xxvjSermo

miſit ſpm̄ ſctm̄ nob̓ vt ſpm̄ noſtrū leuaret poſtip̄m. xp̄s aſcendit corꝑe. nos aſcēdimus mēteAſcēſio itaqꝫ illius fuit corꝑalis. noſtra auteꝫſpūalis. Ad quid enī aſcenſionis nr̄e doctoreꝫatqꝫ ductorē ſpiritū exhibuit niſi qꝛ aſcenſumnoſtrū interim ſpūaleꝫ eſſe voluit; hec richardus. ⁊ hoc quo ad perfectos. Secūdo ventushabet impulſionē inqͥetam. Eſt enī mobilis ettotus inqͥetus ⁊ hoc ſpūiſancto cōpetit ꝑ effectum inꝙͣtum mētes mouet ad bonum. et nonꝑmittit qͥeſcere per ocium. Sic mouit cor Eſa.qui ait. vij. c. Cōmotuꝫ eſt cor meū ſicut lignūP an̄ faciē venti ¶Et nota ꝙ vētus eſt multipliciseffectus. qui etiaꝫ effectus cōuenit ſpūiſanctoPrimo enī eſt maris exiccatiuꝰ. Sed qͥd ꝑ mare niſi impius peccator ītelligit̉. Eſa. lvij. Corimpij quaſi mare feruens qd̓ qͥeſcere nō poteſtHunc excitat ſpūſſanctꝰ ad penitētiā ſic̄ patetde maria magdalena que erat plena. vij. peccatis mortalibus q̄ deſignantur in ſepteꝫ demonibus. Marc̄. vlt̓. Quā ſpūſſanctꝰ adeo ad penitētiaꝫ excitauit ꝙ ſe ad pedes ieſu humiliterꝓſtrauit ⁊ veniaꝫ poſtulauit. Luc̄. vij. Ideo canitur de ipſa. Ilauit auſter et fugauit aquilonēquando lauit cor marie imber ſpūſſancti. Secundo vetus eſt pluuiaꝝ ꝓductiuꝰ. ſic ſpūſſanctus ꝓducit pluuias lachrymaꝝ. Sicut ptꝫ inPetro qui poſt trinā negationem exiens fleuitamare. Mat. xxvj. Ideo dic̄ apl̓s ad Roma.viij. Qd̓ ſpūſſanctus poſtulat ꝓ nobis gemitibus inenarrabilibus. qꝛ ẜm glo. facit poſtulare et gemere. vt patuit sͣ. in themate. xxvj. A.Tertio ventus eſt ignis inflāmatiuꝰ et accēſiuus. Sic ſpūſſanctus inflāmat corda ad q̄ venit eaqꝫ ī diuino amore accēdit. Sicut ꝓbat beatus Gregꝰ in omel̓. pente. hodie inqͥt ſpūſſanctus repētino ſonitū ſuꝑ diſcipulos venit. mēteſqꝫ fideliū in ſuo amore ꝑmutauit ⁊ foris apparentibus linguis igneis ītus facta ſunt corda flāmantia. qꝛ dum deū in ignis viſione ſuſcipiunt ꝑ amorē ſuauiter arſerūt. Ideo petendoeccleſia canit. Ueni ſancte ſpūs. re. t. c. fi. et. t.a. in. e. ig. accē. Tertio habet oꝑationē fructuoſam. Sūt enī. xij. venti quoꝝ qͥlibet habet aliquid fertilitatis et vtilitatis in mūdo. ꝓpt̓ qd̓ſicut dictum eſt ſuꝑius. Uentus ſedulus ſi perflauerit ipſam terram ꝯſtat ꝙ fertilitas annoillo ꝯſequit̉. Sic etiam ſi ſpūſſanctus ſua gratia ꝑflauerit corda humana ⁊ terrea q̄ ſignificantur ꝑ terrā. vt sͣ patuit. fiunt fertilia et fructuoſa ꝑ. xij. fructus quos enumerat apl̓s adGal̓. v. Fructꝰ aūt ſpūs ē charitas gaudiū paxpatiētia lōganimitas benignitas bonitas māſuetudo fides modeſtia ꝯtinētia et caſtitas. hixij. fructꝰ quos ſpūſſanctꝰ facit ī nob̓ poſſunt

ꝯgrue. xij. ventis adaptari. Primus ventꝰ dr̄ſubſolanus qͣſi ſb̓ ſole natus qꝛ naſcit̉ ſub torrida zona ſub qua ſemꝑ mouetur ſol. ⁊ hoc cōpetit pͥmo fructui ſpūſſanti. ſcꝫ charitati. q̄ naſcitur ſb̓ ſole .i. ſpūſancto qͥ vt canit̉ dr̄ igneusſol. vt in hymno. Iam ſol recedat igneus. ideodicit Augꝰ in li. xiij. de tri. c. xvij. Deꝰ ſpūs eſtqͥ ꝓcedit ex deo cū datus fuerit homini accendit euꝫ ad diligendum deum ⁊ ꝓximum ⁊ ipſedilectio eſt. Unde enim habet homo vt diligatniſi ex deo. Idem Augꝰ in eodem libro cōmēdans charitatem dicit. Nullum ē iſto dono excellentius. ſoluꝫ eſt qd̓ diuiditur in filios regniet filios perditionis. Et ſubdit. dātur et alia ꝑſpiritum munera ſed ſine charitate nihil ꝓſuntEt dicit magiſter li. xj. ꝓprietatem. Licet ſubſolanus a calida venit regione. ſcilicet ab oriente. tamen ad nos ꝯtingit temꝑate. Sic ꝙͣuischaritas a ſpirituſancto procedit qui eſt amor Bincreatus et immenſus. tamen ipſa que nobisinfunditur eſt creata et limitata. quia ꝙͣdiu ſumus in via poſſet ſemper augeri charitas intēſius. Hic mouet queſtionem magiſter. li. j. ſententiaꝝ. diſ. xvij. c. j. Queritur inquit. Si charitas ſpūſſanctus eſt cum ip̄a augeatur in homine et minuatur magis et minus per diuerſatempora habeatur. vtrum concedendum ſit ꝙſpirituſſanctus augetur vel minuatur in homine et magis vl̓ minus habeatur? Et ſubdit hisitaqꝫ reſpondemus dicentes ꝙ ſpūſſanctus ſiue charitus penitus īmutabilis eſt nec in ſe augetur vel minuitur. nec in ſe recipit magis velminus. ſed in hoīe vel potiꝰ homini auget̉ velminuit̉ ⁊ magis vel minus dat̉ vel habet̉. Seddeus dr̄ magnificari et exaltari in nob̓. qui tn̄in ſe nec magnificatur nec exaltatur. Et declarat hoc per psͣ. lxiij. Accedat homo ad cor altum et exaltabitur deus non in ſe. ſed in cordehomīs grandeſcit. Sic ſpūſſanctus hominibꝰdatus amplius datur .i. auget̉. ⁊ magis ac magis habet̉. et tn̄ īmutabilis exiſtit. Et infra. c.iij. dicit. Spūſſanctus ē charitas q̄ nō habētidat̉ ⁊ ī habēte auget̉ ⁊ ꝓficit. imo vt verius eſtmagis ꝓprie loquatur homo ī ea ꝓficit ⁊ deficit aliqn̄. ⁊ tūc ipſa dr̄ ꝓficere vel deficere q̄ tn̄nec proficit nec deficit in ſe quia deus eſt ⁊ declarat hoc per Aug. omel̓. ix. ſuꝑ epl̓am Ioh̓.qͥ dicit. probat ſe quiſqꝫ ꝙͣtum in illo ꝓfecerit.charitas vl̓ potiꝰ ꝙͣtū ip̄e in charitate ꝓfeceritNam ſi charitas deus ē nec ꝓficit nec deficit.Sic ergo dr̄ ꝓficere charitas. qꝛ tu in ea ꝓficꝭ.Secundus ventus dr̄ vulturnus qui eſt a de­ qxtris ſubſolani verſus ſeptentrioneꝫ. Et dicit̉vulturnꝰ eo ꝙ alte tonat. Iuxta illd̓ Lucrecijpoete. Alit tonans vulturnus ⁊ auſter Et hoc