Sermoxiij.

⁊ vrbē quā attingit. Hoc ē pͥmū genꝰ triſtiū ꝑſonaꝝ quoꝝ triſticia nō v̓tet̉ ī gaudiū. De ipſa enī dr̄ Prouer xxv. Sic̄ tinea veſtimēto vermis ligno ita triſticia viri nocet cordi Et Ecc̄ixxx. Triſticiā lōge expelle a te. multos enī occidit triſticia tꝑalis .ſ. morte tꝑali. ⁊ et̓na. Sicut h̓ ſemꝑ eſtuauerūt inuidia. ita ibi cū demonibꝰ inuidis ſemꝑ mortē et ꝑpetuas penas ſuſtinebūt. Iuxͣ illd̓ Ecc̄i. vj. Inproperiū ⁊ ꝯtumeliā malꝰ hereditabit. ⁊ oīs peccator ⁊ bilinguis et īuidus. Nā frequēter inuidi mala morte moriūt̉. qꝛ dicit ſapiēs Caqueo ꝑibūt qͥ obO lectant̉ caſu iuſtoꝝ. Ecc̄i. xxvij. Scd̓m genustriſtiū ſunt ꝑfidi et fallaces. videmus enim ꝙoēs perfidi ⁊ fallaces ſunt cōiter male triſtes.Naꝫ hypocrite vt decipiūt alios exteriorē triſticiā ſil̓ant ⁊ ſanctitatē. Cōtra quos dic̄ dn̄sMat. vj. Cū ieiunatis nolite fieri ſic̄ hypocrite triſtes. tales enī ſunt iocūdiſſimi in laſciuijsin occulto. ⁊ triſtiſſimi ad apparētiā ī publicoSicut declarat beatꝰ Ambro. in quodā ſer. latet plerūqꝫ ſb̓ triſti amictu laſciuia ⁊ deformishorror veſte vili obtexit̉ vt ſecreta regāt̉ peculantiū animoꝝ. illoꝝ qͥde triſticia etiam nonvertet̉ ī gaudiuꝫ. Sed ī eternā triſticiam. qꝛ dehypocritis loquēs deuotus amādus ī ho. ſa.li. j. c. x. Nōnulli qͥ ſb̓ habitu agnino mentē occultauerant leoninā. qͥ velut caput rabidi ſeruos dei ꝑ maledicta ⁊ opprobria. aut v̓ba turbatiua moleſtauerāt ⁊ ꝯfratres iniqͣ moleſtatione leſerāt ibidē. ſcꝫ ī inferno a canibꝰ infernalibus impijſſimis morſibus corrodebātur.PTertiū genus male triſtium ſunt cupidi et tenaces. qui ſemꝑ ſunt in timore triſticia ⁊ dolore. quō bona acqͥrant ⁊ acquiſita retineāt. naꝫloquens de quolibet cupido ſapiēs Ecc̄s. ij. dicens. Cunctis diebꝰ eius doloribus pleni ſuntet erumnis. nec per noctem mente requieſcit.Talis fuit ille iuueniſ cui dixit ſaluator Mat.xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade et vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauperibꝰ ⁊ veni ſequere me. et habebis theſaurum in celo. Et ſequitur. Cuꝫ audiſſet adoleſcēs verbuꝫ hoc abijt triſtis. erat enīmultas poſſeſſiones habēs. illi aūt ſi rogant̉ apauꝑibꝰ ꝓ elemoſynis triſtāt̉. Cōtra qd̓ dicitſapiēs. Declina pauperi aurē tuā ſine triſticiaEcc̄i. iiij. Hoꝝ etiā triſticia vertet̉ in triſticiaꝫſempiternam. quia dicit Amādus vbi sͣ. Cupidi ⁊ auari ⁊ q̄ſtuarij ſupra moduꝫ valde torq̄buntur in inferno in foueis metallis buliētibꝰbalneabūt ⁊ exilere cupiētes abſqꝫ miſericorQ dia te inungebunt̉. Quartuꝫ genꝰ triſtiū ſunt īpn̄ti ſtupidi ⁊ pertinaces. qui de dei miſericordia pietate ⁊ clementia diffidunt quorum aliqͥ

de proprijs peccatis irremediabiliter ſi triſtātur vt dicant ſacramentum penitētie eis nonꝓdeſſe ad ſalutē. vel quia iuſticia dei nō ꝑmittet penitētibus miſereri. Contra quos psͣ. xlj.al loquens animam ſuam dicēs. Quare triſtises anima mea. ⁊ quare ꝯturbas me? Spera indeo. quoniam adhuc confitedor illi. Illi ſuntde iſtis qui mortem amicorum ſuorum inconſolabiliter nimis plangunt. quaſi de eoꝝ beatitudine ⁊ reſurrectione futura deſperēt. Contra quos apoſtolus. j. Theſſal̓. iiij. Nolo vosignorare de dormiētibꝰ vt non contriſtemini.Sicut et ceteri qui ſpem non habent. Et qui illud genus triſticie patiuntur miſerrimi ſunt. ⁊de miſeria et triſtici. preſenti vadunt ad triſticiam ſempiternā. de illo quod habes ſupraꝑte j. dominica in. lx. ſermone. ij. Q. A. Ideodr̄ Ecc̄i. xiiij. Ielix qͥ nō habuit animi ſui triſticiam ⁊ non excidit a ſpe ſua ¶ Quintum genus Rtriſtium in preſenti ſunt xp̄iani veraces. qui h̓aduerſa ⁊ triſticias paſſi ſunt cuꝫ reprobi gaudia habuerūt. vnde Hugo ſuper Eccleſiaſtendicit. Reprobi qui diligunt vitam temporaleꝫ⁊ eius iocunditatem gaudio vite ꝑpetue anteponunt̉. Iſta preſentia toto deſiderio amplectuntur atqꝫ in eis omnem felicitatem cōſtituunt. Electi v̓o tēporales triſticias et dolorespatienter ſuſtinent. vt ad ea que promiſſa ſuntgaudia eternitatis poſſint ꝑuenire. et in eoruꝫreſpectu quicquid tranſitorium non metuunt.et ſi dulce non concupiſcunt. vnde accidit vttemporalis vite amatores prius habeant bona. deinde mala accipiant. Spūales v̓o aduerſis exerceātur. deinde ꝑ bona attingant. illispͥmo bona. vltimo mala. iſtis pͥmo mala. vltimo bona. hec ille De illis dicit̉ Apoc̄. xxj. Nōerit vltra neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor. neqꝫ vllus dolor qm̄ priora abierunt. Et Eſa. xxxv. Leticiaſempiterna erit ſuꝑ capita eoꝝ. Pro quo nota. dicit Caſſi. li. j. epiſtolaꝝ. Sequēti gaudioꝯfert dulcedineꝫ p̄miſſa triſticia. ita ꝙ triſticiaprecedēs adaugeat gaudiū ſequens. Idcircogaudium h̓ triſtantium ⁊ in celo tunc exiſtētiūꝑuenit ex quattuor. primo ex miſeriaruꝫ huiꝰmundi euaſione Sicut aliqͥs cauptiuus gau­ Sdet de liberatione et vinculorum diruptiōe dicens cum psͣ. cxv. Dirupiſti vincula mea. ſcilicet famem ſitim ⁊cͣ. Tunc enī dicent xp̄o illudpsͣ. lxv. Tranſiuimus per ignem et aquam. eteduxiſti nos in refrigeriū. vbi per ignē et aquāomnis ardor concupiſcētiarum ⁊ fluxibilitasmiſeriarum huius vite intelliguntur. Et quiaelecti dei hic tranſierunt per aquas tribulationis. cougruum eſt vt refrigentur aquis delitia