Dn̄ica xviij. poſt trinita.

muneribus dicens. Aſſiſtēs freneſis donat dona omnia philoſophie. Nō illas largitur opesque ſepe potentum. Excecant animos ⁊ maieſtatis honores. Inclinant. minuūt quia legesiura retardant. Sed potius donat theſaurosmentis ⁊ omnes diuitias animi. qͣs ſi ſimul accipit vltra non eget. imo ſimul ditatus ſuperabundat. quoniaꝫ rectus amor poſſeſſio nobilis. vſus vtilis. vtilior largitio. fructus abundans. Hec eſt gr̄a poli theſauros celi inundāsOmnia que doctos ditat que prodiga largosAmat poſſeſſores ⁊ dedignatur auaros. Clauſa petit. diffuſa reddit niſi publica fiat. Labit̉ ⁊multas vires conquerit eundo. Non iſtas expoſcit opes rubigo nec ignis. Deuorat. necfur minuit. ſubiectio mergit. Naufraugiuꝫ tollit p̄do depauperat hoſti. In iſtis verſibꝰ dicitdifferētiā theſauri diuitiaꝝ ⁊ ſcīaꝝ. Quia theſaurꝰ diuitiaꝝ excedit diſcretioneꝫ. ⁊ declinatad īmundiciā vitioꝝ. ⁊ retardat iuſticiā leguꝫ⁊ ſtatutoꝝ. Theſaurꝰ autē diuitie mentis qͥ eſttheſaurꝰ ſciētie ⁊ ſapiētie ē talis. ꝙ eius amoreſt rectus dū appetit. poſſeſſio nobilis dū habet̉. vſus nobilis ī bene viuēdo. vtilior ī docēdo. fructus abundans in p̄mio ꝑcipiendo. Etde iſtis diuitijs ſpiritualibus cōgratulabaturapoſtolus corintheis gratias deo agendo cūdicit. Diuites facti eſtis. ſcꝫ in verbo doctrine⁊ predicationis. habentes modum quomodominores. mediocres ⁊ perfecti ſiue incipiētesproficientes ⁊ contemplatiui ſunt verbo predicationis informandi. Et tūc apoſtolus dirigitverbū ſuū ad ꝑfectiores qui alios habēt verbo doctrine informare cuꝫ dicit. In omni ſcīaid ē. intelligentia ſcripturaꝝ ad ſalutem pertinētiū. Et dicit notāter ī omni ſcīa. Quia oportet p̄dicatorē euāgelice veritatis eſſe talē vt ꝓingenio diſcentium ſemetipſum poſſet aptare.⁊ verbi ordinem pro audientis capacitate dirigere. vt ꝓbatur. viij. q. j. c. oportet. Qui enī eādem doctrinaꝫ omnibus predicant ſunt quaſiimperiti medici volētes vno collyrio oīuꝫ oculos curare. vt dicit Hiero. ⁊ ponitur. xxix. di.Neceſſe gͦ ꝙ apoſtolus intelligit verbū ſuū dediuitijs ſpūalibus .ſ. ſapīa ⁊ ſciētia que ſunt liberaliter a doctoribus ⁊ a p̄dicatoribꝰ cōmunicāda. ⁊ hoc ꝓpter duo. Primo ꝓpt̓ euidensaugmentū ⁊ excreſcentiā. Dū enī ſapīe theſaurus alijs cōicat̉ euidēter augmētat̉. De iſta loquit̉ Aug. li. j. de doc. xp̄i. c. v. inuitans hoīesad docendū liberaliter ea que ſibi a deo cōceſſa ſunt. qꝛ ſi docere curarent plura ſcirēt. Nōeſt inquit metuendū ne dare deſinat cetera cūea que data ſunt cepimus impēdere. Et addu-

cit Aug. duas pulcherrimas figuras d̓ duobfeſtis que fecit xp̄s pauꝑibus qͥ eum ſequebantur vt ab eo docerēt̉. Primū feſtū fecit quinqꝫmilibus hoīuꝫ de quinqꝫ panibus ⁊ duobus piſcibus. Et illis ſaturatis ſuꝑabundauerūt. xijcōphini fragmentoꝝ. Mat. xiiij. Secūdum feſtum fecit qͣttuor milibus hoīuꝫ de ſeptē panibus ⁊ piſciculis paucis. Quibus ſaturitatꝭ ſuperabundauerunt ſporte ſepteꝫ plene fragmētis. Iſtis miraculoſis hiſtorijs alludēs Aug.ibideꝫ dicit. Illi quinqꝫ ⁊ illi ſeptē panes anteꝙͣ inciperent dari hominibꝰ eſurientibus. q̄ vtfieri ceperant cōphinos ⁊ ſportas ſatiatis totmilibus hominū impleuerūt. Sicut ille panisdum frangeret̉ accreuit. ſic quādo doctor liheraliter incipit dando quid de dono dei accepitmultiplicatur ⁊ augetur in docēte. Secūdo ēliberaliter cōicandus ꝓpter ſequēs emolimentum ⁊ ſufficiens. Haximū enī emolimentū eſtꝙ homo fiat particeps amicitie dei. Hoc aūtfacit bonus vſus ſapientie. Quia de ſapīa dicitur Sap̄. vij. Amicos dei ⁊ ꝓphetas ipſa ꝯſtituit. Et ibideꝫ d̓r̄ parum ſupra. Quo .ſ. theſauro ſapientie qͥ vſi ſunt. videlicet faciendo quoad ſeipſos. et docendo quo ad alios. ꝑticipesfacti ſūt amicitie dei. Et dicit Rober. hol. ſuꝑli. Sap̄. lec. xcvj. ꝙ tria ſunt genera hoīuꝫ quitheſauro ſcīe ſiue ſapīe non vtunt̉ ad merituꝫQuia ſūt ſapīe oppreſſores. ſubuerſores ⁊ abuſores. Primi enī ſunt ſapiētie opp̄ſſores. Opprimunt enī ſapientiaꝫ quam a deo acceperūt⁊ ad ꝓximoꝝ edificationeꝫ nō exponūt. Et hiſimiles ſunt illi ſeruo maligno ⁊ pigro qͥ acceptum talentum fodit in terram ⁊ abſcondit pecuniam domini ſui. Mat. xxv. Et cum ſocij ſui⁊ conſerui ſui venerunt cum ſuis lucris ad dominū duplicatis. Ipſe acceſſit cū talento ⁊ aitDomine ſcio quia durus es. ⁊ metis vbi nō ſeminaſti. ⁊ congregas vbi non ſparſiſti. timensabij. abſcondi talentum tuū in terra. ⁊ ait. Ecce habes quod tuum eſt. De iſto loquēs Chryſo. omelia. xix. operꝭ imperfecti dicit ꝙ hec excuſatio falſa. Dicit inquit ſeruus neꝙͣ. vbi nonſeminat metit. Quis enī hoīuꝫ eſt vel gētiliumvel iudeoꝝ quē nō ſpiritualiter ſenſibus adornauit. cui non dedit ſcientiā boni ⁊ mali. ⁊ cuinon dedit poſſe fugere maluꝫ. ⁊ apprehenderebonum ſi velit. Sicut inquit nullus eſt homocui ſit minus aliquod membrum corporis advſum corporalem. ſic non eſt cui ſit minus aliquis ſenſus vel potētia ad intelligentiaꝫ boni⁊ mali ad omne opus bonum facienduꝫ quodcūqꝫ voluerit. hec Chryſo. Et vult exp̄ſſe dicere ꝙ deꝰ nulli homī deficit ꝯcedēdo ſibi ſcīam