Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica xiiij. poſt trinita.

erat perſonaliter occurrūt ei omnes hominesdefectus habentes. ille ſi amat populum ſuuꝫſtudet defectus ipſorū ſucceſſiue releuare. Sicchriſtus Ieſus imperator celorum rex regumdn̄s dominantium veniens in hunc mundum velut in ſuam ciuitateꝫ in qua priꝰ carnis aſſumptionem non fuit defectus multorū hominuꝫ vtpius rex reuelauit. Nam mortuos ſuſcitauit. cecos illuminauit. claudis greſſum reꝑauit. leproſos mundauit. vt patet de iſtis leproſis qui eo īgrediente in caſtellum occurrerunt miſericordiam petierūt dicentes. Ieſu preceptor miſerere nobis. Quibus ſtatim miſertus eſt eos mundando ad ſacerdotes mittēdo. Ite inqͥt oſtendite vos ſacerdotibus. Sed moraliter hos. xleproſos ſignificant̉. x. genera hoīm ſpūali lepra ſunt infecti. Primi ſunt ſuperbi. qꝛ ſic̄ leproſi tument in facie. ſic ſuꝑbi inflant̉ tumore ſuperbie ſe vltra alios volentes eleuare. ſicut Oziasrex qͦni pontificalē dignitatē ſibi vſurpare volens accepit thuribulū voluit offerre in templo. percuſſit eum dominus lepra in fronte. quicōfuſus ſedit domi vſqꝫ ad mortem. ij. Paralip̄.xxvj. Hac lepra ſunt maculati omnes hereticiex ſuꝑbia vel ꝑtinacia non tenent de articulisfidei quod ſancta tenet eccleſia. Sed diceres.Quid ſciant proprie heretici? Reſpōdet Petrꝰad rationem. heretici duo concurrunt. vnum eſtin ratione ſicut err̄or. Et hoc dupliciter. vel invniuerſali vel in ꝑticulari. In vniuerſali tūc erratur circa fidem qn̄ cre dit̉ fides v̓a quaꝫtenet eccl̓ia catholica, hoc tūc ē qn̄ ꝑtinaciter credit̉ aūt diſcredit̉ aut eiꝰ ꝯtrariū crediturqd̓ eccl̓ia credit. ꝑtinacia igit̉ facit hereticū nonſimplicit̓ error¶ In ꝑticulari ſi vni ex articulis acqͥeſcit̉. vel ſi ab eo ꝑtinacit̓ diſſentit̉ errorproculdubio iudicat̉ hereticꝰ dicit̉ ꝑtinacit̉deuiat. Alterum eſt in voluntate quod eſt hereſis complementū. vt quia dictum eſt pertinacit̓a via deuiat veritatis aut a fide. Et talis ꝓpriedicit̉ hereticus vt vult Petrus. Cui concordatſanctus Tho. ſuꝑ. iiij. ſen. diſt. xiiij. addensſi quis errās in his ad que quis explicite credēda non tenet̉ eſſet hereticꝰ. vt ſi qͥs Iacobpotaret patrem Abrae hmōi. cuꝫ cognoſcithec eſſe contra veritateꝫ fidei ſcripture creditei. Similiter circa ea de quibus introducte ſuntopiniones donec eccleſiam ſit determinatumvt idem Tho. ponit pͥma ꝑte. q. xxxij. Ex iaꝫ dictis ſequit̉ qui ꝑtinacit̓ diſcredunt vnū articulum fidei talis eſt paratꝰ ſeqͥ doctrinā eccleſie. nec talis innitit̉ prime veritati infallibiliẜm manifeſtatur in ſacris ſcripturis. ideonon habet habitū formatū ſꝫ informē nec ꝓprie

credit aliquē articulū fidei. Et rōnē ponit ſcūsTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. ar. iij. di. Sicut pctm̄ mortale contrariat̉ charitati ita diſcredere vnū articulū ꝯtrariat̉ fidei. Sꝫ charitas remanet īhoīe poſt vnum pctm̄ mortale. igit̉ nec fides remanet ẜm habitu poſtꝙͣ diſcredit vnum articulum fidei. ex hoc ſequit̉ vlteriꝰ nullꝰ hereticus habeat fidē catholicaꝫ alicuiꝰ articuli fideiqꝛ fidei pōt ſubeſſe falſuꝫ. Et qͥlibet hereticꝰreputat illud verū inquo errat circa fidē. illeerror deſtruit eius fidē ſic̄ pctm̄ mortale charitatē. aūt fidei catholice pōt ſubeſſe falſumꝓbat Bonauen̄. ſuꝑ. iij. ſen. diſt. xxiiij. di. Illiusſoliꝰ ē fides in via cuiꝰ erit viſio in patria. ſꝫ viſtoni in patria pōt ſubeſſe falſum. igit̉ nec fideiin via. Nullum ergo falſuꝫ credit̉ ꝓprie ſic̄ necſcitur falſum ꝓprie. ſꝫ aliqͥs bn̄ opinat falſuꝫ. ethec eſt lepra pͥma. Scd̓i leproſi ſunt auari. bn̄ Zauari comꝑanit̉ leproſis. Quia ſicut leproſi frequēter ſitiunt. ita auari inceſſanter diuitias cupiunt. ſicut patuit de iudeis quando vallati fuerunt in hieruſalē a Tyto veſpaſiano. qꝛ auarierant ꝑmiſit deus in ipſis tantā famē ſitim habētes ad comedendū bibendū. diligētes adhuc diuitias ne perderēt eas deglutiebātaurū gēmas p̄cioſas. ꝓpter quod incidebant̉eorū corꝑa vt aurū exciꝑet̉ atqꝫ gēme. Ecce ſitis leproſi auari. Sil̓r patꝫ hoc in Ieſi ẜuo Heliſei. qui ſitiens diuitias vt emeret poſſeſſionesaccepit ſanationē Naamā aurū argentū etveſtes. ex hoc leprā incurrit ipſius Naamā vtpatꝫ. iiij. Reg. v. vbi lucidiꝰ hec hiſtoria ꝯtinet̉ Nāamā mūdatꝰ a lepra obtulit Heliſeo munera di. Obſecro vt accipias a ſeruo tuo. At ille dixit. Uiuit dn̄s meꝰ an̄ cuiꝰ ꝯſpectū ſto qꝛaccipiā. Cūqꝫ vim ei faceret nequaꝙͣ acquieuitIdē legit̉ de ip̄o. iiij. Regͣ. viij. ip̄e Heliſeꝰ venit Damaſcuꝫ Benedab rex ſyrie egrotabat.nunciauitqꝫ ei di. Uenit vir dei huc. Ait rex adAzahel. Tolle tecū munera vade in occurſumviri. ꝯſule dn̄m di. Si euadere potero dehac īfirmitate. Iuit Azahel in occurſuꝫ eiꝰ habens munera ſecū oīa bona damaſci. xl. camelorum. Sed ē credendū vt dic̄ Hiero. aliqͥd accepiſſe. Per hoc vult on̄dere ſacerdotes miniſtratiōe ſacr̄orū nullo modo debēt pecuniā affectare. ſolū ſacerdotes īcurrūt vitiū ſimoniace prauitatꝭ ſi pecuniā aminiſtration ſacr̄oꝝ recipiūt. veꝝ ſi p̄ſumunt quātūcūqꝫaliā reciꝑe vel diabolica ſuggeſtiōe poſtulare noīe pecunie q̄libet res alia ītelligit̉ vt dic̄ b.Augꝰ ponit̉. .j. q. j. c. notū. Notū inqͥt qͥcqͥd homines ſunt in t̓ra oīa domini ſunt pecunia vo-