PrimaAduentꝰC

fac ⁊ ſaluus ero qm̄ laus mea tu es. Alij dixerunt Psͣ .xviij. Adiuuame deꝰ ſalutarꝭ nr̄.⁊ ꝓpter gl̓am noīs tui dn̄e libera nos. qͣi dicerent. Tu noīaris deus nr̄ ⁊ medicus et tudeus nr̄. ⁊ nos ppl̓s tuus. ⁊ ideo liberatio etſanitas. ſanatio ꝑtinet ad gl̓am noīs tui dn̄eEt ꝓpitius eſto peccatis nr̄is ꝓpter nomentuū .i. ꝓpter tuā bonitatem ⁊ non noſtrā iuſticiam. ſic clamabāt ⁊ ingemebāt infirmi aduentum xp̄i. idcirco ꝓuocatus eoꝝ gemitibus. ait psͣ. xj. Propter miſeriā inopū et gemitum paupeꝝ. nūc exurgam dic̄ dn̄s. Ex hͦlucet ꝙ ꝓpt̓ pctā hoīm veīt xp̄s in mundumIō dic̄ ſanctꝰ Augꝰ. Nulla cā veniendi deofuit niſi peccatores ſaluos face̓. tollere morbos. aufferre vulnera. totū em̄ genꝰ hūanuꝫꝑierat exquo vnus peccauerat in quo totuꝫfuerat. iō venit ſine peccato vt oēs ſaluos faceret ſub peccato. nō em̄ de celo traxerūt euꝫnr̄a merita ſꝫ peccata. Quarto venit vt ſociꝰad tribulatos cōſolādos. iō aſſimilat̉ criſolito lapidi p̄cioſo. de quo dicit Hugo in dida.Ꝙ in auro poſitꝰ ⁊ in ſiniſtro latere portatuſterrere d̓r ⁊ fugare demones. qͥ etiam ꝯtra timores nocturnos iuuat. ⁊ melancoliam euacuat. hec veriſſime xp̄o cōueniūt an̄ cuiꝰ aduentū hoīes in tribulatiōe fuerāt ꝓpter terrores demonū. ꝓpt̓ qd̓ dixit dauid psͣ. liiij.Timor ⁊ tremor venerūt ſuꝑ me. ſꝫ ille verecriſolitus dn̄s nr̄ ieſus xp̄s in auro fuit poſitus qn̄ a ſanctis patribus vt eoꝝ ꝯſolator fuit dilectus. ſicut dauid qui ait psͣ xvij. Diligam te dn̄e fortitudo mea. Et ſicut auruꝫ oīametalla excellit. ita amor ſanctoꝝ patrum excellens fuit. ſicqꝫ xp̄s poſitus in dilectōis auro in ſiniſtro latere ab eis portabat̉ qn̄ tribulationem ⁊ aduerſitatē ꝓ xp̄o libent̓ ⁊ patiēter patiebant̉. ſcientes veracit̓ ip̄m venturū⁊ ip̄os ꝯſolaturū. ideo dicere potuerūt illuddictū beati Amb̓. in li. orationū. Cōſolatōeꝫa te bone ieſu iugiter expectamuſ. qͥ mala noſtra oīa abbreuias. alleuias. in gaudiūqꝫ cōmutas. idcirco ip̄e ſic deſideratus ⁊ patient̓expectatus venit ⁊ demonia fugauit. quando ea ab obſeſſis eiecit. Math̓. viij. vel etiāꝑ demones intelligunt̉ tēpeſtates manifeſtequas xp̄s fugauit ⁊ timores nocturnos. id ētemptationes occultas q̄ magis ſunt timēde⁊ euacuauit melācolias ⁊ triſticias. ꝯſolatōnem infundendo. vt tunc qͥlibet dicere potuiſſet cū dauid psͣ. xcvij. Scd̓m multitudineꝫdoloꝝ meoꝝ in corde meo ⁊cͣ. ¶ K Quintovenit xp̄s vt dn̄s ad ſeruos p̄miandos. ipſiem̄ ſancti hoīes in antiqua lege ⁊ pr̄es laborabant ⁊ pondus diei ⁊ eſtus portabāt qͥ ſigͣ-

ti ſunt in illis Math̓ .xx. Qui dicebant nosportauimus pōdus diei ⁊ eſtus. ⁊ qꝛ dignꝰ ēmercennarius mercede ſua. Lu. x. iō dignuꝫfuit vt xp̄us dn̄s ieſus veniret ⁊ hos qui taꝫdiu operati ſunt iuuaret ꝑducendo eos in refrigerium eternū. De tribus vltimis vtilitatibus aduentus xp̄i dicit Beda in ꝑſōa chriſti venio vt infirmuꝫ ſanem vt pugnātes abhoſtibus defendam ⁊ triūphātē remunereꝫ.Ecce rex iſte venit vt pater ad filios viſitandos. vt frat̓ ad lapſos erigēdos ⁊cͣ. Idcircodebemus ei occurrere ⁊ more puerorum hebreorum obſequia exhibere. Prīo igit̉ quiaiſte rex venit ad vincendū inimicos nr̄os. iōlaudabile eſt vt cū ramis palmaꝝ ei occurramus in ſignū ſue victorie. eo ꝙ palmarū rami ſignificāt victoriā. qꝛ dic̄ Yſi. li. xvij. Palma eſt arbor victorial̓ ſic dicta. eo ꝙ manusvictoris vel obtinentis victoriā eſt ornatiuaſed moralit̓ palma ſignificat quēlibet hoīemPrimo ꝓpter humilitatē. qꝛ ſicut palma habet radicis ꝓfunditatem. ſic debet qͥlibet inaduentu xp̄i habere mentis humilitateꝫ. qͥsem̄ xp̄o cuꝫ humilitate nō occurrat. ex qͦ ip̄mtm̄ ꝓ nobis humiliatū videat. Exinaniuit īqͥt apl̓s ad Phil̓. ij. ſemetip̄m formā ẜui accipiēs ẜm habitū inuentus vt hō. ecce hō verus yſaac ambulabat in agro humilitatis. idcirco deſcende de camelo elationis. fac inqͣꝫad exemplū rebecce. Gen̄. xxiiij. q̄ cum videret yſaac ambulare ꝑ agrū deſcēdit de ſolio īquo ſedebat ⁊ dixit ad ſeruū qui eā ducebat.qͥs eſt ille hō qͥ venit ꝑ agrū? Cui ẜuus. ipſeeſt dn̄s meus. at illa cito tollēs palliū ⁊ operuit. rebecca interp̄tatur multū accepit. et ſignificat aīam hoīs q̄ certe multum accepit axp̄o. ſicut de hͦ venerabil̓ Hugo in li. de arraaīe dicit. Quid inqͥt dedit tibi o aīa mea ſpōſus tuus. tu noſti qd̓ accepiſti. ⁊ neceſſe habes adhuc melius noſſe ne īcipias. ¶ L Dehis q̄ accepiſti p̄ſumere gͣtias non referre. etſubdit. Precogita o aīa ꝙ aliqn̄ nō fueris. etvt eſſe inceperis. hec cuiꝰ dono acceꝑis. nunqͥd amplius dic̄. nō ſolū eſſe ſed pulcrū eſſe etformoſam eſſe. Adhuc aliqͥd plꝰ dedit .ſ. magis te ad ſimilitudinem traxit ſuaꝫ. Hec ille.Ecce qͣꝫ magͣ accepit aīa noſtra hec ⁊ pl̓a aliavideat igit̉ aīma nr̄a yſaac qͥ interp̄tat̉ riſusſignificans xp̄m qui eſt riſus ⁊ gaudium ſanctorum. pedibus ambulantē ꝑ agrum in humanitate aſſumpta Iuxta illud Baruch. iij.Poſt in terris viſus eſt ⁊ cū homībus ꝯuerſatus eſt ⁊ poſtqͣꝫ viderit eum interrogat. qͥseſt iſte homo qui veīt per agrū ſcꝫ hūilitatꝭ:tunc reſpondent ſerui dn̄i. primus Dauid.