.x.Sermo

eſt gloria vana mundi. in qua ſi nimis conuerſantur homines ꝓpter nimiū humorem delitiarum putrefiunt. Iuxta illud psͣ. xxxvij. Putruerūt ⁊ corrupte facte ſunt cicatrices mee afacie inſipiētie mee. Unde remediū ſpūale contra illud eſt timor futuri iudicij. quo hō cōfigittrepitando vel crebre meditando cor ſuū ẜm illud psͣ. cxviij. Efige timore tuo carnes measa iudicijs enī tuis timui. Dic̄ enī ſoli. ī li. d̓ mi.mundi. c. xj. Metus aliqn̄ incitamentuꝫ vociseſt. quia non ſolum acuit. ſed ſi nunꝙͣ fuerit extorquetur. ⁊ hoc ꝓbat ꝑ exemplū dicēs. Deniqꝫ cum olympiade octaua ⁊ quinqͣſenia victorcyrus intraſſet ſardis aſie opidum vbi tunc creſus latebat achis filiꝰ regis mutus ad illud vſqꝫ tempus in vocē vi eripuit timoris. exclamaſſe enim dicitur. Parce patri meo cyre. ⁊ hoīemte diſcē. Sic peccator ſaltem motu iudicij diuini ſi mutus fuerit in vocem cōfeſſionis erumpitIuxta illud Thob̓. xiij. Cum timore ⁊ tremoreconfitemini illi. regemqꝫ ſeculorum exaltate inoperibus veſtris. Sextu ⁊ vltimū eſt fiſtula letificans. ⁊ per hanc ſignificatur ſpes. que cōtratimorem ⁊ deſperationem erigit ⁊ letificat circa qd̓ nota. Spem noſtram tribus temporibusp̄cipue colligere debemꝰ. Primo īminēte tempeſtate temporalis tribulationis. vbi ſperaredebemus diuinā miſericordiaꝫ facilime affuturam. Ixta illud psͣ. xc. Cum ipſo ſum in tribulationē. Suꝑ quo dicit Uerū. Quātūcūqꝫ ſeuiat tribulatio. non putes te derelictum. Sed memineris ſcriptū. Cum ipſo ſum in tribulatione.Exemplū ad hoc in vita btī Martini. qͥ cuꝫ int̓alpes incidiſſet in latrones. ⁊ vnus eum ferireminabat̉. aliter ictum ferientis cōtinuit ⁊ cū poſtea latrones quererēt an timeret. dixit ſe nūꝙͣita ſecurum fuiſſe. quia ſciebat miſericordē deūmaxime in temptationibꝰ affuturū. Et nota ꝙſumma cautela antiquorum militum fuit oīa q̄videbantur aduerſa et terribilia ⁊ bone ſpei cotraria ad cōfidentiā interp̄tari. ſicut narrat ſextus iuliꝰ ſtratograton. li. j. ca. j. Cipio africanus ex italia in africam exercitū cū traduxiſſet⁊ ipſe de naui deberet deſcēdere cecidit ad terram. conſiderantes ergo milites attonitꝰ de caſu ipſum caſum materiam ſpei fecit. Audite inquit milites africā oppreſſi. Cōſil̓i modo gayꝰceſar cū nauem aſcēdere deberet cecidit ad terram ⁊ militibꝰ ꝯſternatis dixit. Teneo te terramater qͣi diceret. nō ſic recēdo qͥn ad te rediboItem ſtrator nius dux quidā militū cū equitumſcuta equorūqꝫ pectora cruenta ſubito ꝓdigioapparuiſſent. ⁊ milites inde cōſeruarentur dixit. victoria nobis pretendit̉. iſte enī ꝑtes nō ꝓprio. ſed hoſtili cruore ſolent aſpergi. Iem ge-

mandus thebanus cuꝫ fax de celo fuiſſet noctedelapſa. et eos qͥ aduerterent terruiſſent metūconceptum fugauit. ſic lumina ſua minime oſtēdunt. q. d. dij nobis mittunt lumen. vt nos iuuent. Iſto modo viri iuſti omnia terribilia q̄ nobis accidunt. vel malarum perſecutiōe ſeu mūdanorū mutatione. vel corꝑis infirmitate ſꝑ interp̄tant̉ ad bonum. Et quāto maior materia timoris incutitur. tanto feruentius ſpes eoꝝ erigitur. Ixta illud Iob. xiij. Etiam ſi occideritme ſperabo in eū. Scd̓o ſperare debemꝰ ꝯfidēter accidente neceſſitate corꝑalis diſſolutiōis.Iuxta illud Prouerb̓. xiiij. Sperat iuſtꝰ ī morte ſua. Sicut docet Ariſto. li. de pomo ⁊ morteNon eſt ph̓i timere mortem ſed magis gaudere et bone ſpei eſſe imminēte morte. Et hec diſcipulis ſuis declarauit moriturus ꝑ duas rationes. Primo creditis īquit ph̓iam verā ꝙ differentia eſt inter hoīem ⁊ beſtiam. ⁊ qui inqͥritveritatem ⁊ rectitudinem meretur gradus altiſſimos. Credimus inquiunt. Tunc ille. boniū ergo quod ꝓuenit homini ex ſciētijs illis. aut ꝓuenit ei in hoc ſeculo in quo ſumus. aut in alio futuro. Sed ſi dicitis in hoc ſeculo in quo ſumusergo gradus cōuenientes ſcientie non dediſtisNlā plures homines īſipiētes qui nō cognouerunt creatorē ſuū. finierūt dies ſuos ī bono. etannos ſuos in deſiderijs eorū. Et plures ſapientes qui nō cognouerunt creatorē ſuū habentpͥuationem boni ⁊ pacis. Exquo patet ꝙ bonūexpectatū a ph̓is non euenit ante mortē. Quare ergo mortem timemus que via eſt ⁊ inceſſusanime ad illud quod maxime concupiuit. Secundo idem ſic perſuaſit. quero inquit a vobisvtrū mors ſit aliquid aliud ꝙͣ receſſus anime acorꝑe. An̄derūt ꝙ non. Corpꝰ inquit nihil audit nec videt niſi per animā. Sed cōſentit delectationibus ⁊ eſt contrariū appetitui anime ineo ꝙ vult aſcendere ad gradꝰ bonos ⁊ rectos.Quare ergo doletis ſi aīa recedit ab eo. qd̓ eſtcontrarium ſue dilectioni ⁊ ꝑfectioni ⁊ ſuo deſiderio. Et ideo cum facies Ariſto. eſſet clara etiocunda. dixit eis. ne cogitetis in cordibꝰ vr̄isꝙ ego letor eo ꝙ ſperem euadere de infirmitate mea. Quoniā ſcio me nunc moriturum. ⁊ niſieſſet hoc pomum qd̓ in manu mea teneo. cuiusodor me confortat ⁊ aliquantulum ꝓlongat vitam meam. iam expiraſſem. Sed anima ſenſibilis in qͣ cōmunicamꝰ cū beſtijs fouet̉ odore bono. ⁊ ego letor. ꝙ recedo de hoc ſeculo. quod ēcompoſitum ex contrarijs. qꝛ quodlibet qͣtuorelementoꝝ eſt contrariū alteri. vnde quō poſſꝫſtare aut diu ꝓrogari corpus ex his cōpoſitū.Tandem cadente pomo de manu mortuus eſt.ꝓ quo ph̓i oraueruūt. ille qui ſuſcipit animas