xcvSermo

diei. ꝙ elephas eſt tante fortitudinis ꝙ ſufficit turrim ligneam cuꝫ armatis portare. Tante audacie ꝙ nullo clipeorum retardatur. necaliqua militum conſtipatione terretur. mirabiliter tamen timet murem. Sic moraliter eſt demultis qui ad operanduꝫ pro lucro vel gloriatēporali inueniunt̉ fortiſſimi. ieiunant. tranſeunt mala. fatigantur ⁊ ſuſtentantur. ſed ad faciendam vnam penitentiam modicam pro peccatis ſuis timēt. Iuxͣ illud psͣ. Trepidauerūttimore vbi non erat timor. Illis omnibus ſuadet euangeliſta Luc̄. iij. Facite inquit dignosfructus penitentie. Exemplo marie Magdalene. de qua dicit Greg. ī omel̓. xxxiij. Quot habuit ī ſe oblectamēta tot de ſe īuenit holocauſta. Conuertit numerum v̓tutum ad numeruꝫcriminū vt totū ſeruiret deo in penitentia qͥcquid ex ſe contempſerat deū in culpa. Sicqꝫ īhac naue tranſfretauit in ciuitatem ſuam. quenon eget ſole nec luna vt luceant in ea. Sꝫ claritas dei illuminat eam Apoc̄. xxj. In hoc ꝙdedit nobis exemplum vt nauem penitentie exhis quattuor fabricataꝫ aſſeribus aſcendamꝰin ciuitatem celeſtem tranſfretamus.¶ De eadem dn̄ica. Sermo tertius.Onfide fili miremittuntur tibi peccata tua. Mat.vbi ſupra. Dicunt naturales ⁊ videmus interdū ꝑ exꝑientiam ꝙ ſolem ⁊ ſuū radiū tria a nobis ſubtrahūt. videlꝫ terra. nubes ⁊ luna. Depͥmo videmꝰ ꝙ cū terra interponit̉ inter aſpectū nr̄m ⁊ ſolē ſicut ꝯtingit d̓ nocte tunc nō videmus ſolē nec eius radios. ſed manemꝰ omnino in tenebris infra vibrā terre. De ſcd̓o dic̄dn̄s Ezech̓ .xxxj. Solem nube tegā. De tertiodicit autor ſpere materialis. Cū luna fuerit incauda vel capite draconis. vel ꝓpe vl̓ infra metas ī ꝯiunctione cū ſole. tūc corpꝰ lunare īterponit inter aſpectū noſtꝝ ⁊ corpus ſolare. vnde obumbrabit ſolis claritateꝫ. ⁊ ita ſol patit̉eclypſim. nō qꝛ deficiat a lumine. ſed quia deficit nob̓ ꝓpter interpoſitionē lune inter aſpectum noſtꝝ ⁊ corpus ſolare Spūaliter per ſolem intellige chriſtū. quia ſicut ſol radio intermiſſo in domū quantūcunqꝫ pͥus videatur pura oſtendit eā habere pulueres qͥ tamen nō videntur niſi ī radio. vt patꝫ ī athamis. ita chriſtus declarat domū ꝯſcientie ī quocūqꝫ homine quātumcūqꝫ videat̉ honeſta habere copiaꝫmagnā venialiū ſaltē peccatoꝝ. Quia quantomagis aliquis gr̄e diuine radium recipit. tātomagis frequētius ſe d̓ erroribus ꝓprijs reprt

hendit. Sed iſtum veꝝ ſolē iuſticie tria ab aliquibus ſubtrahunt̉. Primū ē terra mudialiscupiditatis. qꝛ aliquoꝝ ſollicitudo ⁊ affectioad terram dirigit̉ ⁊ occidit eis ſol in meridie.Dan̄. vij. Secūdū ē nubes temporalis vanitatis. Quia aliqͥ ꝓpter dignitates ⁊ honores ethuiuſmodi. que ſunt quaſi nubes ignite que ponūtur inter oculos ſuperboꝝ ⁊ ambitioſoruꝫ⁊ chriſtuꝫ verum ſolem ipſum videre non poſſunt. ſed in morte eum ſatis clare videbūt. nonad gaudium ſed ad timorem ⁊ iudicium. Iuxͣillud. ij. Machab̓ .j. Spiritus affuit quo ſol refulſit qui prius erat ſub nube. Tertiū eſt lunacarnalis voluptatis. Nā aliqui ita eſtuāt ignecarnalis voluptatꝭ ꝙ nō poſſunt videre ſolemiocūditatiſ. Iuxͣ illud psͣ. Supercecidit ignis⁊ non viderunt ſoleꝫ. Et hoc ad preſens patuit de ſuꝑbis iudeorū phariſeis qui fuerunt cupidi. ambitioſi ⁊ voluptuoſi nō potuerāt videre verum ſolem chriſtum nec radium ſuoꝝ clariorum miraculorum ⁊ beneficiorum. Nā cuꝫhic diceret ad paralyticuꝫ. Confide fili remittuntur tibi peccata tua. quidaꝫ de ſuperbis dixerunt intra ſe. Ecce blaſphemat. Et impoſuerunt chriſto vero ſoli blaſphemiā. ſicqꝫ obſcuratus in cordibus eorum in qͥbus mala de ip̄ocogitabant. nec tamen deficit a lumine intelligentie quo ad alios qui cura indigebāt. Quiadixit ad iſtum paralyticum. Surge tolle lectūtuum ⁊ ambula in domū tuam vt narrat euangelium. in quo vſqꝫ ad finem principaliter triatangunt̉. Primo chriſti ſana conſolatio ibi. cōfide fili. Scd̓o rep̄hēſis ſcribis facta int̓rogatio. ibi. Ut quid cogitatis mala? Tertio populi ſubſecuta laudatio. ibi. Uidentes. Quantuꝫad pͥmuꝫ tariguntur medici chriſti ſana cōſolatio cū dicit. Cōfide fili. Pro quo notāduꝫ. cōfidentia vt dicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xxxv. tribus generibꝰ hoīuꝫ ē neceſſaria. videlꝫ dimicātibus. nauigantibꝰ ⁊ egrotantibꝰ. He enī tresꝯditiones nobis conueniunt ſi vitaꝫ ⁊ ſtatumnoſtrum penſemus. Sumus enī dimicātes cō­ 57tra tres hoſtes. videlicet carnē. mundū ⁊ diabolū ꝯtinue p̄lia p̄liātes. qꝛ tales tres hoſtespugnāt ꝯtra nos duplici manu. vt sͣ. ẜ. xxj. Bſi placet pōt ⁊ hic allegari. ꝓpt̓ qd̓ dixit dauidin psͣ. Multi bellātes aduerſuꝫ me. Et j. Machab̓. iiij. Non concupiſcatis ſpolia. quia bellum contra vos eſt. Et quia pugnās ī bello ſumit ſecum ſcutum. ſic ⁊ nos ſumere debemꝰ fidem que eſt ſcutuꝫ noſtrum. Eph̓. vj. In omnibus ſumentes ſcutum fidei in quo poſſitis omnia tela neqͥſſimi ignea extinguere. In hoc ſcūto fidei depictam debemus habere v̓ginē beatam cū filio. Quia legitur in hiſtorijs britani