Dn̄ica xvj. poſt trinita.
mortuum. quoniam requieuit. videlicet a laboribus ⁊ miſerijs huius mūdi. Iuxta illd̓ Apoc̄.xiiij. Amodo iam dicit ſpiritus vt requieſcanta laboribus ſuis. Et dominus dicit hic. Noli flere ſcilicet īmoderate ⁊ exceſſiue tuos defunctosTertio ſunt qui lugent mortem amicorum ſagaciter ⁊ charitatiue ex pia deuotionē. Nihil eniꝫtriſtari in receſſu amici ingratitudinis ſignū eſtnimis vero triſtari deſperationem arguit. Sūtautē tres cauſe quare cum ratione ⁊ dolore poſſumus moriētibus bonis viris flere. Primo qꝛpauci boni viri ſunt in eccleſia militanti. Et ſicbeatus Augꝰ. vt legitur ꝙ quotiēs de morte alicuius boni ſacerdotis audiuit. fleuit. non ꝙ ſibi de ſtatu ſuo timuit. ſed quia paucos tales ineccleſia reliquit. Ita etiā legitur de ſancto Ambroſio. vt cuꝫ alicuius ſancti ſacerdotis vel epiſcopi obitus ſibi nunciaretur ſic amariſſime flebat. vt ſic vix conſolari valeret. Cum autem interrogaret̉ cur viros ſanctos ſic fleret. aiebat.Ne putes me flere quia receſſit. Sed quia me p̄ceſſit. ⁊ quia difficile inuenitur qui tali officio dignus habeatur. Secundo quia aliqua forſitanpurganda deferunt que in preſenti non compleuerunt. Tertio ex conſideratione miſerie naturalis. quia oportet nos propter peccatum pͥmiparentis putrefieri ⁊ incinerari. Et ſic ſanctusTobias mortuos ſepeliebat ⁊ lugebat eos Tobie. ij. Et. xiij. q. ij. dicit Chryẜ. Pietatꝭ affectuhumilitatiſqꝫ intuitu mortuos lugere non prohibemur. ſicut nonnullos ſanctorum aliorū obſequijs pias lachrymas īpendiſſe legimꝰ. Ideofcc̄s .vij. Melius eſt ire ad domum luctus ꝙͣad domum conuiuij. In illa enim admonetur finis omnium morientium.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iiij.Doleſcens tibi dico ſurge. Luc̄. vbi ſupra. Dicunt naturales ⁊ btūs Gregoriꝰ. ſuꝑ Iob. Hecvna aquile proprietas eſt. Quando pulli eiꝰ reA center nati ad capiendum groſſiorem cibū ſuntinualidi. tunc ipſa ſanguinem ⁊ liquorem humidum prede in os ſuum attrahit. ⁊ attractum ſibi cibum in ore pullorum fouet. ⁊ ita reficit eoscibo leuiori quouſqꝫ conualeſcant ad ſumenduꝫcibum fortiorem. Et dicit Ariſto. quando iā aliqualiter ſunt adulti compellit eos exire de nido ad cibum querendum. Moraliter per aquilam intellige quemlibet fidelem videlicet patrē⁊ matrem qui ad ſimilitudinem aquile debēt ſol
licitari circa filios ſuos vt poſt cibum corporalem etiaꝫ ſpirituali cibo videlicet virtutibus debite nutriant̉. Et inter alias virtutes docet Egidius romanus in de regi. prin. ꝑte. ij. li. ij. ca. v.ꝙ ab infantia in fide inſtruant̉ vt eā aſſueſcant.Et hoc ideo ẜm eū debet fieri. qꝛ fides ē ſupra rationē vt ea que ſunt fidei ratione comprehendinon poſſunt. Utile ergo eſt vt etate ꝓponant̉ eaque ſunt fidei. in qua ratio dictorum non credit̉ſed ſimpliciter dictis acquieſcitur. Hmōi autemeſt etas infantie. Infantes enim cuꝫ eis a patrevel a matre proponunt̉ monitiones nō queruntrōnē dictorū. quia vſum rōnis nō habēt. ſꝫ ſimpliciter dictis acquieſcunt. Et ſubdit poſt pauca. ꝙ talibus pueris non debent p̄poni ſubtilit̓articuli fidei. ſed quedaꝫ groſſa p̄ponant̉ eis inſumma dicendo. Unus eſt deus omnipotēs pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. At ꝙ dei filius aſſumpſit carnem in Maria virgine. ⁊ ꝙ ꝓpter pctānoſtra fuit paſſus. mortuus ⁊ ſepultus. ⁊ ꝙ deſcendit ad inferos ⁊ eduxit ibi captiuas animasexiſtentes. ⁊ tertia die reſurrexit a mortuis. ꝙaſcendit in celum. ſedet ad dexteram patris. etſic de alijs articl̓is fidei. hec ille. Deniqꝫ ꝙ poſtꝙͣ venerint ad annos diſcretionis debent cibare eos ſolidioribus videlicet alijs virtutibꝰ. Qꝛdicit Ariſto. vij. pollitꝭ. Peſſimum eſt nos īſtruere filios ad virtutes et obſeruantiam leguꝫ vtilium. Et dicit Holcot ſuper li. Sap̄. lectiōe. liij.ꝙ quoniam reſpublica ⁊ communitate quacūqꝫſumma materia debet eſſe de iuuentute vt in bonis moribus inſtruantur. Et ſi nolunt acquieſcere ꝙ etiam ad hoc verberibus inducantur. qd̓docet ſapiens ſub methaphora. Ecc̄i. iij. Equꝰindomitus euadat durus. et filius remiſſus vadit ad preceps. Et infra. Ne des illi poteſtatemin iuuentute. ⁊ ne deſpicias cogitatus illius curua ceruicem eius in iuuētute. ⁊ tundę latera eiꝰdum infans eſt. Et vult dicere ꝙ ſicut indomitꝰequus in iuuentute dure vadit. ⁊ ita labitur in p̄cipitium in via torta ſicut in via recta. Ita iuuenis dimiſſus voluntati ſue nunꝙͣ ſuam reportabit alios in quacunqꝫ ſocietatē. ſed leuiter ruet īvitia ſicut equus indomitus in precipitia. Equꝰantiquus nō admittit ſellam. nec calcar. nec frenum niſi ad talia ſit aſſuefactus in iuuētute. Itanec adoleſcens admittit aliquā obedientiā. niſifuerit aſſue factꝰ in iuuentute. Ideo dicit Ariſto.j. eth̓. ca. xiiij. Iuuenibus ẜm ſe opera virtuoſanon ſunt delectabilia. Ideo oportet vt vtanturlegibus coactiuis. Et ideo vt ibidem concluditneceſſarium eſt fieri quaſdam leges pro iuuenibus quibus compellantur ad mores ꝙ cum pleni ſunt paſſionibus voluptatum non poſſunt de