Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica prima poſt paſce

Sꝫ diuina v̓tute hoc ſpēaliter oꝑante.munis oīuꝫ ē. qꝛ dimēſiones qͣrūcūqꝫ reꝝvalēt ſe naturali v̓tute penetrare. corpoꝝ glorificatoꝝ ē ſpēalis. nec pn̄t ſimul ī eodeꝫloco. qꝛ ſi ſic tūc ī eodē corꝑe eēt potētia ītrādi ꝑtes alteriꝰ gl̓ioſi corꝑis. ī illo alio eētpotētia reſiſtēdi. hoc ē incōueniēs. qꝛ ẜm naͣturā cōpetit cuilibet corꝑi. vt reſiſtat cuilibetalteri corꝑi ip̄m trāſire volēti. ita poſſit eſſe ſimul eo in eodem loco. Miraculoſeaūt pōt hoc diuina v̓tute ꝯtingere ad nutū ipſius ſit alio corꝑe in eodē loco. ſic nonreſiſtat trāſeūti. ita corpꝰ gl̓ioſum ẜm naturāſuā ē palpabile. hoc hꝫ ex duobꝰ. ſcꝫ ex qͣlitatibꝰ gibilibꝰ. ex hoc hꝫ reſiſtat tāgēti neꝑtrāſeāt. Qualitates v̓o tāgibiles ſunt caliditas frigiditas. hūiditas ſiccitaſ. cet̓e cauſe ſūt aꝑte nate īmutare ſenſum tactꝰ. Sꝫ tn̄qꝛ corpꝰ gl̓ioſum oīno ē ſb̓iectū ſpūi cōpetit eiex naturali v̓tute vt vult palpetur acorꝑe gl̓ioſo. et qn̄ vult palpet̉. Et beatꝰGregꝰ ī omel̓. dicit dn̄s poſt reſurrectioneꝫpalpādaꝫ carnē tribuit. quā ianuis clauſis introduxit. vt oſtēderet poſt reſurrectiōeꝫ corpꝰſuū eſſe eiuſdē nat̉e. ſꝫ alteriꝰ gl̓ie. Sꝫ. d. a. Sicorpꝰ gl̓ioſuꝫ rōne dotis dr̄ ſubtilitas p̄t alio corꝑe ī eodē loco. tūc poſſet aſcēdere ī celū. penetrare celos ipſi ſint diuiſibiles. ẜm illud Iob. xxxvij. dicētꝭ. Celi velut ere ſolidiſſimi firmati ſūt. Ad hoc dr̄ corpus gl̓ioſum ſiue xp̄i ſiue alteriꝰ ſctī ꝑtranſeatcelos ſeu alias ſperas celeſtes. ſine eoꝝ diuiſione ex vi ſubtilitatis. ſꝫ ex diuina v̓tute.uarto aſſumpſit corpꝰ xp̄i qͣrtā dotē .ſ. agilitatē cauſabat ex ꝑfecto dn̄io aīe ſuꝑ corpꝰ.qꝛ dic̄ Augꝰ vbicūqꝫ voluerit animꝰ. ꝓtinuserit corpꝰ. aīa ad oēꝫ differētiam loci ſeupoſitiōis .ſ. ſurſuꝫ deorſuꝫ. an̄ retro. ad dextrū ad ſiniſtꝝ poterit corpꝰ ſuuꝫ mouere ſine fatigatione. Ia. xl. dr̄. Currēt laborabūt. volabūt deficiēt. In preſenti autēvita corꝑa mouent̉ ſine fatigatione. et ſunttarda in motu ſuo ex cōtraria inclinatione nature elementi dn̄antis in corꝑe cōtra voluntatem natura elemēti mouet ad determiuatuꝫlocū. ſubdit̉ ꝑfecte volūtati. Sꝫ ī futurocorꝑa erūt agilia ex ꝑfecta ſb̓iectiōe natureſb̓ imperio volūtatis. et corpꝰ gl̓ioſuꝫ v̓tutegl̓ificationis ſue poterit in celū aſcēdere. veriſil̓e ē etiā aliqn̄ moueat̉ libito ſue voluntatis. ad aliquā īdigētiā motū ſupplēdā. ſꝫad ſue v̓tutꝭ oſtēſionē. vt ſenſus viſus reficiatur diuerſaꝝ pulchritudine creaturaꝝ. inbus ſapīa dei euidēt̓ elucebit. ſenſus enī p̄teſſe niſi circa pn̄tia. ꝙͣuis magis a longinquo

poſſint ſentire corꝑa gl̓ioſa. ꝙͣ gl̓ioſa. vt dicit ſctūs Tho. Sꝫ. d. a. an̄ corpꝰ gl̓ioſuꝫ poſſitmoueri ī inſtāti. rn̄det̉. ſꝫ bn̄ pōt moueriī tꝑe imꝑceptibili. verū tn̄ ſicut aīa beatior habebit corpꝰ clariꝰ. ita agilius. ſic tn̄ volūtas ſctōꝝ erit oīno ꝯiūcta rationi. voluntas nūꝙͣ appetet qd̓ dꝫ. Sꝫ volūtas aīe btīoris nollet rōnabilit̓ moueri corpꝰ ſuū citiꝰ. ꝙͣalteriꝰ aīe minꝰ beate. aīa minorꝭ gl̓ie vellet corpꝰ ſuū ita cito moueri ſic̄ alteriꝰ aīe magis btē. ſic verificat̉ ī oībꝰ hoc. qd̓ dic̄ Augꝰ vbi vult ſpūs ibi erit. ꝓtinꝰ corpꝰ. Qd̓ aūtſpūs ī momēto eſſe p̄t mille miliaria poſt reſurrectionē ſcribit beatꝰ Augꝰ de quodā hoīemiſericorde. Sed tn̄ de reſurrectiōe corpoꝝdiffidēte quē deꝰ ꝓpt̓ ſuā mīam noluit deꝑire.idcirco nocte qͣdā ipſe ī ſtratu ſuo dormiretvenit ſanctꝰ Petrꝰ apl̓s aīaꝫ eius aſſumpſit inpratū amenū quā adduxit mille miliaria. corpore ī loco ꝑmanēte. Cūqꝫ illuc in momēto eētducta. dixit apl̓s. vbi es vbi ē corpus tuum?Rn̄dit aīa. corpꝰ meū domi dormiēs reqͥeſcitego mille miliaria hic exiſto ab eo. Et apl̓usquō pōt hoc fieri. ait aīa. quō enī ego ſum.corpꝰ meū illic deꝰ nouit tu. me huc duxiſti. Et apl̓s. vis ait credere poſſis a corporeſeꝑari. in nouiſſimo die vna corꝑe reſuſciri. Que dixiſſet nullā rem ſcirē tam libēter.ſtatim aſſumpſit aīaꝫ in pūcto oculi eam adcorpꝰ reduxit. Et iſte credulꝰ factꝰ oībꝰ qͥbusdebuit enarrauit. Quātū ad qͣrtū ſb̓iungit diuini doni p̄cioſitas. dr̄. pax vob̓. paterhn̄s dilectos filios dat eis munera p̄cioſiora hꝫ. Sic xp̄s hn̄s dilectos filios apl̓os quosī finē dilexit donū eis dedit. Et hoc donuꝫ eſtpax. quā tāꝙͣ p̄cioſiſſimā dedit eis pꝰ ſuā reſurrectionē. Et ī hoc qd̓ dedit eis pacē dixit Paxvob̓. ddeit eis pr̄eꝫ ſeip̄m ſpm̄ſanctū Quiadic̄ b. augꝰ. li. de collatiōe trinitatꝭ ī fine. Paxtribꝰ lr̄is ſcribit̉ a nat̉a. p. pr̄eꝫ. a. filiū nūcupari. x. ſpm̄ſcm̄ nec ſine rōne hoc dcm̄ putes.A enī pͥncipiū ē lr̄aꝝ. nec an̄ſe hꝫ aliqd̓ elemē vt ſciatꝭ an̄ filiū nihil ip̄o teſtāte. iudeisait. Ph̓. viij. Ego pͥncipiū loquor vob̓. ve tn̄ hec lr̄a ē ſyllaba lōga pͥma. Sꝫga ē et̓nitateꝫ filij dei non tꝑaleꝫ inſinuat. Qd̓aūt ſyllaba ē. hoc ſignificat pater ī filio filiꝰ ī patre ē. hoc verum ē. Quia v̓o pͥma ē ſignificat filiꝰ ſcd̓s ē poſterior ſic̄ dixit perIph̓em in Apoc̄. xxij. Ego ſum alpha o. primus nouiſſimꝰ. initiū finiſ. Sꝫ nouiſſimūacciꝑe. qꝛ digͣtꝰ ē ī fine tꝑm hūilit̓ naſci et mori iudiciū nouiſſimū ſuſciꝑe. Et ſubdit Augꝰx. ē tertia lr̄a ī fine vt ītelligas ſpiſcm̄ adfinem tendere. ſed ad ſupernā ſemꝑ maieſtateꝫ