Sermo

v̓ſus. Fle. pete. ieiuna. vigila. da. redde celebra.Primum igitur ſaffragium eſt effuſio lachrymarum. Quia dicit Pliniꝰ in hiſto. natura. Cunqꝫmodicus imber diſtillauerit ſol ipſe mox ſerentꝰatqꝫ iocundius eluceſcit. Sic poſt modicū imbrēdeuotionis ⁊ lachrymas chriſtus ſol iuſticie lucet iocundius per auxilium ſuꝑ defunctorū animas. Ideo refert Uincen. in ſpecu. hiſto. li. xxv.ca. xlix. de Rarolo magno qui in ſacra nocte dominice diei poſt matutinas cum vellet ire repauſatum raptus erat in ſpiritu ⁊ ductus in vallemque ex vna parte erat tenebroſa ⁊ ardens velutclybanus ignitus. Ex altera parte erat ameniſſima. vertitqꝫ ſe contra tenebroſam vbi vidit aliquos reges de genere ſuo in magnis ſupplicijs.ibiqꝫ vidit dolium in quo erat feruens aqua ⁊ patrem ſuū Lodouicū in eo vſqꝫ ad femora ſtare. qͥdixit ad eum. Narole ſcio ꝙ reuertēt̉ ſpūs tuusIdeo ſi tu ⁊ mei epiſcopi ⁊ abbates omniſqꝫ ordo eccleſiaſticus fletibus ſuis ⁊ vigilijs mihi ſubuenietis citius liberabor. Ie aūt ad corpus redijt ⁊cͣ. epiſcopus p̄monuit ⁊ eum liberauit. Secundum eſt redditio orationum deuotarum. ꝓpter quas omnipotens deus tranſmittit confolationeꝫ animabus. vbi enim nubes vaporē multum attrahit. illuc etiam multum imbrem pluuiamqꝫ tranſmittit. Sic chriſtius ſi ab homine ſu­ 23mit vaporē orationis ipſe reuera eis mittit pluuiam conſolationis ⁊ refrigerationis ſempiterne. Ideo dicit Richardus. de ſanc. vic. Facta qͥdem memoria defunctorū in mente hoīs ſcꝫ perorationes ſolem diuini prebet luminis ⁊ candoris. Tertium eſt obſeruatio ieiuniorū. cū enim ꝓdefunctis ieiunamꝰ citius nos exaudiet deꝰ. Recte in ſimili dicit Auicebron in libro fontis vite.Nobis quidem ieiunis atqꝫ ſobrijs exiſtentibusceleſtis profecto patebit maior īfluētia atqꝫ virtus. teſte Platōne in Fedrone qui ait. Temporequideꝫ ſobrietatis ⁊ ieiunij celeſtis magis ſumꝰinfluentie ſuſcepturi. Sic ieiunantibus nobis etcorpora macerantibus ꝓ deſunctis fidelibus celeſtis eis patebit influxus pietatis. ẜm illud qd̓ait Richar. de ſanc. vic. Mediante quidem ieiunio celeſtis illabitur ſuauitas ⁊ dulcedo. Ideo legitur in vitaſpatrum ꝙ quidā vir ſanctus nomine Paſtor tribus annis pro patre ſuo orauit etieiunauit. ⁊ ille liberatꝰ venit. ⁊ gratias illi egitꝙ eum ſuo ieiunio liberaſſet. Quartum eſt vigilia. que ſi aſſumitur aīa a purgatorio liberatur. ſicut patet de anima Lodouici que ꝑ vigilias purgatorij penas euaſit. Quintū eſt tributio elemoſynarum. Refert Conſtantinus in lib̓. liquidorūGūmi quidē qd̓ in auguſto fluit in medicinis infirmorum ſalubre erit. Cuius ratio eſt. quia v̓tꝰ

ſolis de gummi tūc rorē. terreſtritatem. humiditatemqꝫ conſumit. Sic elemoſyna noſtra que fluit in auguſto charitatis pro fidelibus defunctisſalubris medicina erit eis. Quia dicit Oriḡ. ī li.de ritu eccle. Sola elemoſyna que intuitu charitatis chriſti facta fuerit. felicitatꝭ eterne gaudiaobtinebit. quibus? certe illis in purgatorio exiſtentibus. quia mediāte illa peccata eorū remittunt̉. ẜm illud Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynisredime. Sextu ē ſolutio debitorum. Non enī poſſunt mortui a penis liberari niſi debita que commiſerunt ſint ſoluta. Quidam enī magiſter Pariſienſis nomine Thomas in infirmitate qua poſtea obijt quendā magiſtrū pariſius rogauit vt adiuitibus peteret vt debita non ſoluta perſoluerent. A v̓o executor in ſoluendo curā non egiſſet nec ſoluiſſet. apparuit ei mortuus. vir ille queſiuit qualiter ſe haberet. An̄ inquit ſi abſoluerisme a vinculis. ⁊ ſic ille diſparuit. Iſte aūt qͥ nondum certus erat a quibus vinculis hoc intelligeret debitū nō ſoluit. Ierū apparuit ei mortuusflexis genubus ⁊ vinctis manibus. ⁊ ꝙ ipſum avinculis ſolueret̉ ſupplicauit. ⁊ cuꝫ quereret a qͦbus. reſpondit mortuus. A debitis quibus obligatus ſum. ſtatimqꝫ receſſit. E magiſter ſtatimdebita ſoluit. ⁊ defunctus ei amplius non apparuit. Iem legit̉ de quodā puero nouem annorūqui decedēs confeſſus eſt. Poſt mortē aūt apparuit matri ſue dicēs ſe eſſe in magna pena. eo ꝙnon ſoluiſſet quedā debita que contraxit a familia patris ſui ad ludos faciendos. nec de hoc recoluerat in morte. Mater vero oīa ſoluit ⁊ puerum a pena liberauit. Iem legit̉ de quodam viro qui obijt ⁊ quoddam debitum inſolutum reliquit. poſtea aut vxori apparuit monens eam vtdebitum illud ſolueret. Quo ſoluto a penis liberatus fuit. An̄ igitur erit filijs illis in extremisqͥ debita ſoluunt ſuorum parentuꝫ vel ſuoꝝ amicorum. ẜm illud psͣ. xl. Beatus qͥ intelligit ſuperegenū ⁊ pauperē. in die mala liberabit eum dn̄sſcꝫ a vinculis peccatorū ſi ⁊ ipſe ſoluerit debitaamicorū. Sunt autem heu quidā qui ſumunt hereditates parentū ⁊ aliorū amicorū ⁊ non ſoluere volunt contractiones amicorum debitorū. etniſi iure debitū ab eis torqueret̉ audent temerarie dicere ore mendaci patrē in nullo vel amicuꝫſibi fuiſſe obligatum. licet hoc ſciant ex relatu eorundem. ⁊ tales iure eſſent exhereditandi. qꝛ habetur in glo. ſuꝑ decretꝭ. qͥnta vallis de iurꝭ. iurꝭ.li. ij. Si filij patrē de vinculis carceris deducere⁊ ſoluere negligant pater poteſt eos exhereditare ⁊ hereditatem alijs dare. Et quia hoc ſic eſt īlege imperatorū multo fortius in lege regis celorum. vt ille qui ſcit patrem ſuum ꝓpter debita

4I