Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

q̄rebāt eū. ⁊ qn̄qꝫ tales poſtqͣꝫ liberati ſunt.⁊ ad ſanctitatē ⁊ ꝓſperitatē redacti non amplius recordant̉ dei. nec bonū qd̓ inceperūtꝓſequunt̉. ſic̄ de iſto pincerna ſcribit̉ poſtqͣꝫliberatꝰ eſt ſuccedentibꝰ ꝓſperis oblitus eſt īterp̄tis ſui. Ꝙ aūt penitentia reſtituit pctōrēp̨ͥſtine gr̄e ꝓbat Tho. brabantinꝰ in apiarioN In germanie inqͥt ꝑtibꝰ qͥdam nobiliſſimus comēs. ſꝫ verꝰ paupeꝝ ſpoliator et opp̄ſſor. ex miẜicordiſſima pietate diuīa gͣui īfirmitate correptꝰ eſt ⁊ amariſſima pnīa ꝯtritus. qꝛ ſciuit illd̓ Sap̄. v. Stabūt iuſti in magna ꝯſtantia adu̓ſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt⁊ qͥ abſtuler̄t labores eoꝝ oīa ad reſtitutōeꝫpoſuit q̄ habebat. ⁊ irremediabilibꝰ lachrymis qͦtidie lectū rigans angelos ⁊ ſāctos deiad impetrādā mīaꝫ deuotiꝰ implorabat. Decūbens v̓o corꝑi ſuo tm̄ ingerebat ſuppliciūvt thalos. pedes. crura fricaret ad lignū. vtcutē. carnē ac neruos aſſiduitate euelleret violenta. Aquā etiā frigidā in hyeme qͣi ad bi.bendū acceptā illam pectori ſuꝑfundebat. ⁊mēbris vt ex hͦ glaciali frigore torqueretur.nec diu poſt in agonia poſitꝰ tāto ſpū ē repletus. vt ſic̄ de publicāo euāgeliſtā ita d̓ iſto faceret ꝓphetā. De ſe em̄ dixit. ꝙ ſine purgatorio ad reqͥem volaturꝰ eſſꝫ. Et ꝙ Henricoregi defuncto tota thuringia maximis calamitatibꝰ ſubiaceret. qd̓ ⁊ factū fuit. In hͦ exemplo vide optimū modū penitēdi. Volēsem̄ ꝟe penitere dꝫ pctōr oīa ablata reſtitue̓Quia dic̄ augꝰ. ad mace. in epl̓a. ⁊ poīt̉. xiiijq. vj. c. ſi res aliēa. Propt̓ quā pctm̄ eſt reddi pōt ⁊ nō reddit̉. pnīa n̄ agit̉. Nō remittit̉pctm̄ niſi r̄ſtituat̉ ablatū ſi r̄ſtitui pōt Et dic̄notant̓ ſi reſtitui pōt Si em̄ nō eſt in poſſe reſtituendi nō eſt cōpellendꝰ. Ꝙꝛ ſubdit augꝰ.Qui nō hꝫ vn̄ reſtituat huic non poſſumus.Glo. i. nō debemꝰ dice̓ redde qd̓ abſtuliſti. hͦintellige qn̄ raptor vl̓ fur nō eſt ſoluēdo. Sꝫſi eſſꝫ ſoluēdo licꝫ res quā abſtulit ſine culpaſua ꝑiſſet tn̄ tenet̉ reddere eſtimationē illiꝰ.Sꝫ qͥbꝰ reſtitutio eſt faciēda? Rn̄dꝫ reijmū.ꝙ ſpoliatis aūt eoꝝ heredibꝰ ſi pn̄t inueniri.Si aūt nō inuenirent̉. tūc de ꝯſilio p̄latoruꝫdiſtribuant̉ in pias cauſas. ⁊ maxīe ī elemoſinas paupeꝝ ⁊ redēptionē captiuoꝝ. ⁊ hͦ fiat in loco vbi rapina eſt facta Sꝫ archidiaconus Guido in roſareo dic̄. īmo credo ꝙ ipſeraptor bōa incerta nō dꝫ pauꝑibus erogareabſqꝫ autoritate vel ſcīa ep̄i vel alteriꝰ iudicꝭeccieſiaſtici. vt ſatꝭ colligit̉ extra de vſu. c. cūtu. Un̄ de illo nobili comite ꝙ oīa ad reſtitutionē poſuit q̄ habebat. ⁊ ſeqͥt̉ ꝙ lectū lachrimis rigauit exēplo dauid qͥ ait psͣ. vj. Laua

bo ꝑ ſingulas noctes lec. m. la. m. ſtra. m. ri.Quia dic̄ Criẜ. ſuꝑ Math̓. Nemo ad deuꝫflens accedit qͥ nō poſtulatū accipit. Et ſeqͥt̉ꝙ angelos ⁊ ſctōs ad impetrandū gr̄aꝫ inuocauit. qꝛ dic̄ Iob. v. Voca ſi eſt qͥ tibi rn̄deat⁊ ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuerte̓. Iō dixit dauidpsͣ. cxx. Leuaui oculos meos in mōtes .i. inſanctos qͦ ſūt mōtes ſpūales. vn̄ veniet auxilium mihi P Scd̓o dixi ꝙ h̓ hora eſt ꝓ venia exorādi. Iō dic̄ dn̄s Iere. xxxiij. Clamaad me ⁊ ego exaudiā te. Et. j. Machab̓. iiij.Nūc ſcꝫ in tꝑe gr̄e clamemꝰ in celū ⁊ miſerebit̉ nr̄i deꝰ. Et ip̄e dn̄s hortat̉ nos ad orādūLuc̄. xj. Petite inqͥt ⁊ dabit̉ vob̓. q̄rite ⁊ inuenietꝭ. pulſate ⁊ aꝑiet̉ vob̓. Et merito eſt h̓ꝓ veniā exorādū. qꝛ in pn̄ti tꝑe or̄oe venia īpetrat̉. tēptatio ſuꝑat̉. vita ꝓlōgat̉. celū reſerat̉. Prīo em̄ venia impetrat̉ exemplo publicani qͥ hac breui or̄oe. Deꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori. Luc̄. xviij. veniā meruit ⁊ iuſtificatꝰ in domū ſuā intrauit. In inferno autēdānati. ⁊ qͥ hͦ tꝑs gr̄e neglexerūt nō orant ꝓvenia Eſa. lxiiij. Hō nō eſt qͥ inuocet nomentuū. Sꝫ dicunt illd̓ Iere. viij. Trāſit eſtas finita eſt meſſis. ⁊ nos ſaluati nō ſumꝰ. Iō narrat qͥdam religioſus apd̓ clareuallē. ꝙ qͥdaꝫvir ſanctꝰ dum ſtaret qͣdaꝫ vice in or̄oe audiuit quandā vocē in ſpū miſerabilit̓ clamāteꝫ⁊ lamentantē. ⁊ eo q̄rente qͥs eſſꝫ. rn̄dit ꝙ eētaīa cuiuſdā dānati ſuā plāgens dāaatōeꝫ addens ꝙ int̓ oīa q̄ ip̄m ⁊ alios dānatos excitarent ad planctū eſſꝫ maxīe tꝑis amiſſio ſibi d̓gr̄a dei collati. In cuiꝰ vna morula feciſſe penitentiā potuiſſent q̄ eas a pena inferni p̄ſeruaſſet. Iō dic̄ dn̄s Iere. xxiiij. Dedi eis tꝑsqd̓ dn̄t ẜuare vt vinitores obẜuāt tꝑs ad vineas putandū. ⁊ Can. ij. Tꝑs putatiōis aduenit. Tꝑs inqͣꝫ in qͦ pctm̄ decidat̉ ⁊ venia īpetret̉. Secūdo tēptatio ſuꝑat̉. qd̓ ptꝫ in exemplo Quidā pr̄ paruulū filiū in heremo nutrierat. quē adultū diabolꝰ de luxuria tēptabat. Qd̓ cū pr̄i indicaſſet iuſſit eū an̄qͣꝫ ſecl̓mintraret ſolū. xl. diebꝰ ieiunijs ⁊ orationibusvacare. Expletis ꝟo. xx. diebꝰ vidit deterrimam mulierē ⁊ nimis fetidā nudam ſuꝑ ſe irruere. Cuiꝰ fetorē non valens ſufferre. cepiteā a ſe repellere. Ct illa cur inqͥt me intm̄ horreſcis cuiꝰ amore pͥus tm̄ exardebas. Ego eīſum luxurie imago q̄ dulcis ⁊ pulcra ī cordibus hoīm appareo. ⁊ niſi pr̄i tuo obediſſes amea tēptatōe ꝓſtratꝰ fuiſſes. Ecce ꝙ h̓ oratione temptatio ſuꝑat̉. Iō hortat̉ dn̄s mat.xxvj. Orate inqͥt ne intretis in temptationeꝫTertio h̓ oratiōe vita ꝓlongat̉. Exemplumde Ezechia cui dixit Eſa. iiij. Regum. xx. ⁊