Sermoxij.

nimitate fortune. ꝙ videlꝫ homo in vtraqꝫ fortuna maneat ſtabilis in ſua conuerſatiōe. quiadicit Tulius. p̄clara ē equalitas in omni vita.Secundo attendit̉ circa ea que deſideranturd̓ his dicit Sen̄. in epl̓is. Ante omnia hec cura vt ꝯſtes tibi et quotiens experire voles analiquid actum ſit. obſerua an eadem velis hodie q̄ ⁊ heri. Mutatio volūtatꝭ inducit animūnatare atqꝫ alibi apparere ꝓut tulit ventꝰ. nōvagat̉ qd̓ fixum atqꝫ fundatum eſt. Nam quidam adeo inſtabiles ſunt vt d̓ quolibet tali dicatur illud poete. Qd̓ petijt ſpernit repetit qd̓nuper omiſit. Tertio attēditur circa locuꝫ. qꝛſtabilitas loci multū facit ad ſtabilitatē animiqꝛ dicit Bern̄. ad fratres d̓ monte dei. Impoſſibile eſt hoīem fideliter in vno fugere animuꝫſuum qui non prius alicui loco ꝑſeueranter affixit corpus ſuum. Nam qui egritudinē animiſui migrando de loco ad locum effugere nitit̉Sic eſt qui fugit vmbram corporis ſui ſeipſuꝫfugit. ſeipſum circumfert. locum mutat. nō animum eundem vbiqꝫ ſe inuenit. vbiqꝫ deteriorēfacit ip̄a mutabilitas. ſicut ledere ſolet egrumqui circumferendo cōcutitur. Et Sen̄. ī epl̓isAnimum debet mutare nō locum. qͥd mirarisnihil tibi peregrinationes ꝓdeſſe cum te circūferas. p̄mit te cauſa eadem que expulit. Onusanimi tui deponēduꝫ eſt. nō auteꝫ vllus placebit tibi locus cuꝫ vadis huc atqꝫ illuc. vt excutias inſidēs pōdus. qd̓ ip̄a iactatione incōmodoſius fit. idem pͥmum argumentū compoſitementis exiſtimo. poſſe conſiſtere et ſecum morari lapis quadratus ſtabilis ē. Sic homo bn̄ordinatus eſt ſtabilis. econtrario male ordinaU tus eſt inſtabilis. Et poeta. Celum nō animuꝫmutant qui tranſmare currūt. Et Sen̄. Nō cōualeſcit planta que ſepe tranſfert. Ad loci ſtabilitatem. multum hortatur ſcpͥtura. Ecc̄s. x.Si ſpūs poteſtatē habētis ſuper te aſcenderitlocum tuum ne dimiſeris. Ecc̄i. xj. Ne manſeris in oꝑibus peccatoꝝ confide in deo. ⁊ mane in loco tuo. facile enī ē in oculis dei ſubitohoneſtare pauperē. Tertio ꝯuerſatio bona aſſimilat̉ arce noe rōne forme. circa qd̓ pͥmo attende mēſuram dimenſionum. Habebat enī lōgitudinem tricentoꝝ cubitorum. latitudinemqͥnquginta. ⁊ altitudinē triginta. ſuperiꝰ autēerat in vno cubito ꝯſummata. Moraliter igit̉longitudo arce non eſt memoria paſſionis dominice. quā thau figura rep̄ſentat. que tricētaſignificat. vel longitudo arce eſt perſeuerātiain cōtinuatiōe boni operis. de qua dicit Bern̄in epl̓is. Studete ꝑſeuerātie que ſola coronat̉Latitudo autem arce eſt dilectio dei et ꝓximiamici ⁊ inimici que in qͥnquaginta cubitꝭ deſi-

gnat̉. quia qͥnquageſimo die a paſſione xp̄i datus ē ſpūſſanctus. Per quem vt dicit apl̓s adRoma. v. Charitas dei diffuſa eſt ī cordibꝰ noſtris. Altitudo eſt ſpes et deſiderium ſeculi vētari que ſpes ſignificatur in. xxx. cubitis ¶ Terenī decem faciunt triginta. in ternario v̓o tri­ Xplex ſpes deſignatur. videlicet de venia. d̓ gr̄a⁊ de gl̓ia. In denario ac addito adimpletio decalogi. vt videlicet aſſit nobis impletio decalogi ſub ſpe p̄dicta triplici. Alioquin ſpes ſinemeritis vel oꝑibus non eſſet ſpes vera ſed preſumptio. Cōſummatio autē in vnum cubitumeſt. vt motus et affectus in deuꝫ dirigant̉. Sicdicit psͣ. lxxxiij. Cor meuꝫ et caro mea exultauerunt in deum viuum. vel hec fit in perfectione ꝯſilioꝝ. de quo Mat. xix. Adhuc vnuꝫ tibideeſt. Si vis perfectus eſſe vade et vende omnia q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. et veni ſequere meDicitur antem cubitus ille fuiſſe arce geometricus qui valet ſex vſuales. ad oſtendendū ꝙper ſex opera miſericordie ad vanitateꝫ perfectionis diuine ꝯſolationis ⁊ ſuperne aſcendit̉Secundo in forma arce conſidera aperturamlocoꝝ. habebat enī in duobus locis aperturāvnā ad lumen recipiendū. ſcꝫ feneſtrā vnā. Aliam a latere ad hoſtiū ingrediēdū. Feneſtra autem eſt gratia que illuminat omnem hoīem venientem in hunc mundum. Ioh̓. j. de hac dr̄ inpsͣ. xxv. Illuminās tu mirabiliter a mōtibuseternis Idcirco pete cū psͣ. xij. dicens. O gratia dei illumina oculos meos. ſꝫ mētis ne vnꝙͣobdormiā in morte. vel forſitan feneſtra eſt intellectiua per quā lumen ſapientie ⁊ ſcientie ſuſcipimus. Quia dicit Ariſ. iij. reth̓. Intellectꝰeſt lumē qd̓ deus infudit auimē. Ied hoſtiuꝫ ēliberum arbitriū qd̓ aperit pͥmo gratia Sicut ꝓde hoc dicit magiſter ſnīaꝝ. li. ij. diſ. xxvij. c. x.Illa gratia p̄ueniens que ⁊ virtus eſt. nō vſusliberi arbitrij que nobis eſt a deo non a nobisEt ſb̓dit hoc meritū ex illa puriſſima gratia ꝓuenit ꝙ apl̓s notauit. j. Corꝭ. xv. dicens. Gr̄adei ſum id quod ſum. et gratia eius ī me vacuanon fuit. Suꝑ quem locum Augꝰ ita ait. rectegratiam nominat. Primum enī ſolaꝫ gr̄aꝫ datdeus. ⁊ non niſi gratiam cum non ꝓcedunt niſi mala merita. Sed poſt per gratiam incipiūtbona merita. Et vt oſtenderet etiam liberū arbitrium addit. Et gratia eius in me vacua nonfuit. Et ne ipſa volūtas putetur ſine gratia deialiqͥd boni poſſe ſubdit. Nō aūt ego ſolus. ſcꝫſine gratia. Sꝫ gratia dei mecum .i. cuꝫ liberoarbitrio. Et hec ſubdit magiſter plane cū data fuerit gr̄a incipiūt eſſe noſtra merita bona.per illaꝫ tn̄ qꝛ ſi illa defuerit cadet homo. Tertio ꝯſidera diſpoſitionem ⁊ diſtātiā māſionuꝫGg