Sermo

iter cuius tāta erat pulchritudo et admiratiovt ſtupore velut amens effectꝰ huc illucqꝫ admirās ſui pauliſper credebat obliuiſci. In hacpoſitus anxietate eleuans oculos ⁊ ecce angelorum maxima multitudo a monaſterio tanꝙͣſocietas veniebat alternatim melodiarum etmellifluorum cāticorum vocibus celum ⁊ terram reſonare faciebant. etiā ſinguli angeli ſingulis manibus accenſos cereos habebāt quorum claritas ſolis ⁊ lune lumē repellebat ⁊ deniqꝫ Cirillus vertens oculos plꝰ in celum nonminorem angelum vidit cū magno etiam angelorum numero iſtis obuiam venire qͥ rei huiusanxius expectat euentum quē cuꝫ interrogaſſem quid nam hoc eſſet. ſꝫ eū ſtupor ita oppreſſerat vt quid diceret neſciebat. at ille diutiꝰ expectans glorioſam vidit Dieronymi faciem cūctiſqꝫ preibat angelis ⁊ ſil̓iter ſequebat̉ aīaꝫ decoratam pulchre. ſimiliter erat ad dexterā ſaluator cum eo pariter viuendo. quo quidem loco Cirillus degebat gradum figens ⁊ ſtans taliter eſt ei locuta. Agnoſcis ne me? ad queꝫ minime quidē. quis enim es qui tanto ceteris hominibus emines. ⁊ illa d̓ Hieronymo vnꝙͣ fuittibi aliqua cognitio. At ille. Certe quem nominas ſingulari affectu diligo charitatis. Sꝫ q̄ſo es ille. ⁊ illa eius ſum anima que gloriam iāobtineo quam ſperabam ad meos perge filiosque vidiſti nuncia vt ⁊ a luctu deſinant ⁊ inceſſanter congaudeant. quibus omnibus finitꝭ illa viſio ab eo euanuit. Ad ipſuꝫ ergo clamemꝰſicut iubet beatus Auguſtinꝰ ī epiſtola ad Cirillum et exultemus cōgaudendo eius honori⁊ dicamus cuꝫ euſe. in ep̄i. ſepe dicta. O vir ineffabilis. o virtutuꝫ vas admirabile. o ſplēdorpatiētie. lampas prefulgida. o diadema honoris ⁊ glorie. angularis lapis. fortiſſimū exemplar innocentie. columba aurea totius eccl̓ienoſtri ſemper facias memoriaꝫ apud dominū⁊ vt tua ſemper valeamꝰ interceſſione pijſſimaprotegi a nociuis. ⁊ in futura gaudia que iampoſſides adipiſci quod nobis preſtare dignet̉Ieſus chriſtus marie filius qui eſt idem cū patre ⁊ ſanctoſpiritū in ſecula amen.¶ Aefert amplius Cirillus in epiſtola ad Auguſtinum. ꝙ Sabinianus hereticorum fautorduas aſſerens voluntates in deo aſſumens ꝓſe. illud Mat. xxvj. Pater ſi fieri poteſt tranſeat a me calix iſte. Ex hoc elici poteſt. ꝙ fugere voluit paſſionem vna voluntate ⁊ altera eādem coacte ſubire oportuit paſſionem ⁊ ex hisdicebat ꝙ chriſtus multa voluit que obtinerenon potuit et hoc errore peruertebat gregemchriſti ⁊ vt ſuum errorem tegeret ⁊ ei fides da-

retur magis glorioſo Hieronymo ⁊ eiꝰ opuſculo imputabat. Ad p̄dictum igitur hereſiarchā⁊ ſuos diſcipulos ad eccleſiam hieroſolymitanam quodam die dominico ad diſputanduꝫ ⁊errorem confutandum Cirillus cuꝫ ſuis ſuffraganeis epiſcopis ⁊ alijs ortodoxis adueniēsdiſputatio a nona incepta vſqꝫ ad veſꝑas protenditur. Cū ergo idem hereſiarcha contrariꝰopuſculum ab ipſo compoſitum falſeqꝫ glorioſo intitulatum Hieronymo allegaret has carthas inimicas ſufferre non valēs Siluanꝰ ſancte nazareth eccl̓ie archiepiſcopꝰ qui tāta beatum Hieronymū affectione ⁊ animi deuotionecolebat vt quicquid faceret diuinum nomen ⁊beati Hieronymi premittebat. vn̄ quaſi ab omnibus Hieronymus eijciebatur predicto heretico mox aſſurrexit dire euꝫ increpans ꝙ tot ⁊tantas exercuiſſet nequicias. dum auteꝫ intereos longa oriretur cōtentio et vterqꝫ propoſſeopprobria ſibi dicerent in fine ſe ambo ſtatuerunt pariter ꝙ ſi in ſequentis vſqꝫ diei horā nonam beatus Hieronymus hoc opus falſe compoſitum euidenter oſtēderet hereſiarcha capite pͥuaretur. Sinauteꝫ archiepiſcopus ⁊ quilibet ad propria remearet. per totam autem noctem orationibus quiſqꝫ noſtrū vacabat vt nobis auxilium a domino eueniret. ſtatuta auteꝫhora hereſiarcha cū nequicie filijs in eccleſiaꝫveniens huc illucqꝫ diſcurrēs querebat dei ſeruum tanꝙͣ leo rugiens. ſtabat autem fideliumomnium concio in eccleſia quilibet ſancti Hieronymi clamans nomē ſed ille finxit ſe dormire orationem ſupplicantium non intendens vtmirabilior appareret. deniqꝫ cū nihil miraculiappareret ſeuire cepit hereſiarcha vt nec Siluanus quod promiſerat iam expleret. ad locūauteꝫ quo decollandus erat Siluanꝰ ſanctiſſimus gaudēs lachrymantes epiſcopos ⁊ alioshomīes catholicos qͥ ad hoc cōuenerant confortabat v̓bis. Exultate mecū chariſſimi gaudete ⁊ nolite triſtari quoniaꝫ non derelinquetdeus ſperantes in ſe ſi non exaudiar plus peccatis meis merui. poſt hoc genua flexit. ſancteinqͥt Hieronyme adeſto mihi ſi placet quoniaꝫhoc ⁊ maiore dignꝰ ſum ſupplicio tamē ne falſitas locum teneat veritati ſuccurre. hec dicens ſpiculatori collū p̄bet vt feriat ipſum erigit. Eleuat autem ille enſem antiſtitis venerandi caput vno ictu cupiēs amputari. adeſt ſubito Hieronymus glorioſus cūctis cernentibusmanu extenſa tenet enſem Siluano imꝑans vtexurgat deinde hereſiarcham increpans ſcripturas ſalſe cōpoſuiſſe innuens eiqꝫ cōmināsab omniū euanuit oculis ꝯfeſtimqꝫ vt Hieroꝰ.