Sermo.xij.

terra. quia in hac vita incipit̉. Sed attingit adcelum que facit hominē in morte ad celum appropinquare. Matth̓. iij. Penitentiā agite appropinquabit enī regnū celorū. Iſta ſcala habꝫſex gradus ꝑ quos aſcendere cōuenit. videlicꝫcōtritionē. cōfeſſionē. ⁊ que ſunt ꝑtes ſatiſfactionis. orationē. vigilias. ieiunia. ⁊ elemoſynas.iſta figurant̉ ꝑ ſex gradꝰ quibꝰ aſcendebat̉ adſoliū ſalomonis. ij. Paral̓. ix. duo latria iſtiusſcale ſunt ſpes ⁊ timor. debet enī timere ſpūs etnō p̄ſumere. qꝛ danid psͣ. xxix. qͥ p̄ſumpſit dicēdo. Ego dixi in abundantia mea nō mouebor īeternū. ⁊ tn̄ in deſideria carnis cecidit. dū cumberſabee adulteriuꝫ ꝑpetrauit. ij. Reḡ. xj. ideodicit ſapiēs de ꝓpiciato pctō noli eſſe ſine mētuAcc̄i. v. debet etiā ſperare ſe poſſe vincere carnem adiutorio dei. Et ſic int̓ ſpem ⁊ timorē qͣſiint̓ duo latera pnīalis ſcale debet aſcēdere. qꝛdicit metriſta. Si timor ē ſine ſpe. tūc deſꝑatioledit. Et niſi ſpes timeat ſtatim p̄ſumptio fiet.Sic nec timor ſine ſpe. nec ſpes valet ſine timore. Aſcendentes ⁊ deſcendentes angeli ſcalamſunt cogitationes noſtre. quibus interdū cogitamus gaudia paradiſi. q̄ dn̄s dabit his qͥ deſideria carnis vincunt. Iaxta illd̓ Apoc̄. iij. Quivicerit videlicet deſideria carnis mūdi ⁊ diaboli veſtiet̉ veſtimētis albis. ⁊ nō delebo nomeneiꝰ de libro vite. Cūqꝫ ſic hec gaudia cogitamtūc cogitatiōes adinſtar angelorū aſcendunt.Ixta illud Luc̄. xxiiij. cogitationes aſcendūt īcorda vr̄a. Si aūt cogitamꝰ penas inferni. qͣsdn̄s dabit illis qͥ in delitijs carnis viuūt. ẜm illud Apoc̄. xviij. Quātū glorificauit ſe ⁊ in delitijs fuit .ſ. carnalibꝰ. tā tn̄ date ei tormētū et luctū. tūc cogitatiōes noſtre deſcendūt. Iuxta illud psͣ. cvj. deſcēdūt vſqꝫ ad abyſſos. Huic ſcale ⁊ dn̄s ē innixꝰ. qꝛ penitētes expectat ⁊ vocatdicēs. Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ oneratieſtis ⁊ ego reficiam vos. Matth̓. vj. Aīa verodeuota. q̄ ſic dormiendo ad deum ꝑ inuocationem eleuat. cū iacob audit dn̄m dicentē ſibi terram in qͣ dormis dabo tibi ⁊ ſemini tuo. Gen̄.xviij. Moral̓r t̓ra ī qͣ aīa dormit ē caro vl̓ corpus de terra factū. Iuxta illud Gen̄. iij. Terraes ⁊ in terrā ibis. ⁊ hac dabit dn̄s aīe. qn̄ caroꝯſentiēs rōni ſpūi nouerit ſe ſubijcere vt dicat̉illud Gen̄. xvj. Ecce ancilla .i. caro in manu tuaē. Spualit̓ aūt ꝑ terrā intellige terrā viuentiū.in hac terra nūc dormit aīa ꝑ ꝯtēplationē. Sꝫhanc dabit ſibi poſtea. vt requieſcat in ea ꝑ ſempiternā fruitionē aut poſſeſſionē. vt tunc dicatcū psͣ. cxli. Portio mea dn̄e in terra viuentiuꝫ¶ Scd̓m remediū ē corporis edomatio q̄ debetfieri in iuuētute qꝛ ſtultꝰ eēt qui non domaretequū ſuū vſqꝫ dū ſenex eēt cū domare nō poſſet

Sic qui nō domat carnē ſuā in adoleſcētia. ſednutrit eum delicate. ita ꝙ nō poteſt eam poſteatenere. ꝓijcit eam in lutum peccati. Quia dicit̉Prouerb̓. xxix. Qui delicate nutrit ſeruum. ideſt. carnē ſuā vel corpus ẜm glo. interli. qd̓ debuerat rōni ſubiugari tanꝙͣ dn̄o ſuo. poſtea ſentiet illū cōtumace̓ .i. laſciuū ⁊ īdomabilē. Qualiter domet̉ equꝰ ī iuuentute docet Pe. de creſ.li. ix. c. vij. dicēs. Qui vult domare vel morigerare equū. Primo adhibet ei frenum leuiſſimūcuiꝰ morſus vulgariter gebiẜ ſit melle vel aliodulci liquore perunctꝰ. Nā tale frenum facilius⁊ acceptabilius ſuſtinebit. ⁊ ꝓpter dulcedinemiterato libenter accipiet. Et poſtꝙͣ frenum ſinedifficultate acceꝑit aliqͥbus diebus ſero ⁊ mane ducatur ad manum. donec optime ductoreꝫſequat̉ Deinde abſqꝫ ſtrepitu ſelle ꝙͣ leuius poterit equitetur pauliſper ⁊ ꝑuo paſſu a dextris⁊ ſiniſtris ſepe vulneretur. et omni die per locaplana et non ſaxoſa de mane vſqꝫ ad meridiemequitetur. Cum vero ſine ſella fuerit equitatustunc ſuauiter ſine ſtrepitu eidem ſella imponatur et cum ea leuiter ducatur. Moralit̓ ꝑ equūintellige corpus noſtrum quod vt ait dauid inpsͣ. xxxij. Eſt fallax equus ad ſalutem. Huncequum qui voluerit in adoleſcentia domare pͥmo debet ei frenum leue adhibere. Per frenumleue intellige vno modo correctionē moderatāque debet eſſe peruncta melle ſapientie ſpiritualis ⁊ diſcretionis. Refert enī Ceſarius in dialo. Quidā adoleſcēs ſanctꝰ ⁊ nouitiꝰ in quadaꝫdomo ordinis ciſterc̉. ita indiſcrete ſe habuit. ⁊ita ſingularis fuit vt abbas eius timeret ⁊ eumpro indiſcreto feruore ſepius argueret. ille vero ſalutaribus monitis nō acquieſcēs in pertinacia ſua perſeuerauit. ſic ꝙ poſt multos annos ipſe defunctus eſt. Nocte vero quadā cumabbas in ſuo ſtallo ſtaret. ⁊ cōtra preſbyterumproſpiciens tres perſonas. quaſi tres cādelasardentes ad ſe venire vidit. Quibus propiusaccedentibus cognouit omnes. tunc abbas memor pertinacie predicti adoleſcentis interrogauit eum dicens. Quomodo habes. et ille dixitbene. Et abbas. nunquid aliquid paſſus es proinobedientia tua. ille ait. maxima ⁊ multa tormenta. Sed intentio mea licꝫ indiſcreta fuerittamen dominus miſertus eſt mei. nec ſum damnatus. licꝫ plura paſſus ſim. Ecce ꝙ ille qui inſua iuuētute adhibuit corꝑi ſuo frenū īmoderate ⁊ indiſcrete correctionis ⁊ abſtinentie penaspurgatorij paſſus fuit. ideo nos vngamus hecfrena correctionū cū diſcretiōis melle ⁊ ſpūal̓ſapīe vt ſapiēter corpus in pͥncipio caſtigamꝰ.qꝛ talia frena correctionis moderate facilit̓ ſuſtinebit. iō b. Gregꝰ ſuꝑ illud Iob. xxx verſa eſt