Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſecūda pꝰ paſce

recte diebus mercedis comparantur. qꝛ p̄ſentēvitam non patriam. militiam non palmam deputant. eo ſe longius a premio conſpicit. quotardius ad finem venit. Secūdo rōne laboris.Nam ſicut dicit Gregꝰ. Mercennarius in alienis laboribus exudat. ſed tn̄ ꝓpriū premiū ſperat. Oēs ergo qui ſpe celeſtiū prediti exercitatione vite pn̄tis actiue alieno laboramus. Naꝫ reprobis ſeruire cogimur in mundo. mundi ſunt reddere coartamur. Sꝫ tn̄ p̄mia noſtraꝑcipimꝰ ꝑueniemꝰ ad ꝓpria. pure āminiſtramus aliena. Tertio rōne operꝭ. dic̄ Gregꝰ.Mercennarius ſollicite curat īſpicere. ne vnꝙͣdies vacuus labatur ab oꝑe. expectat finemoperis. ne inanis veniat ad remunerationem.A laboris nanqꝫ ſtudio conſpicit quid percipere temꝑe remunerationis poſſit. Nam cumopꝰ creſcit p̄mij fiducia ꝓficit. Cum enim opustorpuerit ſpes in remuneratione laceſcit. electus quiſqꝫ vitam ſuam quaſi mercennarij diesreputet. tanto fidentius ſpe reddit ad p̄miumquāto robuſtius ꝑducit ad laboris incrementūQuarto rōne mercedis. qꝛ cōſideratio mercedis homini mercēnario alleuiat pondꝰ laborisEt ſimiliter bonis hominibus ꝯſideratio p̄mijminuit laborē exercitij. Unde Gregꝰ dic̄. Mercennariꝰ facienda opera conſpicit mentetinus ex longanimitate pondere laboris adducit. ergo ſalus animū vel mentē ad conſiderandum p̄miuꝫ reuocat vigorem mox animiad exercitiuꝫ laboris adijcit reformat. Et qd̓graue ꝑpendit ex oꝑe. leue eſtimat ex remuneratione. Sic quicunqꝫ mundi huiꝰ aduerſa patiuntur. cuꝫ contumelias rerū damnaqꝫ cruciatus corporis tollerantes ſe grauari quibꝰ exercentur penſant. Sed mentis oculū ad eterne patrie conſiderationē tendunt. ex cōſideratione p̄mij. ꝙͣ ſit leue quod patiuntur inueniunthec Gregꝰ. Iſti ergo mercennarij viri ſcī vidētoculis interioribꝰ quotidie lupū diaboln̄ veninientem ad ſe temptādos. per temptationemad peccata inſtigādos. Sic̄ temptauit Iob ſanctū Iob. j. ideo fugiūt ex hoc mūdo in quo poſuit varia retia temptationū ſic̄ vidit btūs Antonius. dimittūt interdū oues chriſtianas ſibi cōmiſſas. vadunt ad loca clauſtralia tutiora exemplo Aoth qui fugit de ſodomis in montem vt ſe ſaluaret ibi. Gen̄. xix. Quantū ad terC Uciū pncipale tium in hoc euangelio ponitur ouiū diuerſitascum dicit. dn̄s cognoſco oues meas. iterumoues mee vocē meā audiunt. Et ibi. Alias oueſRhabeo ro quo notandū. beatus Augꝰ. ſcribens ad Donatū p̄ſb̓yteꝝ. et ponitur. xxiij. q.iij. c. diſplicet. dicit. Ques chriſti dicunt̉ omneſchriſtiani. ſunt principaliter duplices boni et

mali. Quia dic̄ Pe. de creſ. li. ix. Ques ſunt duplices bone aut ſane. male aut infirme. bonitasearū cognoſcitur ex tribꝰ. Primo ab etate ſi neqꝫ vetule ſunt. neqꝫ in re agni. Secūdo a formanaꝫ ouem oportet eſſe amplam cui lana ml̓ta ſit mollis. pilis altis. denſis. in toto corpo. etmaxīe circa ceruicē. Tertio a ꝓgenie ſi agnosſolent ꝓcreare formoſos. Econuerſo aūt ouiscognoſcitur mala. Sanitas aūt infirmitas earum etiaꝫ cognoſcitur ex tribus. Primo ſi aperientur earū oculi bene ſunt rubicundi ſubtiles ſunt ſane. Si v̓o albi groſſi ſunt infirmeSecundo ſi capite ī pelle colli ante tracte vixtrahi poſſunt. ſunt ſane. ſi facile ſunt infirme.Sed tertio ſi audacter vadunt per viaꝫ ſunt ſane. ſi moleſto capite ſunt egre. Sic moralit̓ bonitas chriſti ouiū ſpecialiter conſiſtit in tribusPrimo in etate mediocri. in infantia durat vſqꝫ ad. vij. annum non poteſt bonitas hominis ꝑpendi. Sic nec bene ī puericia. Sꝫ ẜmnaturales ſi eſt gratus in anno. x. veloxin. xx. fortis. xxx. Sapiēs in. xl. diues in quinquageſimo. ſanctus in. lx. amodo non fit qꝛ īſenectute vix poteſt fieri ſanctus vel bonus. qꝛomne peccatum incurabilius eſt in ſene ꝙͣ in iuuene. Querit enī Ariſto. ī ꝓble. ꝑte. j. c. xxviij.ꝓpter quid in hyeme pauciores ſunt egritudines ꝙͣ in eſtate. ſed mortifere magis in hyeme. rn̄det in eſtate parua qͥdeꝫ occaſione fiuntegritudines. in hyeme v̓o. qꝛ parue occaſiones citius digerunt̉ in hyeme. vnde illa que fiunt a maiori occaſione merito peiora ſunt. etmerito deſtructiua. hmōi aūt ſunt infirmitatesque in hyeme eueniunt. Et hypocras ī amphoriſmis ſuis. Senes iuquit iuuenibꝰ minus egrotant. cunqꝫ in eis crebriꝰ egritudines fiunt multotiens moriuntur. Moral̓r ſicut corꝑalis ſanitas eſt equalitas humorū. ita ſanitas ſpūalis ētemꝑantia paſſionum. et diſtemperantia eoruꝫinfirmitas eſt ſpūalis. Eſtas vero eſt iuuentushyems vero ſenectus. vnde vernꝫ eſt plures frequētiores accidunt ſpūales infirmitates īiuuene ꝙͣ in ſene. Quia dicit Sidoniꝰ in epl̓ari.In periculoſis ſemꝑ ipſa adoleſcentia caſibusv̓ſat̉. Nūc enī fluctuando diuerſimode ꝑiclitatur nunc cumulando ad vanitates innumerasincitat̉. Et ratio eſt qꝛ multo plures ſunt occaſiones. tam ex complexione calida ꝙͣ ex iuuenili inexꝑientia. Sed certe iſte ſpūales infirmitates ſunt multo curabiliores in iuuenibꝰ ꝙͣ ſuntin ſenibus quia ſi accidant in ſenibus vix curāt̉Exemplū de ſalomone. iij. Reḡ. xj. Qui eētſenex deprauatū eſt cor eiꝰ mulieres vt ſeq̄retur deos alienos. Sed an curatꝰ eſt ab hac ſpirituali īfirmitate neſcit̉. deꝰ ſcit. dicūt tn̄ hebrei