Sermo

exiuit cecidit tricliniū et omnes conuiuantesoppreſſit et ſolus ille euaſit. Icirco bonum ēmortuos ſepelire ẜm ſtatus dignitatem. decētius enī debēt ſepeliri reges ꝙͣ milites. Et honeſtus miles ꝙͣ ſimplex ciuis. Sepultis igiturcorꝑibus ſupra ſepulcra eoꝝ eſt aliqd̓ memoriale relinquendum ne eorum ſtatim obliuiſcamur. quia legit̉ .j. Legū. xiij. ꝙ filius Mathathie accepit oſſa fratris ſui Ionate. ⁊ ſepeliuitea in ciuitate Modin patris ⁊ fratrum ſuorū.⁊ erexit edificiū altū viſu d̓ lapide polito ante⁊ retro ⁊ ſtatuit columnas marmoreas ad memoriam eternaꝫ .ſ. ꝙ pater eius et fratres fuerunt in exercitu armoꝝ ꝓ defenſiōe fidei ⁊ populi. Ex hoc nūc deuenit in cōſuetudinē vt admemoriā ſepulture epitaphia. ſcꝫ lapides ſculpti ponūtur ſupra ſepulcra mortuoꝝ. Et in qͦbuſdam locis ponuntur ligna cancellata figuram crucis intus habentia vt venientes amicietiam et alij orent pro ibidem ſepultis. Et hoceſt ꝙ iubet ſapiēs hic. in requiem mortui. id ē.ſuper ſepulcro vbi requieſcit corpus eius facſupponere aliquod ſignum ſtabile ad memoriam eius quod ibidem eum defunctuꝫ repreſentat. ⁊ hoc ad pͥmum. Quantum ad ſecundumdicitur ⁊ conſolare cum exitu. Ubi notandumquattuor conſolatoria ſunt pͥncipaliora. De qͦbus dicit beatus Gregorius in. iiij. dialogorūet ponitur. xiij. q. ij. Anime defunctorum quattuor modis ſoluuntur aut oblationibus ſacerdotum aut precibus ſanctorum aut charorumqͥbꝰ ſſO elemoſynis aut ieiunio cognatorū ¶ Primū igiycalo a tur qd̓ cōſolatur mortuos eſt ſacre hoſtie imolatio. Sicut hoc teſtatur beatus Auguſtinusad volū. Iideles inquit ſacerdotes in eccleſiadefunctis carnem xp̄i tranſmittētes et ſanguinem totam xp̄ianarum animarum extinguuntmiſeriam et dolorem. Et hoc probat Gregori.iiij. li. dialogorum in exemplo. Cuꝫ qͥdam monachus nomine ſuo iuſtus arte medicinali imbutus ad extremuꝫ veniens ſe habere tres aureos indicaſſet cuidam fratri nomine copioſo⁊ de hoc ingemiſcens mortuus fuiſſet precepitGregorius fratribꝰ vt corpus eius cum tribusaureis in ſterquilinio ſepelirent dicens. Pecunia tua tecum ſit in ꝑditioneꝫ. miſericordia tn̄motus precepit cuidā ex fratribus vſqꝫ ad triceſimum diem omni die ꝓ eo hoſtiam īmolareille cum iuſſa compleſſet is qui defunctus fuerat die triceſimo eidem fratri apparuit quemcum vidit requiſiuit. quomodo inquit vales?At ille hucuſqꝫ male habui. ſed modo bene valeo. quia ꝯſolationem recepi. Secundum conſolatiuū eſt amicoꝝ et aliorum fidelium denota oratio. De qͣ dicit beatꝰ Ambro. li. p̄fa. Se-

pe etenī defuncti amicoꝝ ſuoꝝ tꝑali ſuffragioin oī ſuo erecti ſupplicio mutuo p̄ſentētur aſpectui diuino. ꝙ ꝓbat Gregꝰ in. iiij. dial̓. de quodam viro mire ſanctitatis ⁊ v̓tutꝭ noīe Paſcaſio ille quodā tꝑe cū duo eſſent ī ſummos pōtifices electi ⁊ eccleſia poſtmodū in vnū ꝯueniſſet electoꝝ ſolus ipſe ex errore ſemꝑ aliū p̄tulit et in hac ſententia vſqꝫ ad mortē ꝑmanſit qͥcum defunctus eſſet et dalmatica feretro ſuppoſita defunctus tetigiſſet ſtatim ſanatꝰ ē poſtmultum v̓o tēporis cū Germanus capanꝰ epiſcopus balneum ob gratiā ſanitatis ingreſſuseſſet p̄dictū Paſcaſium diaconē ſtantem ⁊ ſibiobſequentē vidit et vehementer extimuit et qͥdibi faceret requiſiuit. et ille ꝓ nulla alia cauſaſe in illo loco penali deputatum aſſeruit niſi ꝙiniuſte in cauſa prefata cōſenſiſſet. Et addidit.queſo te dn̄e ꝓ me dep̄care. ⁊ in hoc cognoſcesꝙ exauditus ſis ſi huc redieris et me non īueneris. Qui ꝓ eo cū oraſſet et poſt aliquot diesrediſſet eū nō inuenit. Tertiū ſolatiū quo ꝯſolantur mortui eſt elemoſynaꝝ largitio. de hocrefert Uincē. in ſpe. hiſ. li. xxv. de papa Benedicto qͥ poſt deceſſum apparuit Iohanni portuenſi ep̄o ⁊ ſe in peuis tenebroſis eſſe dixit. etꝙ dn̄s ipſum a penis per adulanum clunacenſem ordinis abbatem liberare decreuit. tūc epiſcopus Iohannes ſtatim elemoſynas largasfecit et ipſum liberauit quod apparuit ex hoc.Naꝫ quādā die vidente fratre Adelberto clauſtrum pulcherrime ſtipatus candidorum angelorum agmine intrauit et ad capitulum vbi pr̄ad adulanum cū fratribꝰ reſidebat iuit gr̄aſqꝫhumiliter egit ꝙ eum a penis liberaſſet. Quartum ſolatiū quo ꝯſolantur eſt amicoꝝ ieiuniūvel corporis maceratio. de quo dicit Pugo deſancto victore. Dolor qui pro releuandis animabus aſſumitur in dulce ipſis ſolatium diuinitus tranſmutatur. Idcirco legitur. ij. Regūprimo. ꝙ mortuo Saul et Ionatha filio ſuo inbello ceteriſqꝫ de filijs iſrael a Philiſteis ieiunauit Dauid cum omnibus qui cum eo erantvſqꝫ ad veſperas. Idem legitur in vitaſpatruꝫde quodam nomine Paſtor qui tribus annispro patre ſuo ieiunauit. et ipſum a penis purgatorij liberauit. ita et nos ieiunia pro parentibus noſtris ⁊ amicis noſtris ſumamus. ⁊ ſiceos a tormentis liberemus vt tandem cuꝫ eisin celo conregnemus.¶ De vndecim milibus virginum. Sermo primus.

g