Dominica prima poſt paſce
Sꝫ diuina v̓tute hoc ſpēaliter oꝑante. Rō cōmunis oīuꝫ ē. qꝛ dimēſiones qͣrūcūqꝫ reꝝ nōvalēt ſe naturali v̓tute penetrare. corpoꝝ glorificatoꝝ ē rō ſpēalis. nec pn̄t eē ſimul ī eodeꝫloco. qꝛ ſi ſic tūc ī eodē corꝑe eēt potētia ītrādi ꝑtes alteriꝰ gl̓ioſi corꝑis. ⁊ ī illo alio nō eētpotētia reſiſtēdi. ⁊ hoc ē incōueniēs. qꝛ ẜm naͣturā cōpetit cuilibet corꝑi. vt reſiſtat cuilibetalteri corꝑi ꝑ ip̄m trāſire volēti. ita ꝙ nō poſſit eſſe ſimul cū eo in eodem loco. Miraculoſeaūt pōt hoc diuina v̓tute ꝯtingere ad nutū ipſius cū ſit cū alio corꝑe in eodē loco. ⁊ ſic nonreſiſtat trāſeūti. ita corpꝰ gl̓ioſum ẜm naturāſuā ē palpabile. ⁊ hoc hꝫ ex duobꝰ. ſcꝫ ex qͣlitatibꝰ tā gibilibꝰ. ⁊ ex hoc hꝫ ꝙ reſiſtat tāgēti neꝑtrāſeāt. Qualitates v̓o tāgibiles ſunt caliditas ⁊ frigiditas. hūiditas ⁊ ſiccitaſ. ⁊ cet̓e cauſe q̄ ſūt aꝑte nate īmutare ſenſum tactꝰ. Sꝫ tn̄qꝛ corpꝰ gl̓ioſum oīno ē ſb̓iectū ſpūi cōpetit eiex naturali v̓tute vt cū nō vult nō palpetur acorꝑe nō gl̓ioſo. et qn̄ vult palpet̉. Et iō beatꝰGregꝰ ī omel̓. dicit ꝙ dn̄s poſt reſurrectioneꝫpalpādaꝫ carnē tribuit. quā ianuis clauſis introduxit. vt oſtēderet poſt reſurrectiōeꝫ corpꝰſuū eſſe eiuſdē nat̉e. ſꝫ alteriꝰ gl̓ie. Sꝫ. d. a. Sicorpꝰ gl̓ioſuꝫ rōne dotis q̄ dr̄ ſubtilitas nō p̄teē cū alio corꝑe ī eodē loco. tūc nō poſſet aſcēdere ī celū. ⁊ penetrare celos cū ipſi nō ſint diuiſibiles. ẜm illud Iob. xxxvij. dicētꝭ. Celi velut ere ſolidiſſimi firmati ſūt. Ad hoc dr̄ ꝙ corpus gl̓ioſum ſiue xp̄i ſiue alteriꝰ ſctī ꝑtranſeatcelos ſeu alias ſperas celeſtes. ſine eoꝝ diuiſione nō ex vi ſubtilitatis. ſꝫ ex diuina v̓tute.uarto aſſumpſit corpꝰ xp̄i qͣrtā dotē .ſ. agilitatē q̄ cauſabat ex ꝑfecto dn̄io aīe ſuꝑ corpꝰ.qꝛ dic̄ Augꝰ vbicūqꝫ voluerit animꝰ eē. ꝓtinuserit ⁊ corpꝰ. ⁊ gͦ aīa ad oēꝫ differētiam loci ſeupoſitiōis .ſ. ſurſuꝫ ⁊ deorſuꝫ. an̄ ⁊ retro. ad dextrū ⁊ ad ſiniſtꝝ poterit corpꝰ ſuuꝫ mouere ſine fatigatione. iō Ia. xl. dr̄. Currēt ⁊ nō laborabūt. volabūt ⁊ nō deficiēt. In preſenti autēvita corꝑa nō mouent̉ ſine fatigatione. et ſunttarda in motu ſuo ex cōtraria inclinatione nature elementi dn̄antis in corꝑe cōtra voluntatem q̄ natura elemēti mouet ad determiuatuꝫlocū. ⁊ nō ſubdit̉ ꝑfecte volūtati. Sꝫ ī futurocorꝑa erūt agilia ⁊ ex ꝑfecta ſb̓iectiōe natureſb̓ imperio volūtatis. et gͦ corpꝰ gl̓ioſuꝫ v̓tutegl̓ificationis ſue poterit in celū aſcēdere. veriſil̓e ē ꝙ etiā aliqn̄ moueat̉ ꝓ libito ſue voluntatis. nō ad aliquā īdigētiā ꝑ motū ſupplēdā. ſꝫad ſue v̓tutꝭ oſtēſionē. ⁊ vt ſenſus viſus reficiatur diuerſaꝝ pulchritudine creaturaꝝ. in qͥbus ſapīa dei euidēt̓ elucebit. ſenſus enī nō p̄teſſe niſi circa pn̄tia. ꝙͣuis magis a longinquo
poſſint ſentire corꝑa gl̓ioſa. ꝙͣ nō gl̓ioſa. vt dicit ſctūs Tho. Sꝫ. d. a. an̄ corpꝰ gl̓ioſuꝫ poſſitmoueri ī inſtāti. rn̄det̉ ꝙ nō. ſꝫ bn̄ pōt moueriī tꝑe imꝑceptibili. verū tn̄ ſicut aīa beatior habebit corpꝰ clariꝰ. ita ⁊ agilius. ſic tn̄ ꝙ volūtas ſctōꝝ erit oīno ꝯiūcta rationi. Nā voluntas nūꝙͣ appetet qd̓ n̄ dꝫ. Sꝫ volūtas aīe btīoris nollet rōnabilit̓ moueri corpꝰ ſuū citiꝰ. ꝙͣalteriꝰ aīe minꝰ beate. ⁊ aīa minorꝭ gl̓ie nō vellet corpꝰ ſuū ita cito moueri ſic̄ alteriꝰ aīe magis btē. ⁊ ſic verificat̉ ī oībꝰ hoc. qd̓ dic̄ Augꝰꝙ vbi vult ſpūs ibi erit. ⁊ ꝓtinꝰ corpꝰ. Qd̓ aūtſpūs ī momēto eſſe p̄t ꝑ mille miliaria poſt reſurrectionē ſcribit beatꝰ Augꝰ de quodā hoīemiſericorde. Sed tn̄ de reſurrectiōe corpoꝝdiffidēte quē deꝰ ꝓpt̓ ſuā mīam noluit deꝑire.idcirco nocte qͣdā cū ipſe ī ſtratu ſuo dormiretvenit ſanctꝰ Petrꝰ apl̓s aīaꝫ eius aſſumpſit inpratū amenū quā adduxit ꝑ mille miliaria. corpore ī loco ꝑmanēte. Cūqꝫ illuc in momēto eētducta. dixit apl̓s. vbi es ⁊ vbi ē corpus tuum?Rn̄dit aīa. corpꝰ meū domi dormiēs reqͥeſcit ⁊ego ꝑ mille miliaria hic exiſto ab eo. Et apl̓usquō pōt hoc fieri. ait aīa. quō enī ego h̓ ſum. ⁊corpꝰ meū illic deꝰ nouit ⁊ tu. qͥ me huc duxiſti. Et apl̓s. vis ait credere ꝙ poſſis a corporeſeꝑari. ⁊ in nouiſſimo die vna cū corꝑe reſuſciri. Que cū dixiſſet nullā rem ſcirē tam libēter.ſtatim aſſumpſit aīaꝫ ⁊ in pūcto oculi eam adcorpꝰ reduxit. Et iſte credulꝰ factꝰ oībꝰ qͥbusdebuit enarrauit. Quātū ad qͣrtū ſb̓iungit diuini doni p̄cioſitas. cū dr̄. pax vob̓. Nā paterhn̄s dilectos filios dat eis munera p̄cioſioraq̄ hꝫ. Sic xp̄s hn̄s dilectos filios apl̓os quosī finē dilexit donū eis dedit. Et hoc donuꝫ eſtpax. quā tāꝙͣ p̄cioſiſſimā dedit eis pꝰ ſuā reſurrectionē. Et ī hoc qd̓ dedit eis pacē dixit Paxvob̓. ddeit eis pr̄eꝫ ⁊ ſeip̄m ⁊ ſpm̄ſanctū Quiadic̄ b. augꝰ. li. de collatiōe trinitatꝭ ī fine. Paxtribꝰ lr̄is ſcribit̉ a nat̉a. p. pr̄eꝫ. a. filiū nūcupari. x. ſpm̄ſcm̄ nec ſine rōne hoc dcm̄ putes.A enī pͥncipiū ē lr̄aꝝ. nec an̄ſe hꝫ aliqd̓ elemētū vt ſciatꝭ an̄ filiū nihil eē ip̄o teſtāte. qͥ iudeisait. Ph̓. viij. Ego pͥncipiū qͥ ⁊ loquor vob̓. verū tn̄ hec lr̄a ē ⁊ ſyllaba ⁊ lōga ⁊ pͥma. Sꝫ ꝙ lōga ē et̓nitateꝫ filij dei non tꝑaleꝫ inſinuat. Qd̓aūt ſyllaba ē. hoc ſignificat ꝙ pater ī filio ⁊ filiꝰ ī patre ē. ⁊ hoc verum ē. Quia v̓o pͥma ē ſignificat ꝙ filiꝰ ſcd̓s nō ē poſterior ſic̄ dixit perIph̓em in Apoc̄. xxij. Ego ſum alpha ⁊ o. primus ⁊ nouiſſimꝰ. initiū ⁊ finiſ. Sꝫ iō nouiſſimūacciꝑe. qꝛ digͣtꝰ ē ī fine tꝑm hūilit̓ naſci et mori ⁊ iudiciū nouiſſimū ſuſciꝑe. Et ſubdit Augꝰx. ē tertia lr̄a ⁊ ī fine vt ītelligas ſpiſcm̄ nō adfinem tendere. ſed ad ſupernā ſemꝑ maieſtateꝫ