Sermo
glo. ꝙ tempore Dyocleciani tot fuerunt martyres ꝙ dinumerari non poterant. quia infra triginta decemſeptem milia occidit ⁊ vna die cumcollega ſuo Maximiano occidere iuſſit Thebeorum legionem. ſcꝫ ſex milia ſexcenta ⁊ ſexagintaſex. Iudices etiam de mandato ipſorum interfecerunt ꝙ ſub certo numero redigi non potuerunt. Quia Dyoclecianus. xx. annis legitur imperaſſe. Ecce numera ſi potes exercitum regiscelorum chriſti qui omnes ipſum per bellū martyrij ſunt ſecuti. O quot ſunt patriarcharum innumero ⁊ ꝓphetarum. certe nobis innumerabiles. Ideo dictum fuit Abraē. Gen̄. xv. Suſcipe⁊ numera ſtellas eius ſi potes. ſic erit ſemen tuūUbi dicit glo. Semen Abrae ſunt oēs ſancti qͥinnumerabiles ſunt. Ideo dicit euangeliſta. Uidens Ieſus turbas. Super quo dicit Simon decaſſia. Turbarum nomine multotiens multitud̓o hoīm deſignat̉. ⁊ hōc quātū ad primū. Quātum ad ſcd̓m ponit̉ celorū pulchritudo cum dic̄aſcendit in montē. de quo psͣ. Quis aſcendet inmontem dn̄i. aut quis ſtabit in loco ſancto. ⁊cͣ.D Et alibi. Mons pinguis. Pro quo ſcienduꝫ ẜmnaturales mons libani omnes montes pulchritudine precellit. Eſt igitur mons redolētie ⁊ aromaticus ꝓpter flores herbaſqꝫ odoriferas. Eſtmons pulchritudinis ⁊ amenitatis propter cedrorū. palmarū. cypreſſoruꝫ. oliuarū. arborūqꝫaliarū ꝓceritatem. ꝓpter auium ſilueſtrium ſonoroſitatem. riuorum ⁊ fontium multiplicitatem.Eſt mons leticie ⁊ iocunditatis propter abundātiam vini leticie inductiui. Eſt etiam mons confidentie ⁊ ſecuritatis. ⁊ non ſunt ibi ſerpētes neqꝫaliud animal venenoſum propter aromaticitatēmorari permittitur. ideo ibi tute quieſcitur ⁊ dormitur vt dicit Hiero. Myſtice per hunc monteꝫlibani intelligitur mons celi in quo beneplacitueſt deo habitare. vt ait psͣ. Eſt enim mons mireredolentie. qꝛ ibi eſt redolens flos campi. Can̄.ij. Ego flos campi ⁊ lilium conuallium. Ibi ſuntviole angelorum. oliue patriarcharum. ⁊ balſamum prophetarum. Ilic cypreſſi apoſtolorum.roſe martyrum. palme confeſſorum. ⁊ lilia virginum. De hoc plenius dicit Augꝰ. in libro ſuſputationum. parte. xxvij. c. ij. Specioſa facta es etſuauis in de litijs o mater hieruſaleꝫ. ideo rex regum in medio. ⁊ pueri eius in circūitu eius. Ibihymnidici chori angelorum. Si ſocietas ſupernorum. Ibi dulcis ſolennitas omniuꝫ ab hac terreſtri peregrinatione ad tua gaudia redeuntia.Ibi prophetarum prouidus chorus. Ibi iugisapoſtolorum numerus. Ibi innumerabilis victorum exercitus. Ibi ſanctorum confeſſoruꝫ ſacer
conuentus. Bi veri ⁊ perfecti monachi. Ii ſancte mulieres que voluptates ſeculi ⁊ ſexum infirmitatis vicerunt. Ii pueri ⁊ puelle que annosſuos moribus tranſcenderunt. Ii ſunt oues etagni qui iam huius mundi laqueos euaſerunt.Hec ille. Et reuera mons ille celi glorioſus mōspulchritudinis ⁊ amenꝰ. Quia dicit beatꝰ Augꝰ.de libero arbi. libro. ix. Tanta eſt pulchritudoſuperne glorie. tanta eſt amenitas lucis eternevt etiam ſi non liceret in ea amplius delectari ꝙͣvnius hora diei propter hoc ſolum innumerabiles huius vite dies pleni delitijs ⁊ circumfluentia bonorum temporalium merito deſpicerenturTam enim pulcher eſt ⁊ ſuauis vt ea viſa nō poteſt amplius delectari. omnem vincit dulcedinē.omnem exuperat concupiſcentiam. ⁊ ſola ſufficerent ſi nulla alia adeſſent. Sed preterea ibi abeſt cedrus alta. iocunda ⁊ decora virgo Mariaque dicit Ecc̄i. xxiiij. Ego quaſi cedrus exaltata ſum in lybano. que celeſtem pre omnibus ſanctis preletificat montem. quia ipſa eſt ſplendidior. Sap̄. vij. Ideo ad hanc pulchritudinem deſiderauit beatus Augꝰ. in libro ſuſpu. parte. xxvica. ij. Flix anima mea que ſemper in ſecula felixſi intueri meruero gloriam tuam. beatitudinemtuam. portas ⁊ muros atqꝫ plateas ⁊ manſiōestuas. multas nobiliſſimas aues tuas ⁊ fortiſſimum regem tuum in decore tuo. Muri nāqꝫ tuiex lapidibus precioſis. porte tue ex margaritisoptimis. platee tue ex auro puriſſimo. In quibꝰiocundum alleluia ſine intermiſſione concinnit.hec Auguſtinus. Ibi inſuper eſt celeſtium auiuꝫdulcis ſonoroſitas. Quia ẜm Amandum in horolo. ſapientie libro primo ca. xij. ibi celeſtes armonie perſonant. diuine frigelle intonant. voceiubiloſa decantant. Ii letabunda plaudant agmina. ac ſe letis blanda miſcēt modulamina choris. Quod autem in hoc monte iubiloſo eſt dulcis ſonoritas angelorum. legitur ꝙ quidam monachus legens hunc verſum psͣ. Quam magnamultitudo dulcedinis tue domine quam abſcondiſti timētibus te. ⁊cͣ. ſuper hoc cepit feruide cogitare. Qua durante cogitatione quedam auicula veniens ſaltauit ante illum cepitqꝫ dulciterdecantare. Ille enim nimium in dulcedine eiusdelectatus de prehendere nitebatur hanc. auicula ſe remotius elongauit. Monachus aūt choꝝpre dulcedine eſtuans. relicto pſalterio exiensclauſtrū ſine licentia illā ſequebat̉ in quoddamnemus. Cum aūt auicula ſuꝑ arborē ſedebat ipſe inter duas arbores reſedit vt diligenter cantus dulcedinē auſcultaret. Peractis igit̉ tricentis ⁊ quadraginta annis auicula ipſuꝫ relinquēs