Dominica

qͥ qͦtidie florent in v̓tutibꝰ. iā in hūilitate. iaꝫin caſtitate ⁊ interdū in charitate. de qͥbus īpsͣ. lxxxiij. Ibūt de ꝟtute in v̓tuteꝫ videbit̉deꝰ deoꝝ in ſion. De his d̓r Canti. ij. Floresapparuer̄t in terra nr̄a. De ip̄is etiā dic̄ xp̄sEccī. xxiiij. Flores mei fructꝰ honorꝭ ⁊ hoe/ſtatis. ⁊ recte ſic̄ floſbaluſtie cū cadit d̓ arbore ſiu eramo colligit̉ a medico. ſic homīes deuoti cū cadūt de mūdo .ſ. oꝑbꝰ eiꝰ nō ꝯſentiendo colligūt̉ a xp̄o celeſti medico. Et rō eſtqꝛ adinſtar baluſtie flores ſūt frigidi ab eſtuſcꝫ auaricie ꝯtinētes. ⁊ ſunt ſicci ab hūore etfluxū luxurie ⁊ ventrꝭ. reſtringūtqꝫ vomituꝫcolere .i. impetū ire. Ꝙ aūt xp̄us hos colligitqͦs mūdꝰ abijcit. figuratū eſt. j. Re. xxx. vbilegit̉ de puero egiptio. qͥ in via egrotare cepit quē amalech ita egrotum in via deſeruitDauid ꝟo inde trāſiēs eū inueīt. cibo refecit⁊ ducē itinerꝭ ſibi fec̄. Myſtice puer d̓r a puritate. ⁊ ſignificat hoīes bonos quem Amalech qͥ int̓p̄tat̉ gēs bruta ſignificas malos abijcit ⁊ dimittit. Sꝫ verꝰ dauid xp̄s hos colligit ⁊ cibo ſue doctrine eos paſcit. Iō dauidpsͣ. lxxxiij. ait. Elegi abiectꝰ eſſe in domo deimei. Et qꝛ deꝰ bonos colligit ⁊ deuotos Iōncc̄e eſt vt oꝑa tenebraꝝ abijciamꝰ ⁊ ꝟtutesinduamus ad qd̓ hortat̉ apl̓s in ꝟb̓ p̄libatꝭ.Abijciamꝰ gͦ oꝑa. In qͥbꝰ ad duo nos monetſcꝫ ad vitioꝝ abiectōꝫ. ibi. Abijciamꝰ oꝑa tenebraꝝ. Ad ꝟtutum induitōꝫ. ibi. Et induamur arma lucis ¶ ¶ De pͥmo notādū. hō qͥvult aſcende̓ montē. ſi ſuꝑ ſe hꝫ aliqd̓ gͣue pōdus vl̓ onꝰ difficult̓ aut neqͣqͣꝫ pōt aſcedere.iō ncc̄e eſt vt pōdus dimittat in valle. Myſtice qͥlibꝫ hō nitit̉ aſcēdere in montē celeſtiscurie. ſic̄ de hͦ dicit venerabil̓ Boe. lib̓. iij. deꝯſo. ꝓſa. ij Oīſ mortaliū curaquā ml̓tipliciūſtudioꝝ labor exercet diu̓ſo qͥdē calle ꝓceditſꝫ ad vnū tn̄ beatitudīs finē nitit̉ peruenire.Sꝫ certe hō hꝫ ſuꝑ ſe pondus gͣue pctōꝝ. etpōt dice̓ cū dauid psͣ. xxxvij. Qm̄ iniqͥtatesmee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. ⁊ ſi. o. gue ⁊c̄Iō ſi voluerit aſcende̓ ncc̄e hꝫ onꝰ illd̓ ī valle huiꝰ mūdi abijce̓. qꝛ cuꝫ dauid q̄reret Psͣ.xiiij. Dn̄e qͥs habitabit in tab̓na cl̓o tuo. autqͥs reqͥ. in mō. ſ. t. rn̄det in ſpū. Qui ingreditur ſine macula. Et pͣsͣ. xxiij. qͥs inqͥt aſcēdetin mōtē dn̄i. aut qͥs ſta. in lo. ſā. e. ⁊cͣ. Rn̄ſuꝫfuit Innocēs māibꝰ ⁊cͣ. q. d. Qui abiec̄ oꝑatenebraꝝ ⁊ onera pctōꝝ. ⁊ induit arma lucis.i. v̓tutuꝫ. Ubi noͣ. aīalia irrōnabilia docentnos abijcere vitia. Iō Iob remittit nos adea cū dic̄. c. xiij. Interroga aīalia ⁊ docebūtte. ⁊ volatilia celi ⁊ indicabit tibi. Prīo igit̉qͥ vult abijcere a ſe hec tria nociua elatōꝫ mē

taleꝫ. dn̄ationeꝫ tꝑalem. ꝓſperitatē mūdialēinterrogare dꝫ ceruū ⁊ docebit eū. Dicūt naturales. ceruus int̓ oīa a īalia ſolꝰ mutat cornua. qꝛ eiꝰ cornua ſunt ſolida. ⁊ iō pōderoſaqͣre ea abijcit propter pōderoſitatē. vt vultmgr̄. li. xiiij. ꝓpͥeta. reꝝ. Et dic̄ Ariſt. li. viij.aīaliū. Ceruꝰ eijcit cornua ſua vbi difficile eſtea inuenire. Iō d̓r in ꝓuerb̓. Uade ubi ceruꝰabijcit cornuā ſua ¶ U Quid moralit̓ ꝑ cornū intelligit̉. Uno mō elatio mental̓ iuxta illud psͣ. lxxiij. Nolite exaltare in altuꝫ cornuvr̄m .i. nolite vos exaltare in ſuprebia. Hoccornu diabolicū abijcere debemꝰ ꝓpt̓ multaPrimo. qꝛ eū impedit. iō deijcit. ꝓpt̓ qd̓ cornū cōꝑat̉ tonitruo qͥ turres altas ꝯcutit ⁊ deijcit. Ip̄a em̄ elatio deiecit lucifeꝝ cum ſuiscōplicibꝰ d̓ celo ad terrā. vt ptꝫ ezech̓. xxviijEleuaſti inqͥt cor tuū in decore tuo. ⁊ ī terraꝫꝓieci te. Et hͦ mirat̉ Eſa. xiiij. Quō cecidiſtilucifer qͥ mane oriebarꝭ? Ip̄a deiecit adaꝫ deꝑadiſo. Gen̄. iij. Saul de regno. j. Regꝭ. xv.Hoc ꝑpendēs dauid ait psͣ. xviij. Emundabor a delicto maxīo. Scd̓o mō infatuat. īmoad modū ebrietatis. Abacuc. ij. Quō vinuꝫpotātē d̓cipit. ſic erit vir ſuꝑbꝰ Uinū ẜꝫ glo.hͦ mō potāteꝫ decipit. Ingredit̉ em̄ blande.Prouer. xiij. Sꝫ poſtea dn̄at̉ in hoīe ⁊ faciteū fatue credere ⁊ loqͥ. Sic etiā ſuꝑbia fac̄ deſe credere vel loqͥ fatue. Nōne ſuꝑbe locutꝰeſt lucifer cū ait. Ero ſil̓is altiſſimo. Eſa. xiiijNonne fatue loquebatur Nichanor dux. ij.Mach̓. xv. cū dicerēt ei iudei. Deꝰ potenseſt in celo qͥ iuſſit. vij. diē celebrare. Reſpondit. Et ego potēs ſum in terra qͥ iubeo ſumere arma. Alio mō infatuat eodem mō qͥ inflatio faciei ſolet ip̄m viſum impedire. Superbia em̄ eſt inflatio faciei interioris. De qͦ iobxv. Operuit faciē eiꝰ craſſitudo. Hāc inflatōnem mentis interioris habuit. b. Augꝰ. anteꝯuerſionē. Iō dixit. Facies mea inflata nonſinebat me videre. Tertio ſuperbia cōdēnatSap̄. v. dicūt dānati. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia aūt diuitiaꝝ iactātia qͥd ꝯtulit nob̓. q. d.ꝯtulit nob̓ ꝯdemnatōꝫ. Quarto cūcta peccata de ſe parit. Eccī. x. Initiū oīs peccati ſuꝑbia. qͥ tenuerit eā replebit̉ maledictꝭ. id ē vitijs. vbi dicit Gio. interli. de ſuꝑbia naſciturhereſis. ſciſma. detractōis inuidia. ꝟboſitaſiactātia. ꝯtentiones ⁊ hmōi. Hec mala ⁊ pl̓aalia tāgit metriſta de ſuꝑbia. vt hēt̉ ex margarita ſuꝑ decretū. Deijcit. infatuat. condēnat. depͥmit. inflat. Crimīa cūcta parit v̓tutūgermina ꝑdit. ¶ Alio mō ꝑ cornu intelligit̉ dn̄atio vel ptās tꝑalis. iuxta illd̓ psͣ. Exaltabit̉ cornu nr̄m .i. ptās nr̄a. Et iteꝝ Psͣ.