Sermo
incipit libenter vobis predicare cōparat ipſumgrano ſinapis qd̓ eſt modicum Cum dicit btūsLaurē. Erano ſinapis poſſumꝰ cōꝑare. qͥ diuerſis attritis paſſionibus ꝑ totū orbē gr̄a ſui meruit flagrare miſterio. qui anteā conſtitutus incorpore erat humilis grrotꝰ. et vilis. hec Ambro. Sed econtra qui volunt in altu extolli grauius ruūt. Sicut ⁊ audiuimus a patribꝰ noſtrisꝙ vtiqꝫ nō ſine magno tremore recolo ſed ml̓totimore confiteor prius aſcendere vſqꝫ ad celoset inter ſidera nidū ſuū collocaſſe poſtmodū autem cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos ⁊ anias eoꝝ infernū rapuiſſe Uidimus ſtellas cecidiſſe de celo vſqꝫ impetu ferientis caude draconis ⁊ eos qͥ iacebant in terre puluere a facie ſubleuantis manus. celos aſcendiſſe. quare autem illa om̄ia. qꝛin montē aſcenderunt in quem aſcendit diabol̓Hec ille. Ideo beatus Laurētius noluit cū alijſin altum creſcere. ſed cum tabo humili decliuuspermanere. et hoc quo ad primū Quātū ad ẜmcōmendatur quo ad tormentū qd̓ ſuſtinuit ꝙ ſignificatur in incendio. Uidemus enim naturaliter in re. per ignē accenſus vel ferro vel carbōeignito ſi habuerit aliqd̓ refrigerās ſicut eſt rosaqua. pruina. tunc incendium extinguetur. Itabtūs Laurē. qui fuit incenſus igne exteriori habuit driplex refrigerium quo illud incendiū extinguebat. Primū fuit deſideriū celeſtis glorieE quod per rorem ſignificatur. De quo dic̄ Ambro. in ẜmone antedicto. Licet iacebat ante pedes tyranni exuſta caro corporꝭ eius tamē animus demorabatur in celis. de hoc etiā dic̄ beatus Augꝰ. in ẜmone huius feſtiuitatis ardet totiis viſceribus fortiſſimus martir ⁊ vrit̉ ſꝫ in regnū dei ꝓmiſſaqꝫ fideli mente tractans refrigeria ꝯſcīe exultat. nec penali fluxus eſt incendio.cuius in pectore inſuperabilis ſpūſſancti flāmaferuebat. hec ille. Ita ⁊ nos ſi incendimur flammis tribulationū habeamus cū btō Laurē. celeſtis glorie deſideriū meditādo ẜm Ciprianuꝫ inli. de moralitate. qualis illic celeſtiū voluptasſine timore moriendi ⁊ cum eternitate viuendi.que ſumma ⁊ perpetua felicitas: illic eſt apl̓orūchorus glorioſus. illic ꝓphetarū exultantiū numerus illic innumerabilis ppl̓s ob certaminiset paſſionis victoriā ornatus. qualiter illic triūphantes virgines. ⁊ illic remunerat feliciter pacientes. Tunc reuera ardorem ⁊ paſſionē ⁊ incendiū ⁊ tribulationes corporis extinguemuset minus curemus. qꝛ ẜm Senecaꝫ. Spes p̄mijſolaciū eſt laboris: et meditatio legis diuine. dequo dic̄ Amb̓. vbi ſupra. Cuꝫ bea. Lau. xp̄i precepta cogitat frigidū eſt om̄e illd̓ illi qd̓ patiturIō poteſt de illo exponi illd̓. Psͣ .j. In lege dn̄ifuit voluntas eius. et in lege eius meditabit̉ die
Nihil eſt ita terribile diabolo ex his que imponūtur ab eo cogitationibus vt mens diuina cōgitans. et hinc ſemꝑ ſe iniciens. De hoc etiamHugo ſuper Iere. Senſus mentis rōnalis illequo diuina percepimus aliqn̄ ad dn̄m ꝯiungēdo admittitur. Secundum fuit puritas interneꝯſcīe quā habuit b. Lau. Sic̄ teſtat̉ Psͣ. xvi. ꝓbaſti cor meū ⁊ nō eſt inuenta in me iniquitas. ⁊ꝓpter ꝯſcīe puritatē merito in craticula exultauit. quia ẜm ſapientem nō eſt oblectamentū ſuper cordis gandium Ecc̄i. iij. Et hoc quo ad ſecundum. Quantū ad tertiuꝫ cōmendatur quoad triumphum quo p̄ualuit. vbi nota. ꝙ tripliciter triumphauit vel preualuit. Primo contraſenſualitatem ꝙ patet ex illo ꝙ contra naturaꝫſenſualitatis que naturaliter leſiua horret in ipſo incendio exultauit. Ideo dixit ad deciū ꝙ ille eſſent epule delectabiles qͣs ſemper optauerat. Ex quo patet ꝙ btūs Lauren. ad perfectionē apoſtoloꝝ peruenit ꝙ ibāt gaudentes a cōſpectu conſilij qm̄ digni habitu ſunt ⁊cͣ. vt habetur Actu. v. vb triūphauit ꝯtra tortorū ferocitatem. ꝙ patet ex his ꝙ ip̄is ſb̓ijcientibusprunis inſultauit leuita xp̄i Et de mora ꝙ eꝰ pena nō acceleret̉ reprehendit. Ideo potuit dicere illud Criẜ. Hec mihi ſit cōſolatio. Et affligēsme dolor nō parcat ſciens ꝙ iuxta magnitudinē doloris creſcat magnitudo eterne exultationis. Tertio vic̄ ꝯtra regiam poteſtatē. Nam incraticula ferrea poſitꝰ ⁊ prunis ardentibꝰ ſuppoſitis tanꝙͣ piſcis chriſto aſſatus decio inſultauit dicens. Ecce miſer aſſaſti me vna parte gira .i. verte aliam ⁊ manduca. Ex predictispatet ꝙ magna erat viſio iſta. erat quidem magna manifeſte qꝛ inſolita magna feritate carnificum ⁊ vtilitate. quia in magnū firmamentum fidei noſtre cedit ꝙ btus Lauren. ita ardebat exterius per corporis exuſtionē ꝙ nō cōburebat̉interius ꝑ mētis leſionē Sꝫ floruit viriditate fidei vt dicere poſſit cū Psͣ xxvij. Refloruit caromea ⁊ ex voluntate mea confitebor dn̄o. et hocquo ad certium.Sermo ſecūdus De ſancto Laurētio.Iſi granuꝫ fru.menti cadens in terram mortuum fuerit ip̄m ſolum manet ſi autem mortuuꝫfuerit multū fructū affert Ioh̓. xij. De. de creſcen. de ruſticorum commodis libro. iij. dicit. Ꝙlolium non eſt bonum in cibum humanuꝫ. quia
238
Tnotq 1j