Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

SeTMOxiij.

tem ſe ponens ſuauiter cecinit. me ad cātandum ꝓuocauit. Aefert etiā apiariꝰ. li. j. c. lij.quadam matrona erat ī partibus brabantiedicens. Iſtam nunꝙͣ letam vidimꝰ. nūꝙͣ ridētem. niſi cum manus liberas ad egenos extendere potuiſſet. Sꝫ qͥd ꝯtigit hec multo tempore elāguit. lecto iacēs die ac nocte. .vij. horis canonice nūcupant̉. auis mire pulchritudīs decoris eam dulciſſimis ineffabilibꝰ vocibus annis pluribus ꝯſolabatur. hec ipſafeſſori ſuo dixit. cūqꝫ quereret ab ea. cuiꝰ auisilla voces imitari voluerit. videretur nihil inquit in terris eſſe qd̓ illius poſſet vocibꝰ cōꝑari. nec ſolis auribꝰ delector ī illis. veꝝ etiā adcor interius trāſfunditur modulamen. ex eoſpūs meus delitias eternales deſiderātius expectat. Ecce qualiter ſancti boni virtuoſi inhac vita triſtantur. ſed in morte letantur. Sedecōtra homines mali peruerſi hic letant̉malefecerint exultāt ī rebꝰ peſſimis Prouer.ij. Sꝫ in fine vite triſtāt̉. qꝛ in puncto ad inferna deſcēdūt. Iob. xxj. et hoc cōmemorat dn̄sin v̓bis allegatis. in qͥbus tria pͥncipaliter tanguntur. Primo iuſtorū in pn̄ti vita tribulatioibi. plorabitis ⁊cͣ. Secūdo impioꝝ gaudiuꝫ etexultatio ibi. mūdus aūt gaudebit. Tertio elelectorum in futuro conſolatio ibi. Sꝫ triſticiaB veſtra vertel̉ Quantū ad pͥmum ponit iuſtoꝝin pn̄ti vita tribulationē dicit. plorabitis etflebitis vos. Ambro. ī li. examē. xiij. dic̄. Media qͥdem eſtate mox aues a cantu deſiſtentesſuo merore triſtāt̉. ab aſpectu hoīuꝫ ſe abſcōdūt. Moraliter aues intellige homines celeſtes. ſed eſtatem vitam gratie in pn̄ti. Sicutigit̉ a cātū ī eſtate deſiſtunt aues. ſic a gaudijsī pn̄ti ceſſant hoīes et fletibus inſudant. horum fletuū alique ſunt cauſe. Prima ꝓuenit exmiſeriaꝝ multimodaꝝ inuolutionē. Sūt autēvarie miſerie in hoc mūdo. Primo q̄daꝫ ſunt īpenaꝝ paſſiōe. enī in ſtatu īnocētie nullaspatiebatur penas. nll̓as miſerias. nullos defectus. qꝛ vt dicit Chryſo. Homo ſi ī ꝑadiſo innocēter vixiſſet. nec ignis eum vreret. nec aqͣmergeret. nec abſentia aerꝭ ſuffocaret. nec oīa nocēt mortalibus impedirent. Sed heu adānon ꝑpendit. ſed in vno peccato actuali plurapeccata cōmiſit. vt clare deducit beatꝰ Augꝰ īencheri. c. xxvj. .xxvij. allegatur a mgr̄o li.ij. diſ. xxxiij. c. iij. pn̄t inqͥt ītelligi plura peccata in vna trāſgreſſione ade ſi in ſua quaſi membra diuidatur. et ſuꝑbia eſt illic qꝛ homo īſuo potius eſſe dei ptāte dilexit. Et ſacrilegium. qꝛ deo non reddidit. homicidiū. qꝛ ſe inmortē p̄cipitauit. fornicatio ſpūalis quia ītegritas mentis humane ſerpentina perſuaſiōe

corrupta eſt. et furtum. qꝛ cibos ꝓhibitꝰ vſurpatus eſt. auaricia. qꝛ plus ꝙͣ ſufficere illi debuit appetiuit. hec ille. Exquo in vna trāſgreſſione tāta tam magna pctā ꝑpetrauit. euꝫvarijs miſerijs penis a paradiſo expellēdoafflixit et plagauit dicens. Een̄. iij. In ſudorevultꝰ tui veſceris pane tuo. Et has miſeriaspenalitates ſolū ipſi ſuſtinuerunt. ſꝫ ī ſuosfilios filias deriuauerunt. vt dicit Iob. xiiijHomo natus de muliere breui viuens tꝑe repletur multis miſerijs. Lepletur enī miſerijstam in aīa ꝙͣ in corpore a creaturis ab exͣ. īanima qͥdem habent impotentiā ad bonū faciendū. ꝯcupiſcentiā ad malum appetendū. ignorantiā ad diſcernendū. qꝛ Sen̄. viij. Senſus cogitatio generis humani ꝓni ſunt ad maluꝫab adoleſcētia ſua. ideo dr̄ de pe. di. ij. §. charitas. ꝓpe finem. Omnis creatura ſb̓ vitio eſt. īcorꝑe aūt patitur famē. ſitim. frigus. eſtū. morbum. multas miſerias. demū mortem. et hecſūt vincula hoīs vt. dixi. ꝑte. j. feria. vj. poſtletare Z. O. Et ꝓpter illas miſerias taꝫ aīe ꝙͣcorꝑis flebat Innoc̄. papa. de vi. hu. cōdi. li.j. c. j. Quis inqͣt det oculis meis fontē lachrymarum. Reqͥre. dn̄ica .j. ſer. xxxviij.. Et īfra eodeꝫ. c. v. Felices illi qui moriunt̉ anteꝙͣoriūtur pͥus autē mortem ſentiētes ꝙͣ vitaꝫ ſcientes. Secunde miſerie quas boni patiunt̉ ꝓ­ Cpter quas merito flent in hac vita. ſunt in malorum ꝑturbatione. Quātuꝫ enī mali bonos īhac vita ꝑturbāt certe docet experiētia quotidiana. N dicit apl̓s. ij. Timo. iij. Omnespie viuere volunt in xp̄o ieſu ꝑſecutionē patiētur. ſcꝫ a malis hoībꝰ. Ideo Augꝰ cuꝫ ꝓuinciaſua ab impijs erat obſeſſa. lachryme erant ſibipanes die nocte. Sil̓iter Uictorinus ep̄s obhāc cauſam qͣſi flebiliter ſcpͥſit ad beatū Aug.ep̄m. In hec v̓ba Uenerabili patri Auguſtinovictorinꝰ ī dn̄o ſaluteꝫ. Noueritis tota nr̄aꝓuincia a barbaris ē poſſeſſa. tot malis flagellis ꝑcuſſa. vt multi xp̄iani mihi inſultēt dicant. vtinā nomē xp̄i nunꝙͣ fuiſſet diuulgatuꝫ per mūdum p̄dicatum. qꝛ poſt diuulgationēillius noīs pluribus malis affectum ē genꝰ humanum ꝙͣ ante. ante totꝰ mūdus regebat̉ſb̓ vno pͥncipe. ſumma pace fruebat̉ ita vt īpletum eſſe dicāt. ait ꝓpheta. ꝯflabūt gladios ſuos in vomeres lanceas ſuas in falces.Nunc aūt tali nomine diuulgato lites et guerre diſcordie inſurgunt vt fere non ſit aliqͣ ꝑsin toto orbe que ſit in pace. rogo igitur patervt ſūper his malis aliquos longos tractatꝰ etꝓlixum librum facere digneris. qꝛ talibꝰ obiectionibꝰ non valeo rn̄dere. cui ſic rn̄dit Angꝰin epl̓a. lxij. lr̄e tue clariſſime victorine grandiGg 2