xcvij.Sermo
¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.dmile eſt regnū celoꝝ homini regi qͥ fecit nuptiqs filio ſuo. Matth̓. xxij. Quando guerra velbiſcordia eſt inter aliquos potentes dominosqui ambo habent adherentiam potentum. tūcmelius nō poteſt vna pars retrahere aliquaꝫde ꝑte aduerſa ſui vt ſit ſibi fauorabilis ꝙ permatrimoniū dando filiū ſuum filie ſue vel ſibimet dando filiam. Quapropter legit̉. iij. Reg.iij. ꝙ Salomon confirmatus in regno ſuo affinitate coniunctus eſt Pharaoni qui erat potens ⁊ regno eius ꝓpinquus accipiendo filiaꝫeius ad regni ſui firmitatem. et ne guerra eſſetinter eos. Spiritualiter duo domini potentesſunt deus ⁊ diabolus. De quibꝰ Mat. vj. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire ⁊cͣ. Sed dicit pol.ſuꝑ li. Sap̄. lec. cxlix. ꝙ ī toto mūdo res nō eſtq̄ poſſit rationabiliter dn̄s nūcupari p̄ter ſolūdeū. Et ponit tres īpotētias ī omni dn̄o terreno. Prima ꝙ dn̄s terrenꝰ nō pōt tantū reddere ſeruo ſicut ſeruus ſibi. ⁊ ꝑ ꝯſequēs magꝭ indiget ſeruo. ſed deꝰ ē dn̄s realiter. qꝛ ꝓprie ſeruo ī nullo indiget. nec ꝑ eiꝰ ſeruitiuꝫ aliqͥd ſibiaccreſſit. imo etiā ecōtra ſeruo ſuo potiꝰ ſeruitquē ſꝑ cuſtodit. Iuxͣ illud psͣ. Cōſerua me dn̄eqm̄ ſperaui ī te. dixi dn̄o deꝰ meꝰ es tu. qm̄ bonoꝝ meoꝝ nō indiges. Secunda impotentiaqꝛ nullus dn̄s terrenus pōt ſeruū ſuū facere libeꝝ. cuiꝰ ratio ē. qꝛ ipſemet ſolus nō eſt liber.Seruit enī malis affectionibus. cupiditatibꝰire. īuidie. ⁊ impatiētie. ⁊ ſic de alijs. Ideo dic̄Seneca epl̓a. xlvij. Seruꝰ es. oſtēde qͥs nō ſitalius libidini. alius auaricie. alius ambitionioēs timori ſeruiunt. ſicut docet idē Sene. ī ꝓuerbijs ſuis. Dn̄i vt cōiter magis timēt ꝙͣ ſubditi. Reuera eſt qͥ a multꝭ timet multos timetregibus peius eſt multū ꝙͣ ſeruientibus. manifeſtū eſt. quia iſti ſingulos vniuerſos timent. ⁊ſic ptꝫ ꝙ domini mundi nō ſunt liberi. Sed ꝑoppoſitū deus ſolꝰ liber eſt. ⁊ ſeruos ſuos liberos facit Apoc̄. v. Redemiſti nos deus in ſanguine tuo ex omni tribū ⁊ lingua et populo. etfeciſti nos deo nr̄o regnū. id ē. regni eiꝰ participes. Tertia impotentia quaꝫ cōmuniter dn̄iſuſtinēt. ꝙ non poſſunt hoīeꝫ cōpellere ad eisſeruiendū velint nolint. quia eis nūꝙͣ bene ſeruiet quis inuitus. Sed deo nō ſolū homo imoomnis creatura velit nolit ſibi ſeruit ī celo ⁊ interra et in inferno. Quia in nomine ieſu omnegenū flectatur. celeſtiū. terreſtriū. ⁊ infernoꝝ⁊ omnis lingua cōfiteat̉ ⁊cͣ. Et psͣ. Ordinatione tua ꝑſeuerant dies quoniā omnia ſeruiūt ti
bi. Ideo deꝰ d̓r̄ ſolus dn̄s oīuꝫ. Sed diabol̓dr̄ dn̄s ⁊ pͥnceps ſeculi vſurpatiue. qꝛ vſurpauit ſibi dominiū mundanorū. ꝓpter qd̓ dr̄ rexſuꝑ omnes filios ſuꝑbie. Iob. xlj. Inter illosduos dominos ante incarnationē chriſti fuitguerra. ⁊ illa incepit in celo. Apoc̄. xij. Factūeſt p̄liū magnuꝫ in celo. ⁊ adhuc durat̉. qꝛ ẜmpsͣ. Suꝑbia eoꝝ qui te oderunt aſcēdit ſemꝑAdherebāt enī mundani plus parti diaboli ꝙꝑti dei. Quia oīs creatura ſub vitio. de pe. di.ij. c. charitas. Icirco deus volēs hoīeꝫ auertere ne eſſet a parte diaboli contra deū. cōtraxit matrimoniū cū hoīe dādo filiū hūane nature. de qͥbus nuptijs pn̄s euāgelij verbū loquit̉Sil̓e ē regnū ce. In quo qͥdē euā. ponit. v. Primo nuptiaꝝ factionē amoroſam ibi. fecit nu.Scd̓o iudeoꝝ īuitationem ſtudioſaꝫ ibi. miſitſer. Tertio ip̄oꝝ obſtinationē dānoſaꝫ. ibi. illinegle. Quarto dei vindicationem penoſaꝫ. ibiRex cū audiſſet. Quīto gētiū vocationē gr̄oſam. ibi. itē ad exitꝰ. Quātū ad pͥmū ponit nuptiaꝝ factionē amoroſaꝫ cum dicit. Sil̓e ē regnum celoꝝ homini regi qͥ fecit nuptias filioſuo. Ubi nota ſpūaliter ꝑ hūc regē deꝰ pater ītelligit̉. qꝛ ē rex regū ⁊ dn̄s dominātiū. Apoc̄.xix. Hic fecit filio ſuo xp̄o dn̄o qͣdruplices nuptias. videlꝫ diuine incarnatiōis. hūane redēptionis. interne vnionis ⁊ eterne glorificationis. Primo dico ꝙ deꝰ pr̄ fecit filio ſuo vnigeto nuptias diuine incarnatiōis. Pro quo notādū regꝭ terreni filiꝰ qͥ vult ſibi aliquā ſpōſaꝫcopulari prius ſolet egredi. ⁊ hanc quā vult ſibi ſponſam aſſumere contemplari. qua intuitaſi placet oculis ſuis. deinde miſſis nuncijs cōſueuit eam procari. eaqꝫ procata reuerenter iubet eaꝫ adducere ⁊ in thalamo decenter ornato ſe cum ea ſolet vnire. Sic chriſtꝰ ſummi regis filius volēs ſibi ſponſam ſumere humanaꝫnaturā pͥmo egreſſus eſt videre eaꝫ. de qͣ egreſſione ſcribit Hugo de ſan. vic. in trac. de ethiopiſſa di. Filiꝰ v̓ginis ſuꝑ celeſtē hieruſalē egreſſus eſt vt contemplaret patris regna ſui inferiora. Qui circūſpectis omnibꝰ regreſſus ad patrē ait. Pater oīa regna terraꝝ circūiui. que īomnibꝰ agant̉ cōſpexi. clamorē ſodomoꝝ quiad te aſcēdit veꝝ eſſe reperi ⁊ vltiōe digna puniri. Sed iā tēpꝰ ē vt ī futuro mihi ꝓſpiciā vxorē ducere. filios ꝓcreē. familiā ꝑ me regā. ſpōſam q̄ mihi placet ī domo regꝭ babylonici vidi. quam rex ille captiuaꝫ tenet. ⁊ ne q̄ ſit valeat agnoſci. vilibus atqꝫ ſordibus veſtibus eāinduit. Ad hoc pater. Abſit inquit a te vt remiſtā facias coeterne ⁊ ꝯſubſtātialis mi fili vnice. Ethiopiſſa de qua dicis nō eſt condigna generi tuo. ac tue immenſitati. Ad quem filius.