in aīanoſtra niſi nox peccati ⁊ tenebra ignorantie.ſicut em̄ lampas illuminat eccl̓am. ſic xp̄s intellectum noſtrū ⁊ animā. Ideo dicit Hugode clauſtro aīme. Xp̄s habet ſe ſicut lampasin medio eccl̓e .i. anime ad illuminandum. idcirco abſqꝫ xp̄o non poſſumus aꝑte int̓ peccatum ⁊ peccatū iudicare. inxta illud Iohā.xv. Sine me nihil poteſtis facere. iō in hͦ tꝑede quinqꝫ principaliter nō eſt iudicanduꝫ .ſ.De dubijs exceſſibus peccatoꝝ.De ꝓſperis ſucceſſibus damnandoꝝ.De vitijs impunitis reproboꝝ.De aduerſis euentibus ſaluandoꝝ.De occultis intentionibꝰ ſingulorum.G ¶ Prīo igit̉ dico ꝙ nō eſt iudicanduꝫ dedubijs exceſſibus peccatoꝝ. qꝛ dicit cano dedubijs benigna int̓p̄tatio eſt faciēda. xxxdi. c. habuiſſe. Et Ioh̓. Criẜ. extra de regu.iur̄. nolite indicare hͦ inqͥt loco nihil alid̓ nob̓inhiberi eſtimo. niſi vt ea facta q̄ dubiū eſt qͥaīo fiant in peiorē partē int̓p̄tent̉. ſꝫ ſunt heu