cvij.

vnum ex ſanctꝭ ⁊ inquit. O Petre patrone romanorum te precor coraꝫ deo impetra ne Hieronymi filij domini p̄ces fuſe ꝓ theodonij anima reſpuantur. At Petrus rogauit dominumvt ita fieret. Ad hec rex qͥd inquit. A filio meoHieronymo Petrꝰ poſtulat certe fiat. His oībus ſic finitꝭ a ſomno mox monachus excitat̉laudes deo reddens ⁊ glorioſo Hieronymo. ⁊diem qua illa viderat prenotans eodē poſtmodum intellexit die epiſcopum Nithiocenum etCTheodonium ſenatoruꝫ ex hoc ſeculo migraſſe. qualiter patet hęc vana ſomnia non fuiſſe.Refert idē Eirillus in epiſtola preenarrata ꝙquidam preſbyter cardinalis Andreas nomine glorioſi Hieronymi deuotiſſimꝰ cultor in romana eccleſia multis circumſtantibus expirauit. iā exequijs inſiſtentibꝰ aſſiſtente ſūmo pontifice cum pene toto clero ⁊ populo romanoꝝqui ad eundem Andream aduenerat honorandum dū emiſiſſet vlulatus et crebris gemitibꝰin feretro cunctis ſtupentibus ⁊ velut amentibus effectꝭ tanꝙͣ ſi a ſomni dormitione excitaret̉ mirabiliter exurrexit. Cūqꝫ a romano pontifice d̓ eccl̓ia maiori beati Petri apoſtoli vniuerſo populo clauſiſqꝫ foribus interrogaret̉ ītulit iſta verba. duꝫ ſtarem diuino examine iudicandus ⁊ propter veſtium ⁊ ciborum quibꝰhactenus vſus eram nimiam ſuperfluitatemtartarꝭ cruciatibus damnarer ſubito iuuenisquidam ſole ſplendidior niueqꝫ candidior quēfuiſſe glorioſum Hieronymū ad ſe inuicem referentibus qui aſtabant intellexi preſidenti indici flexis genibus animam meo corpori iteꝝ iugi porrectis precibus impetrauit. quibus finitis v̓bis in ictu oculi vt cernitis corpori ē coniuncta. quare omnes deum ⁊ glorioſum Hieronymum laudauerūt Ecce ꝙ hec ſpecioſiſſimaoliua eſt ſuoruꝫ famulorum reconciliatiua. Secundo oliua eſt ſignum victorie aſſecute. Ideorefert Plinius ī ſpecu. natu. libro. xv. ꝙ victores apud athenienſes quondam oliua coronabantur. Sed greci tandem ſuos victores oleaſtro coronari iudicabant. Quid per hoc denotatur. certe nihil aliud niſi ꝙ glorioſus doctorHieronymus eſt victoriam contra demones ⁊mundum plene aſſecutus ⁊ iā regnat victor inſuperabilis. Ideo dicit beatus Euſe. in epiſtola ſepe dicta. Cantet quilibet noſtrum canticūnomini domini ſonorum. iubilet vocibꝰ matereccl̓ia ī hymnis ⁊ cōfeſſiōibus. plaudet hodieplebs catholica. vndiqꝫ iocūdēt̉ chriſtiana cōcio. hodie certe obtinuit Hieronymus ꝙ tātoeſtuabat deſiderio. hodie deuictis hoſtibꝰ ob-

tinuit triumphū. certe omnibus expletis laboribꝰ requiem poſſidet ſine fide. Et infra ſubditIam victor de ſuis hoſtibus triumphauit cumqͥbus ſcuto timoris domini viriliter dimicauitiam denarium recepit pro quo tanto labore invinea ſancta eccl̓ia liberauit. hec ille. Uicit enībeatiſſimus doctor Hieronymꝰ adhuc viuensſuos hoſtes ⁊ ſancte matrꝭ eccleſie ꝑfidos hereticos. qꝛ ipſe fuit diſperſio eorum. vt patet īlegenda. Uicit etiam eos poſt mortem ſicut patuit ſermone ſupra precedēte. Aefert Eirillusin epiſtola ad Auguſtinū ꝙ grecoꝝ quidaꝫ hereticus quadam die cū ſacerdote quodā in hieroſolymitana eccleſia diſputabat. cūqꝫ ſacerdos ob ſui partis defenſionē autoritatē quandam Hieronymi allegaret vt greci ratiōes deſtrueret temerarie peſtifer grecꝰ ore glorioſiſſimū Hieronymū totius veritatis lumen fuiſſemētitum nō erubuit voce fari. Ac qꝛ voce talēnequiciaꝫ perpetrauit vocem deinceps amiſitHereticus qͥdam aliꝰ arreone Hieronymi imaginem cernens vtinā ſi te cū viuebas meis manibus tenuiſſem. te meo gladio ingulaſſeꝫ. hocautem cū dixit euaginās gladiū tota vi ipſumgutturi imaginis infixit quouſqꝫ res innotuit.moxqꝫ ex ꝑcuſſoris gladio tāꝙͣ ex hoīs corpore ſanguinis vnda ꝓfluxit. Eadē inſuꝑ hora qͣhoc factū eſt ī atrio exiſtēti illo glorioſus Hieronymꝰ cuꝫ gladio gutturi infixo apparens ꝓcōfoſſione huiuſmodi vindictā poſtulauit narrans ſibi facta hec dicens. abijt ſtupefactꝰ iudex cū ceteris qui aſtabant ad eccleſiam ꝓperans hereticū manu gladiuꝫ imaginis gutturiinfixum tenentē reperijt qui protinus vt eū vidit capi eum iuſſit. captus eſt itaqꝫ hereticus īſua permanens duricia ob aliud non ſe dolereniſi qꝛ viuū nō teneret Hieronymū garriens amultitudine populi lapidibꝰ ⁊ enſibus iugulat̉glorioſus deniqꝫ Hieroꝰ. nō ſolum vicit hereticos ſꝫ ⁊ demones humani generis inimicos intm̄ vt in eiꝰ preſentia nequaꝙͣ audeāt apparereſeu permanere. ſicut de hoc idē refert Cirillꝰ īepl̓a prefata de venerabili Auſe. qͥ ꝑ duas horas ante beate aīe exitū qn̄qꝫ tranſuerſis oculis et manibus ſimul iūctis facie terribili voceqꝫ dira qͣſi ſe mouens clamabat. Nō faciā nonfaciā mentiris mentiris. poſt hec faciē in terrāfirmans clamabat. Adiuuate me frēs ne periāhec videntes eū interrogauerūt. Quid habespater? Ad quos ille. Non videtis demonumagmina qui me debellare cupiūt. Et illi. Quidte facturum volebas cum dicebas. Non faciānon faciā ⁊cͣ. ⁊ illi conantur vt diuini nominis

De ſcōeroº