Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

xxxij.Sermo

et ſanguinem in potum tribuendo. nam quotiens hunc panem manducamus et calicē bibimus mortē domini annūciamus. Et ſubdit ininſtitutione qͥdē huius ſacramēti dixit ip̄e apoſtolis. Hoc facite in meā cōmemorationē vtcipuū et inſigne memoriale ſui amoris eximijquo nos dilexit eſſet nobis hoc p̄celſum et venerabile ſacramentū. Quarta egreſſio fuit deciuitate ꝓphetali .ſ. hieruſalē que eſt dicta ciuitas ꝓphetaꝝ eo ꝓphete in ea ꝓphetabant.vt Eſaias. Hieremias. et ceteri. et fuit duplexPrima a cena in montē oliuaꝝ. De qua Mat.xxvj. Et hymno dicto exierūt in montē oliua. hec egreſſio fuit ſero ī bona qͥnta feria poſteſum agni paſcalis et inſtitutioneꝫ ſacramentivenerabilis. Sed fuit triſtis ſicut figuratuꝫ eſtij. Reg. xv. De dauid et his qui cum eo erant.quia dicitur ibideꝫ. Dauid aſcendebat cliuumoliuaꝝ ſcandens flens operto capite nudis pedibus incedens. et omnis populuseo erat operto capite aſcēdebat plorās. SpūQ alite Gauid interpretatur aſpectu deſiderabilis ſignificat xp̄m qui adeo habet aſpectūdeſiderabilem in ip̄m deſiderant angeli proſpicere celeſtis curie omnes diuites plebis.De pͥmo. .j. Pet̓. j. In quē deſiderant angeliſpicere. De ſecundo. pͣsͣ. xliiij. Uultum tuū deprecabūtur omnes diuites plebis. Iſte inquāverus dauid xp̄s poſtꝙͣ cenauit diſcipulisſuis egreſſus eſt a hieruſalē triſtis in montemoliuarum ad ꝓbanduꝫ veritatē aſſumpti hominis. Sicut Hieroꝰ ſuꝑ illo v̓bo Matth̓. xxvj.Cepit contriſtari et meſtus eſſe vt veritatē inquit ꝓbaret aſſumpti hominis vere contriſtatus eſt. Sed illos qui erant dauid triſtesexierunt et in ſignum iſtius triſticia dormierunt quando in ortū in quo captus eſt ieſus deuenerunt. Quia dr̄ Luc̄. xxij. de xp̄o. ſurrexiſſet ab oratiōe veniſſet ad diſcipulos ſuosīuenit eos dormiētes pre triſticia. Sed cōtrahunc triſtabilem egreſſum in mōtem oliuarumet in hortū egreſſus ē heri ad veſperas .ſ. xp̄sde ſacriſtia vel ciborio in ſuo venerabiliſſimoſacramento ad quā egreſſionem populus letecōuenit et ip̄m cum gaudio vſqꝫ ad altare conduxit in hac paſſionem xp̄i et triſticiā memorādo. De qua cōmemoratione dicit ſacrū cōſiliūUienenſe abprobādo bullā Urbani quarti. inclementinis vbi. Hec inquit ē cōmemoratiogl̓ioſa fideliū aīas replet gaudio ſalutari. et infuſione leticie deuotionis lachrymas ſb̓miniſtrat. Et ſubdit. Exultemꝰ nimirū noſtraꝫmemorādo liberationē et recolēdo paſſionemdn̄icam per quaꝫ liberati ſumꝰ vix lachrymas

ma cōmunione aſſunt nobis ſuauitatꝭ gaudiūſimul lachryme. et in ea cōgaudeamꝰ lachrymātes lachrymamur deuote congaudentesletas habēdo lachrymas leticiā lachrymātēNaꝫ et cor ingenti ꝑfuſum gaudio dulces peroculos ſtillat guttas. hec ille. Et ſicut xp̄us inhorto ī triſticia poſitus patrem deuote adorauit. Ita populus deuotus heri ad veſperā conueniens ſigna leticie adorādo xp̄m demonſtrauit dicendo hanc orationē vel cōſimilem ponitur ſuꝑ decretali in glo. honorij tertij. Sanetamen olim exͣ de cele. miſ. ſacramēto eacha.di. offi. Que talis eſt. Uerſus. Salue lux mundi verbū patrꝭ. hoſtia vera. Uiua caro deitasintegra verus homo. Et hanc ſalutationeꝫ poteſt qͥlibet xp̄ifidelis dicere viderit corpꝰſacerdotem de ciborio vel ſacriſtia reuerenterdeportare. Iſtam quidē triſtem xp̄i egreſſionēper totā iſtam octauam cōmemorat̉ ſancta eccleſia. ad veſperas vndiqꝫ populus cōfluitet xp̄m gaudioſe conducit vt ꝯgrue de ip̄is dicatur verbū thematꝭ allegatū. In leticia egrediemini domus videlicet veſtras ad horam relinquendo dn̄m vniuerſoꝝ ieſum in eccleſijsiubilo mentis leticia conducendo. Secūdaegreſſio xp̄i de domo pilati eſt in mōteꝫ caluarie. Ioh̓. xix. Suſceperūt auteꝫ ieſum eduxerunt baiulās ſibi crucem exijt in eum qui dr̄caluarie locuꝫ. Hec egreſſio xp̄i ſimiliter fuittriſtis lamentabilis quia ſaturatus ineffabilibus opprobijs et iniurijs iuit ad locū ignominioſe paſſionis vbi opus noſtre redemptionis conſūmauit. Sicut de hoc ẜm vnaꝫ glo.phetauit. psͣ. ciij. Exibit homo .ſ. xp̄s qui ē verus homo ad opus ſuum .ſ. noſtre redēptiōisvſqꝫ ad veſperam. quia quaſi de veſpere expirauit et opus ſibi iniunctu ꝯſūmauit. Et huncegreſſum pͥncipaliter hodie recolit eccl̓ia ſctāin hac ſancta ꝓceſſione. in qua ad laudeꝫ viuifici ſacramenti multa fiunt. Et pͥmo q̄dam cantica honoris que fiunt in ſexta ſignificāt diuerſa opprobria que xp̄o obtulerunt anteꝙͣ adcrucifigēdum deduxerunt. Nam aliqui falſe accuſabant. hi fuerunt pͥncipes ſacerdotūDe quibus Luc̄. xxiij. dr̄. Stabant etiā principes ſacerdotum conſtanter accuſantes eum.Alij ſibi blaſphemias imponebāt. Sicut Cayphas Mat. .xxvj. qui ſcidit veſtimenta ſua dicēs. Blaſphemauit quid adhuc egemus teſtibus? Ecce nūc audiſtis blaſphemiam. Alij eialapas dabant. ſicut miniſtri pontificis. Ioh̓.xviij. dedit alapam ieſu dicens. Sic reſpondes pontifici? Aij eum regem ſuuꝫ negabantſicut iudei qui dixerunt. Aegeꝫ non habemusniſi ceſarem. et ſic de alijs. Ioh̓. xix. Et ſic̄ tūc