ciij.Sermo
gimꝰ aliqͣ ne negligamꝰ. legimꝰ ne igͦremꝰ. legimus nō vt teneamꝰ ſꝫ vt repudiemꝰ glo. libroshebreoꝝ. Rōem aūt qͣre diſcere debeamꝰ pōitꝓph̓a Dan̄. xij. Qui docti fuerūt fulgebūt qͣſiſplendor firmamēti ⁊ qͥ ad iuſticiā erudiūt multos qͣſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates. ideo legit̉Ioh̓. iij. de Nicōdemo pͥncipe iudeoꝝ qͥ acceſſit ad Ieſum nocte vt ab eo diſceret fidei ſecreta. Et diſcipuli acceſſerūt ad Ieſuꝫ. At ille aperuit os ſuū et docebat eos octo beatitudines.Matth̓. v. Sed iā pͥncipes ⁊ nobiles mūdi minime accedūt ad chriſtum vt audirent veritatē ⁊ docerent̉. qꝛ putant ſe ſapientes eſſe cū tn̄ſtulti facti ſunt. de quibꝰ Hiere. iiij. Sapientesſunt vt faciant mala. bona aut facere neſciuntideo cōminat̉ eis dn̄s Eſa. y. Ue vobis qͥ ſapientes eſtis in oculis vr̄is ⁊ corā vobiſmetipſisprudētes. Et nō ſolū nobiles raro accedūt adchriſtū. Sed nec etiā nobiles ⁊ ſcabini ⁊ aduocati ceteriqꝫ ciuitatum officiales ⁊ diuites niſivbi p̄dicatores adulant̉. Iuxͣ illud Eſa. iij. Ioquere nobis cōplacentia ⁊ audiamus te. Suntetiā aliqui qͥ cū ſemel audierint predicationemeſtimāt ſe multa didiciſſe. ⁊ ſic nolunt accederead chrſtum cū tn̄ in modico tꝑe nō pōt qͥs multū addiſcere. xlviij. di. c. j. qꝛ nęmo repente fitſummꝰ de pe. di. ij. c. ſi ſermo. Quare hō debetſemꝑ addiſcere dū hic viuit. qꝛ dicit iuriſcōſultus. Si vnū pedē tenerē in ſepulcro addiſcerevellē. ff. de fide cōmiſſa liberta. l. j. xxiiij. q. iij.ſi haberes. Sunt ⁊ alij qui nunꝙͣ accedunt adchriſtum vt illuminarent ⁊ docerent̉. ⁊ hi ſil̓esſunt venenoſis aīalibꝰ. d̓ quibꝰ Pli. in ſpe. na.Aūcta quidē aīalia venenoſa antra petūt atqꝫobſcura latibula ex natura. Cuius rō eſt. Naꝫegreſſa terre exalatiōe venenū ſuū hauriūt venenoſa aīalia vniuerſum ẜm Conſtātinū. ideodiligūt caliginē ⁊ obſcurum. Sic oēs venenoſipeccato ⁊ ſcelere in dānationē qͥdeꝫ anime ſueſemꝑ petunt mētis ſue caliginē qd̓ ptꝫ ex hoc.qꝛ nūꝙͣ ꝓperant ad ſermones vbi illuminet̉ ceci mentis. iō dicit Ricar. de ſctō victore. Quāto etenī qͥs maiori preoccupat̉ ſcelere tāto magis delectat̉ mentalis caliginis cecitate. ⁊ qꝛ h̓diligūt mētis caliginē in futuro habebūt infernalem. qꝛ Mat. xxij. dicit̉. Proijcite eos in tenebras exteriores ⁊cͣ. Tertio accedere debemus neceſſario cū iſto principe Faero ad chriſtum tāꝙͣ ad medicantē vt ꝯualeamꝰ exemploillius mulieris q̄ ẜm Ambro. in li. de ſapiētiſſimo Salomone Marthe q̄ fuit ſoror marie q̄fluxū ſanguinis patiebat̉. xij. annis ⁊ per amiſſionē ſanguinis debilitatā ⁊ infirmatam ſe ſentiens confidenter acceſſit ad chriſtū tāꝙͣ ad celeſtem medicū qui ſalutem animaꝝ non lucrū
pecuniarum queſiuit ipſa nanqꝫ vt dicit̉ Luc̄.viij. Omnē ſubſtantiā erogauerat in medicosſed a nullo curari potuit. qꝛ hec curatio fuit ſūmo medico reſeruata. Ideo ad chriſtum veniens nō in domo neqꝫ in ciuitate ſed in itinere.qꝛ ipſa quaſi īmunda ẜm legem ab hominibusfuit ſeparata. qꝛ dicit̉ Leuit̓. xv. Mulier q̄ patitur fluxum ſanguinis multis diebus immunda erit. Sed nunc mulieres talem infirmitatēhabentes non ſunt ab ingreſſu eccleſie nec abomni conſortio ſeparande. qꝛ dicit Iuguſtinꝰ Ediſ. v. c. ad eiꝰ. qꝛ ꝑ hoc ꝙ in vita patit̉ iniuſtūeſt vt eccleſie priuetur ingreſſu ⁊ tunc ponit humilis mulieris acceſſum. quia acceſſit retro ettetigit fimbriam veſtimēti eius. In hoc ẜm Remigium eius humilitas eſt laudanda. quia nōad faciem ſed retro acceſſit. indignam ſe iudicauit tāgere dominicos pedes. In hoc culpātur illi viri vel etiā mulieres ille qui vel que cūgrauibus peccatis ad altare vbi chriſtus preſens eſt corporaliter in ſacramento poſt conſecrationē accedere p̄ſumunt vt in faciem etiamſacerdotis reſpiciant quod tamen inhibitū eſtvt extra d̓ vita ⁊ honeſtate clericoꝝ vt laici. etpremittit gloſa. Etatuimus ſecus quando myſteria celebrantur ſtare vel ſedere minime preſumant. quapropter peccatores retro ſacerdotem vel longe ab eo ſtare debent propter verecundiam. Cōſiderare enī debet homo an ſit inpeccato mortali an nō. Si in mortali ſcit ſe eētunc eſt in indigniori ſtatu ꝙͣ canis vel porcusvel buſo cum ſit debitor duplicis mortis temporalis. videlꝫ ⁊ eterne. illi v̓o vnicam morteꝫdebent. Si v̓o neſcit eſſe in mortali in ſtatu ſalutis. ſed ſcit ſe eſſe quandoqꝫ fuiſſe debitoremmortis eterne ⁊ neſcit vtꝝ peccatum ſit ſibi dimiſſum. quia dicit Salomon Eccl̓es. ix. Suntiuſti atqꝫ ſapientes. ſcilicet īter homines ⁊ opera eorum in manu dei ſunt. ⁊ tamen neſcit homo an amore vl̓ odio dignus ſit. ſed omnia infuturo ſeruantur merita. ⁊ ſi ſcirēt ſe eſſe in ſtatu gratie. viderent tamen in ſe negligentiā perficiendi ⁊ impoſſibitatem ſtandi facilitatem cadendi ⁊ difficultatem reſurgendi ⁊ debilitateꝫminima vitia vincendi. Ideo dicit GregoriusHumiliare debet nos mortꝭ neceſſitas vite breuitas ſtandi impoſſibilitas lapſus aſſiduitas ⁊ſurgendi difficultas miſeriarum multiplicitasſuperborum angeloruꝫ irrecuperabilitas ipſiuſqꝫ humilitatꝭ nobilitas. Hec ille. Deinde ponit euangeliſta mulieris huius fidelem cogitatū. dicebat enī intra ſe .i. ī corde ſuo cogitauitSi tetigero tm̄ veſtimēta eiꝰ ſalua .i. ſana ero.Et cōuerſus Ieſus vidit eam et dixit. Cōfidefilia fides tua ſaluam te fecit. ⁊ ſalua facta eſt.GG 5