Domica quinta poſt paſce

ideo dr̄ de ipſo Ioh̓. viij. Vendax ē ⁊ pr̄ eiusIpſe ē pr̄ mendacij. qꝛ pͥmus eſt. ⁊ iō pr̄ hoīsqui mētitur. Naꝫ hō mendax filius eſt diaboliimitatione. iuxͣ illud vos ex pr̄e diabolo eſtis⁊ deſideria pr̄is veſtri vultis facere. Ioh̓. viijSed. d. a. videtur ꝙ omnes hoīes ſint diaboli filij ⁊ imitatores. eo ꝙ oēs ſunt mendaces.Iuxͣ illud psͣ. cxv. Oīs hō mendax. Et roma.iij. Eſt aūt deꝰ verax. oīs homo mēdax. rn̄det̉hō ex ſe poteſt eſſe mēdax. qꝛ volūtas ſua mutabilis ē. ſed ex deo verax. Sꝫ ad dictū Dauiddr̄ ꝙ hoc dixit. Iuxͣ illud dictū. ij. elenc̄. Conturbati minus p̄uident. iō dixit. Igo dixi ī exceſſu meo .i. p̄uentꝰ turbatione. Naꝫ in hebre. &habetur. Ego dixi in feſtinatiōe vel ſubitatiōemea. qꝛ ex turbatiōe mētis p̄cipitāter locutusfuit oīs hō mendax. Tertio pōt valere ad hocꝙ pctm̄ illud mēbrum inqͥnat in quo magis indecens eſt īmūdicia videlꝫ os. reddit enī illudabominabile deo. Ixͣ illud Prouer. xij. Abominatio ē labia mēdacia. Quarto pōt valeread hoc ꝙ pctm̄ illud hoīeꝫ falſū reddit. Quātum enī p̄ualet denariꝰ bonꝰ denario falſo. tm̄p̄ualet hō verax homini falſo et mēdaci. vnusbonꝰ denariꝰ centuꝫ p̄ualet falſos. et vnus hōverus centū mendaces. vn̄ multo melioraret̉aliqͥs ſi remoto peccato mēdacij vera de cetero loq̄ret̉. Quinto p̄t valere ad hoc. qꝛ mēdaciū ē quoddā genꝰ veneni qd̓ tāte efficacie ē ꝙī ipſo ore ꝯſiſtens ip̄m hominē occidit. Sap̄Os qd̓ mentitur occidit hominē. ⁊ certe mirūē ꝙ miſeri hoīes nō timent cum venenū illud īore ſentiunt. Peius ē venenum illud materialiveneno ſicut cauſa ſolet deterior eē ſuo effectuScd̓o refrenanda eſt lingua a multiloquio. qꝛmultiloquiū hoīeꝫ odioſū reddit. pauciloquium v̓o amabilē. Nā interrogatus qͥdam ph̓squō quis poſſet placere hoībꝰ ait. Si geſſerisoptima ⁊ locutus fueris pauca. iō dicit Sap̄.Ecc̄i. ix. Terribilis ī ciuitate ſua hō litigioſus⁊ temerariꝰ in v̓bo ſuo odibilis erit. ideo notaꝙ huic vitio opponitur ſilentium ⁊ taciturnitas. Eſt enī ſilentiū v̓tuoſum pͥmo cuſtos ꝯſcientie. Naꝫ Prouer. x. dr̄. In multiloqͥo nō deerit mēdaciū vel pctm̄. ſcꝫ falſitatis. qͥ aūt moderat̉ labia ſua glo. ẜm moderamē recte rationis dicēdo dicēda. tacendo tacēda. tꝑe loco⁊ alijs circūſtantijs debitis prudentiſſimꝰ eſt.vn̄ credo dicit hol. lec. cc. ꝙ qͥcūqꝫ ē pronusad loquēdū illiꝰ ꝯſcientia cito ledit̉. Et ſic̄ nullus theſaurꝰ ſecurꝰ reponit̉ in ciſta que nō hꝫſeram. ita nec v̓tutes diu manent ī ꝯſciētia hominis qͥ īmoderatus ē ad loquendū. ideo taciturnitatē cōmēdans Orige. dicit. Taciturnitas ē ꝑfecte charitatꝭ acqͥſitio. vere pacis cō-

feruatio. amicorū multiplicatio. eterne beatitudinis adeptio ⁊ oīuꝫ v̓tutū ꝯſūmatio. Quapropter antiqͥ ph̓i ſilentiū docuerunt ⁊ tenuerunt. Naꝫ pictagoras docuit diſcipulos ſuosvt ꝑ quinquēnium tacerēt. ⁊ interim ſufficienter inſtructi tanꝙͣ eruditi ſapiētia loq̄rent̉. Etidem dixit loqui ignorat qͥ tacere neſcit. Et iterum. Qui inqͥt multū loqͥtur ſignuꝫ eſt ꝙ paꝝintelligit. Sil̓iter ſimonides ph̓s docuit ſilentiū tutiꝰ ē inqͥt tacere ꝙͣ loqui neminē tacēdo.multos aūt loquēdo cognouimꝰ circūuentosabbas etiaꝫ agathon lapidem ꝑ trienniū in ospoſuerat vt diſceret taciturnitatē. vt legitur īvitaſpā. Inuenitur d̓ quodaꝫ milite potente qͥvoluit ītrare in religionem ⁊ miſit quendā vaſallum ad abbateꝫ iniungēs ei ꝙ diceret abbati ſe velle iſtam religionē intrare. Addit etiamꝙ diceret ſe mutū paratū tn̄ in oībꝰ ſe obedireQd̓ ideo fecit. qꝛ ſepe ī lingua offenderat ⁊ cogitauit ꝙ niſi caueret ſibi lingua ⁊ auferret bona q̄ ibi faceret ⁊ receptꝰ miles ille ī religioneilla credebatur mutꝰ. Exiēs aūt quadam vicecum abbate ad quēdaꝫ militē qͥ laborabat inextremis. vidit aīaꝫ eius cum ipſe moreret̉ miſerabiliter a demonibꝰ trahi. ⁊ cōpatiēs clamauit. et diſcedētes inde obuiū aliū militē habuerunt qͥ ꝓmiſit abbati ꝙ abrenūciaret ſeculo. etcū p̄cederet in quodā pōte. temptans viā corāabbate decidens de pōte ſubmerſus eſt. cuiusanimā vidit miles ab angelis in ſpē monachi īcelū deferri. ⁊ ſolutus eſt in gaudiuꝫ. Ecce illadignatus eſt ſibi dn̄s ꝓpter ſilentiū demōſtrare. Cuꝫ aūt abbas veniſſet ad clauſtrū abiurauit militē in virtute obediētie vt ſibi diceret ſiloqui poſſet cur in morte illoꝝ duoꝝ ſe taliterhabuiſſet. Cui inqͥt miles male feciſti. qꝛ cōtraꝓpoſitum meū me loqui feciſti. Sꝫ tn̄ tibi indicabo ⁊ oīa ei per ordinē enarrauit. deinde petijt vt aliquo recluderet̉ loco vbi taciturnitatꝭſue ꝓpoſituꝫ poſſet ẜuare. Et quare ſic dilexerunt certe dico. qꝛ hoīes tꝑe belli libentiꝰ manent in ciuitatibus muratis ꝙͣ extra. qꝛ ibi eſtmaior fortitudo. ita bone perſone in ſilētio munite ſunt magis ꝙͣ fortia caſtra. Iuxͣ illud Eſa.x. In ſilentio ⁊ in ſpe erit fortitudo vr̄a SSe ꝓcundo ſilentiū ē frenū inſolētie. nobiles enimequi frenātur. Sed viles ⁊ nullius valoris frenis nō vtūtur. Eodē mō moralit̓ ſancti viri qͥxp̄m ferūt ꝑ obediētiā frenant̉ ꝑ ſilentiū a ſermonibꝰ indiſcretis et periculoſis. Iuxta illudEcc̄i. xxviij. Uerbis tuis facito ſtateram ⁊ frenos ori tuo rectos. ꝓ his frenis petit dauid inpsͣ. cxl. Pone dn̄e cuſtodiaꝫ ori meo. ⁊ hoſtiūcircūſtātie labijs meis. vbi dic̄ mgr̄ ī glo. peros ītelligit os cordis Sic petijt cordi ⁊ ori ap