Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica quīta poſt paſce

eſurienti panē tuuꝫ. egenos vagoſqꝫ inducin domū tuā. operi nudum carnem tuā ne deſpexeris tūc īuocab̓ dn̄s exaudiet. clamabis dicet. ecce aſſum. Ecōtra dicit̉ Prouerxxj. Qui obturat aurem ſuā ad clamorem paupeꝝ. ipſe clamabit exaudietur. ſuꝑ quodicit Pet̓. Rauanen̄. Quis īmiſericors miſericordie dignꝰ?; aut quō mīaꝫ ꝯſeqͥt̉ qͥs. hācexhibuerat miſerādis? Scd̓ꝫ ē chirographi allatio. qꝛ legit̉ Tob̓. y. Tobias iunior quemmittebat pr̄ quaſi nūcium in rages ciuitatē medoꝝ ad gabelū accepit ſecum chirographūpecunia repetēda. Moraliter Tobias interp̄tat̉ ductꝰ ad luctuꝫ. ſignificat quēlibet xp̄ia hoīeꝫ ductꝰ ē ī luctū huiꝰ mūdi vbi riſusdolore miſcebit̉. extrema gaudij luctꝰ occupat. Prouer. xiiij. Hic inꝙͣ mittit orationē ſuāqͣſi nunciū ad gabelū interp̄tat̉ vallis dn̄i vl̓collis diuinꝰ et ſignificat celuꝫ. ideo reciꝑe dꝫſecū chirographū et ille chirographꝰ ē innocētia baptiſmalis vel pctōꝝ īmunitas. de.R N. ¶C¶ Et hanc ſi habuerimus cito exaudimuralias. Quia ſicut dicit psͣ. lxv. Iniqͥtateꝫ ſiaſpexi in corde meo exaudiet deꝰ. ſcꝫ orationē meaꝫ. dicit Augꝰ. Cratio ſi pura fueritcelos penetrat vacua redibit. Tertiū eſtpacis certitudo qꝛ ſi cum nuncio etiā mitteretdiſcordia palā ē petitio ꝓceſſum habebitSic etiā ſi hꝫ diſcordiā cuꝫ ꝓximo. mittitad dn̄m or̄oneꝫ ſuā qͣſi nūciū. notū ē deꝰ ip̄m exaudit. qꝛ dicit Hugo de ſan. vic. Ibi oīsaufert̉ gr̄a vbi ſcelerata regnat diſcordia. ideodꝫ ꝯcors ꝓxīo. vt ſic cōcordet deo ſic exauditiōis ſpes ē. ideo dic̄ ſapiēs. Acc̄i..xviij. Dimitte ꝓxīo nocēti te. tūc dep̄cāti tibi pctā ſoluēt̉. Et Marc̄. xj. dixit dn̄s. ſtabitis ad orādū dimittite ſi qͥd habetꝭ aduerſusaliquē vt pr̄ vr̄ ī celis ē di. vob̓ pct̄ā vr̄a ſivos dimiſeritꝭ. nec pr̄ vr̄ in celis ē di. vob̓pctā vr̄a. ī orōne dn̄ica Mat. vj. dicimꝰ orādo. dimitte no. de. nr̄a ſic̄ nos di. debi. nr̄is.q. d. dn̄e ſi ꝯcordamꝰ bn̄ cum ꝓximo nr̄o. exꝯſequēti cum deo. ideo dimitte nob̓ debita noſtra. Quartū ē petēdi diſcretio. Si enī nuncidiſcrete petit dn̄s ad quē miſſus eſt eo citiꝰexaudit. Sic ſi nūc noſtre legationis iuſte diſcrete peteret euꝫ altiſſimꝰ vtiqꝫ exaudiret. Siautem indiſcrete petit. deus non exaudit. Sicut ptꝫ de petitione zebedei filioꝝ petieruntper matrem vt vnus ſederet ad dextrā aliusad ſiniſtram in regno ſuo. ſcilicet temꝑali. idcirco non ſunt exauditi. Sꝫ merebātur audireneſcitis qͥd petatis. Sicut ptꝫ Mat. xx. Similiter habet de paulo. ij. Corꝭ. xij. Qui petijt vtauferret̉ ab eo ſtimulꝰ carnis ſue. qꝛ indiſcre

te petijt ſaluti ſue ꝯtrariū. ideo fuit exauditꝰ. Sꝫ dixit ſibi dn̄s. ſufficit tibi gr̄a mea.dicit Gregꝰ. digne ī ſua petitione non exaudit̉ hoc petit ſaluti ſue non expedit. Quapropter dixit ſaluator ī pn̄ti euāgelio. Si qͥd petieritis patrē meuꝫ in noīe meo dabit vob̓. qd̓exponit Grecꝰ. in noīe xp̄i petit qui ſaluti ſueneceſſaria petit. et qͥd hoc ſit innuit dic̄. Utgaudiū veſtꝝ plenū ſit. vbi dicit Gregꝰ gaudiū plenū deſiderat illud petat qd̓ finē hꝫ. cui nullꝰ mereor appropiat. Quintuꝫ ē petitionis ꝯtinuatio. ſicut fecit cananea. Mat. xvque totiēs repulſa clamare non ceſſabat. ſicxp̄s tandē exaudiebat dicēs. O mulier magna ē fides tua. fiat tibi ſicut vis. ideo dic̄ dn̄sLuc̄. xj. Si ꝑſeuerauerit pulſans dico vob̓. Si dabit illi ſurgens eo amicꝰ eius ſit ꝓpterīprobitateꝫ tn̄ eiꝰ ſurget. dabit illi quotquothꝫ neceſſarios. Suꝑ quo dicit Augꝰ ne deficias in oratiōe deꝰ qd̓ cōceſſurus eſt negat ſidiffert. Quarto ē petēdū orādū qꝛ oratioeſt redditꝰ nr̄e ſubiectiōis. Cadit enī or̄o ſb̓cepto Et dic̄ Ulricꝰ ad orōneꝫ mētalē tenet̉ ex iure naturali qd̓ artat hoīem vt diſponat ſe ad ea ſine qͥbꝰ eſt ſalus. Et ad hoc iusaccedit autoritas xp̄i dicētꝭ Luc̄. xviij. Oportet ſꝑ orare. Suꝑ quo dic̄ Chryſo. Oportet neceſſitatē dic̄. ad vocalē v̓o orationē ſeu cuꝫtu tenet̉ qͥs ex p̄cepto diuino. ſed ex ſtatutoeccl̓ie. miſſas horas canonicas indixit miniſtris eccl̓ie. vl̓ ex iniūctiōe ꝯfeſſoris ſatiſfactione pnīe ꝯcordat tho. ī. iiij. diſ. xv. Et dicitHol. vbi. Qd̓ or̄o cadit ſb̓ p̄cepto determīate qͥdē ꝙͣtum ad mīſtros eccl̓ie. ad horas canonicas obligāt̉. qꝛ ẜm Uuilh̓. Idcirco a laicꝭdati ſūt redditꝰ clericꝭ. vt in officio ip̄as vicesſuppleāt laicoꝝ. ideo bn̄ficiati tenent̉ ad horas ſolū ex ſtatuto eccl̓ie ſꝫ etiaꝫ ex obligatione iuſticie. Et qꝛ ordinē ſacꝝ nullus dꝫ ꝯferre niſi bn̄ficiato. vel ei ad ſuū patrimoniū loco eccl̓iaſticoꝝ reddituum voluerit ordinari.exͣ de p̄bē. Ep̄s.. c. cuꝫ ſcd̓m. ideo qͥlibet hn̄sordinē ſacrū tenet ad horas canonicas. quiaeccl̓ia ordinādo ip̄m intēdit euꝫ ad miniſteriūobligari. Et ex hoc ſeqͥtur. omnis ordinatꝰordinibus maioribꝰ tenetur ad horas etiam ſibn̄ficium non hꝫ. ex quo recepit ordines poteſtatē ſpūaleꝫ. tenet̉ etiā ex ſpūali deo ẜuireminiſtrare. hoc aūt facit dicēdo horas niſi habuerit legitimū impedimētū puta ꝓpter defectū viſus vel infirmitatꝭ vel pauꝑtatē. qꝛ librocaret. recompēſet tn̄ eqͥualēs pſalmos velor̄oneꝫ dn̄icā Et ſi nullū īpedimētū hūerit peccat mortalit̓ ſi obmiſerit horas canonicas vtdicit Innoc̄. in extra. de cele. miſ. c. Dolentes