Dn̄ica. xx. poſt trinita

cor Ozee. iiij. Et quia ebrij ſunt inſani ⁊ fatui.ideo ꝑ indiſcretā locutionē effundunt qͥcqͥd inſecreto audierūt. Iuxͣ illud Ecc̄i. xx. Sapiensī verbis amabilē ſe facit. Glo. quia cauet dicere odioſa ⁊ nociua. Gratia autē fatuorū effundetur. videlicet ꝑ indiſcretā locutionē ꝑ quamodioſi redduntur. ꝙͣuis aliquas gratias. videlicet conſilium dandi habeant gratis a deodatas in ſignū etiā ebrietas eſt denudatrixcretoꝝ. Legitur Gen̄. ix. ꝙ Nōe primo vineāplantauit. ⁊ bibens vinum inebriatꝰ eſt. ⁊ cumpoſtea dormiret circa poſteriora iacuit denutus. ⁊ a ꝓprio filio deriſꝰ ē. Sꝫ dic̄ beatꝰ Ambro. in ſermone de ieiunijs. ⁊ ponitur di. xxxiijSexta die vinum nō pepercit autori ſuo. NaꝫNō qui pͥmo plātauit vineam ignorans vimvini inebriatus fuit. Sed vbi malum ebrietatꝭagnouit iumentum ſuum ad remedium temperauit. ⁊ ſic illiꝰ ebrietas nobis ſuadet ebrietaC tem. Secundo ebrietas eſt defamatrix ſenſatorum. Unde Aug. ī lib. ad ſacras virgines. Inebrijs inquit nulla ratio. nullū grande vite cōſilium. nō geſtorum aut lectionū mēbra. nec vlla artium aut induſtrie ꝓuidentia. ⁊ ideo nullde ſua ſcientia confidat ſed in ebrietate ſuccūbat. Unde Aſa. xxviij. Sacerdos ⁊ ꝓpheta neſcierūt p̄ ebrietate abſorpti ſunt a vino. errauerunt in ebrietate. Et ideo in antiquā lege ſacerdotibus ꝓhibitum eſt ne vinuꝫ biberent qn̄ingreſſuri erant tabernaculū ad miniſtranduꝫLeuit̓. x. ⁊ nō ſolum in antiqua lege. imo ī noua ꝓhibetur clericis ebrietas. vt diſt. xxxv. c.Ante omnia clericꝭ vitetur ebrietas que oīuꝫvitiorum fomes aut nutrix eſt. Sed que ſit pene clerici ebrietati deſeruientis. Rn̄det Ray.ꝙ pena eſt. ꝙ ſi eſt ep̄s p̄ſbyter aut diaconꝰ etammonitꝰ non deſiſtat deponat̉. Et hec penaponit̉. xxxv. diſ. ep̄s. vbi dr̄. Ep̄s aut p̄ſbyteraut diaconꝰ alie aut ebrietati deẜuiēs aut deſinat aūt certe deponat̉. Si v̓o ē ſubdiaconus.aut femina aūt laicꝰ cōione pͥuet̉ vel verberet̉.vt dr̄. v. diſ. ep̄o. ⁊. c. ante oīa. ⁊ exͣ de vi. ⁊ hone. cle. a crapula. ibi dicit̉. Clerici a crapula ⁊ebrietate oēs diligēter abſtineāt. nec ad bibēdū vinū qͥſꝙͣ īcitet. cū ebrietas mētis inducatexiliū ⁊ libidinis ꝓuocet incētiuum. Et ſubditdecretalis. vnde illū abuſum penitꝰ decreuimꝰabolēdū quo ad potꝰ equales ſe obligāt potatores. ⁊ ille iudicio illoꝝ plꝰ laudat̉ qͥ calicesfecūdiores .i. pleniores exhaurit. Et inde ponit penā. Si quis autem ſe ſuꝑ his culpabilemexhibuerit niſi a ſuperiore cōmonitꝰ ſatiffecerit ab officio ⁊ bn̄ficio ſuſpēdat̉. Tertio ebrietas eſt alligatrix robuſtoꝝ. Iacit enī de hoīebeſtiā. de robuſto infirmū. de prudēte inſanum

Exemplum de holoferne fortiſſimo. quē inaniſopitum ebrietate Iudith vidua ꝓprio gladiointeremit Iudith. xiij. Quarto ebrietas eſt imperatrix flagitioꝝ. Exemplū de Loth qui inebriatus a filiabus ſuis cum ambabus inceſtūꝑpetrauit. Gen̄. xix. Alexāder etiā vt legit̉ ī hiſto. ſua inter epulas cū eſſet ebrius amicū ſibichariſſimū tranſfodit. Legit̉ etiā ī quodā libello qͥ dr̄ annulus ꝑte. ij. c. xij. de quodā bibulo⁊ ebrio qui iuxta ciuitatē quandā morabat̉. ⁊ īomni veſꝑe ciuitatē ebrius ꝑtranſiuit. nocte qͣdam cū domū ire vellet in cimiterio quoddaꝫcerebellum pede impegit. ⁊ cōmotꝰ ait. Quidhic iaces miſeruꝫ cerebellū. veni ad domū meam ⁊ ego tibi de cena prouidebo. Ecce ꝙ ebrietas fuit ī ipſo imperatrix flagitij. Aeſpōdit cerebellum. Progredere ⁊ ego ſequar te. Audiens ⁊ ille turbatur. ⁊ ex timore ebriꝰ ille ſobrius factꝰ eſt. domū ꝑgit totus tremēs. ⁊ ſedensiubet hoſtium obfirmari. Dum igit̉ ad menſaꝫſederet dixit familie vt nullū intromitteret cōditionis cuiuſcūqꝫ Et ecce ſubito adeſt ad hoſtium quidam pulſans terribiliter ꝓ hoſpite q̄rens. ⁊ inuitatū ſe ab eo cōmemorans. Dū igitur cuncti ex terrore tacerent. ⁊ vnus hoſpitēadeſſe negaret. dixit. Dicite hoſpiti qui veraciter adeſt. ꝙ faciat apertri. alioquin per vim vtpoſſim introibo. Audiens ille. ſtatim mādauithoſtium aperiri. miſericordie ſe diuine recōmēdans. Et viderūt qͥ aderant figurā mortui miſerabilis hominis cum oſſibus. carnibus conſumptis. terribilis ad videndum. qui lotus inter hoſpite ⁊ hoſpitā collocauit nihil comedēſaut loquēs. Poſt hoc ſurgens hoſpiti valedicens dixit. De cena tua inuitatus nō indigui.ſed ſi ſtulta ⁊ ebrioſa voce nō illuſiſſes mihi. teadeo terribiliter nō viſitaſſeꝫ. ideo valeas. adcenam meaꝫ die octauo velis nolis oportet tevenire ī loco vbi viſitaſti. hoc dicto diſparuitAd hanc vocem hoſpes cuꝫ omnibus amicisſuis turbatus. conſilium a ſapientibus requirens non inuenit niſi vt diſpoſita domo ſua cōtritus. cōfeſſus. ac ſacra cōmunione monitusin loco ⁊ tempore condicto diuinum iudiciumexpectat. Quod cum feciſſet hora condicta cūomnibus ſuis ad cimiterium veniēs. ſubito ꝑventum validum raptus ſine omni leſione adlocū ameniſſimum ductus corporaliter caſtꝝpulcherrimum ſed deſertum vidit. Quod cumingreſſus eſſet menſam omni genere ciborū ornatiſſimam inuenit. Poſt hoc mortuus ille aduenit vt prius eum ſalutans gratioſe ad predictam menſam eum ſedere fecit. In angulo quidem ſordidiſſimam ip̄e habens menſam cū ſordidiori menſali ac panem nigerrimum ⁊ lumē