Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

D Secunda

ad magnū ventrē .i. ad ſenſum lr̄aleꝫ qui eſtpͥmus ⁊ general̓ totius ſcripture ſenſus. Deinde deducenda eſt ꝑ meditatōꝫ ad paruumventrē .i. ad ſpūalem ſenſuꝫ. ⁊ tūc erit dulcisIn cuiꝰ ſignū d̓r ezechie. iiij. de ezechiele quicomedit librū ſeu volumē ⁊ factū ē in ore qͣſimel dulce E Tertō ſacͣ ſcriptura aſſil̓at̉ illi pani quē dn̄s pluit in deẜto guſtꝰ cuiꝰ eratqͣſi ſimil̓ cū melle. Et d̓ illo d̓r Sap̄. xvj. Panem de celo p̄ſtitiſti eis ſine labore. omne delectamentū in ſe habentē. ⁊ omnem ſaporisſuauitatem. ⁊ glo. hͦ nō erat ex natura māne.ſed ex merito ſanctoꝝ hoīm. qͥbus ſapiebātſicut deſiderabāt. ideo dicit̉ ibideꝫ. ſic̄ vnuſquiſqꝫ volebat ad hͦ ꝯuertebat̉. malis auteꝫꝓpter demeritū deſipiebat. Iō Nūe. xj. dicebant. Nihil vident oculi noſtri. naꝫ nauſeat aīa noſtra ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo. ſic ſacraſcriptura habet in ſe omnem dulcedinē ⁊ omnes delitias. iuxta illud Can. iiij. Fauus diſtillans labia tua. Iō dicit Hiero. ſuꝑ epiſtolam ad Phil̓. Pinguiſſimꝰ ẜmo diuinꝰ eſtomnes in ſe habens delitias. Quicqͥd volueris ex diuino naſcit̉ ẜmone ſicut tradūt iud̓iquando manna comedebāt ẜm voluntatemvniuſcuiuſqꝫ ſic ſapiebat in ore. Hec Hiero.ſed eſt valde notabile ꝙ manna bonis proutvolebant ſapiebat. ſꝫ mal̓ deſipiebat. ſic ē ſacra ſcriptura .i. v̓bum dei. Nam bonis ē valde dulcis ⁊ ſaporoſa ita vt dicit̉ Sapien. xijO qͣꝫ ſuauis ⁊ bonus eſt ſpūs tuus in nob̓. i.ſenſus ſpūalis ſacre ſcripture. ſed malis deſipit. Nam eſt eis abominabil̓. iuxta illud psͣ.Omnem eſcam abominata eſt aīma eoꝝ. Etſeqͥtur: Et appropinquauerunt vſqꝫ ad portas mortꝭ .ſ. eterne qd̓ cōiter euenit eis qͥbusvidelicet deſipit v̓bum dei vt fame moriāt̉ſpūaliter. qꝛ dicit Gre. ſicut fames carnis eſtſubtractū ſubſidium corꝑis. ita fames mentꝭeſt ſubtractū ſubſidiū ⁊ ſilentiū diuīe locutōnis. vn̄ recte ꝑ ꝓphetā d̓r. Mittam famē interrā. non famem panis aūt ſitim aq̄. ſꝫ carertiam v̓bi dei. Amos. viij. ſicut em̄ pauꝑes feſtinant ad portam diuitis vt habeāt refectionem corꝑalem vnius diei. ⁊ ml̓tuꝫ infirmꝰ eſt⁊ debil̓ qui illuc nō ꝓperat. ſic ad refectionēaīe multomagis debemꝰ currere. iuxta illudIaco .j. Sit omnis hō velox ad audiendumGlo. ꝟbum ꝟitatis. Y. Quarto ſacra ſcriptura aſſimilat̉ illi libro de quo Apoc̄. x. d̓rvoce Ioh̓is. Audiui de celo vocē dicentemmihi. Uade ⁊ accipe libruꝫ aꝑtū de māu angeli ſtantis ſupra mare ⁊ ſupra terrā. Et abijad angelū dicens ei vt daret mihi librum Etdixit mihi accipe ⁊ deuora illū ⁊ faciet ama-

riari vētrē tuū. ſed in ore tuo erit dulce tāqͣꝫmel. ⁊ accepi librū de manu angeli ⁊ deuoraui eū. ⁊ erat in ore meo tanqͣꝫ mel dulce. Hācviſionē exponit Anẜ. li. vij. ſil̓itu. c. xxx. di.in hac viſione oſtendit̉ ꝙ lib̓ ſacre ſcripturereqͥrit diſcipulum vel lectorē expeditū. iō dicit abij .ſ. a curis mundi vl̓ carnis quoꝝ occupatio impedit ſtudiū vel fructū ſapīe. Sollicitudo em̄ ſeculi vel vallata diuitiaꝝ cupiditas ſuffocat v̓bum dei. Lu. viij. Secūdo reqͥrit auditorem deuotū qͥ non ſolū lectōne. ſedetiam oratione ſacre ſcripture intellectū querit. ideo dicit ꝙ iuit ad angelū .i. ad xp̄m quieſt magni ꝯſilij angelus. Eſa. ix. dicens ei .ſ.orando. vt daret mihi librum intelligentiamſacre ſcripture. Sicut fecit ſapiens. Optaui⁊ datus eſt mihi ſenſus. vocaui ⁊ venit ī meſpūs ſapientie. Sapīe. viij. Tertio mō requirit hoīem ſtudioſum. Uno mō ad accipiēdādoctrinam ſacre ſcripture quaꝫ capere debꝫaudiendo ⁊ legendo. Apoc̄. j. Beatus qui legit ⁊ audit v̓ba ꝓphetie huius ſcꝫ libri Aliomodo oportet eſſe ſtudioſum ad memorie cōmendandū. quod innuit̉ ibi. ⁊ deuora euꝫ .ſ.memorie cōmendando ⁊ opere implēdo. ⁊ hͦcum quadaꝫ auiditate que notat̉ in hͦ verbodeuora. ideo ſubdit̉ Apoc̄. vbi ſupra. ⁊ ẜuaea .ſ. in memoria que intꝰ ſunt ſcripta. Quarto requirit hoīem vigoroſum qui ꝓpt̓ amaritudinem ſeu laboreꝫ qͥ eſt in addiſcēdo ſeuintelligendo vel implendo non cōtemnit eā.qꝛ ſicut ex vna parte videtur eſſe difficilis etamara. ita ex alia eſt dulcis ⁊ ſapida Eſt em̄difficilis ad intelligenduꝫ ⁊ amara. id eſt penoſa oꝑe adimplendum. ꝓpter qd̓ dicit. ⁊ faciet amaricari ventrem tuū .i. carnalitatē ſiue humanitatem tuā que eſt moll̓ ⁊ fragilis.⁊ ideo graue eſt ei ⁊ penoſum modica implere. Facit etiam liber diuine .i. ſacre ſcripturenedum amaricari ventrē aīme .i. mentē inqͣntum ducit hoīem in cognitiōꝫ ꝓphetaꝝ ⁊ defectuum de qͥbus amaricat̉. ſed deduc̄ etiamin ꝯtemplatiōꝫ diuinorū ⁊ celeſtiū. ⁊ qͣꝫto eiſit dulcius quod intus videt. tanto in amaritudinem v̓tit̉ id qd̓ foris ſuſtinet̉. Sꝫ ex aliaparte ſcriptura ſacra dulcis eſt ⁊ ſapida. id̓oſubditur: ſed in ore tuo erit dulce ſicut mel.qꝛ dulcis ad audiendum. Nonne dulcis eſtauditui noſtro hec vox ſcripture que dicit.Matth̓ .xxv. Venite benedicti patris meipoſſidete paratum vobis regnum ante conſtitutionem mundi. Nōne hec eſt dulcis ſcriptura Lu. xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū. vt edatꝭ et bibatis ſuꝑ menſam meam in regno meo. Nū-