Sermo

Stans ſuper puteū aut foueā. libeꝝ habꝫ arbitrium incidendi vel foris manēdi. Si aūt volūtarie inciderit. Exire nullomō poterit: niſi abaliquo extrinſeco adiuuetur. Ita hō antequaꝫpeccat ſtat ſuꝑ foueam. ⁊ pōt peccare vel dimittere ⁊ ſequi rationē que ſemꝑ ad optima dep̄catur .i. inclinat. ẜm Ariſto. Cum aut incideritexire non poterit. niſi gr̄a dei mediante. Iuxtaillud Criẜ. in omelia. Nos quidē hoīes anteꝙͣpeccamꝰ libeꝝ habemꝰ arbitriū. ſi volumꝰ illudſequi an dyaboli voluntatē. Qd̓ ſi obligauerimus nos operibꝰ eiꝰ. iam noſtra volūtate euadere non poſſumꝰ. Et ponit exēplū. Recteſicut nauis fracto gubernaculo: ducit̉ quo tempeſtas impellit. Sic ⁊ homo diuine gratie auxilio amiſſo per peccatū. non agit qd̓ vult. ſed ꝙdyabolus vult. Et niſi deus valida manu ſoluerit. homo in peccatis manebit. hec ille. Et patꝫex illo ꝙ non eſt miꝝ. ꝙ qui ceciderit in foueaꝫpeccatoꝝ ad diuerſa impellitur peccata. dyabolus equitat ipſum: ⁊ ducit ipſum. recte ſicutequeſter equū ſuum. Ut in eo verificetur illud.Ioh̓is. xxj. Alius cinget te. ⁊ ducet te quo tunon vis. Ideo homo ſumma diligentia deberꝫſe a peccatis precauere. ⁊ non tam cito caderein peccata. Habet em̄ poteſtatē cadendi. ſed minime reſurgendi. ¶ Sed diceres. Tn̄ audiui in euāgelio Luc̄. xv. Qd̓ gaudiuꝫ eſt angelisſuꝑ vno pctōre: pnīaꝫ agēte. magis ꝙͣ ſuꝑ nonagintanouē iuſtis: qͥ n̄ īdigēt pīaꝫ. Ergo innocens peccabo: ⁊ penitebo. faciā gaudiū angeliſde mea cōuerſione. Rn̄detur. Ꝙ nō ſcis o peccator ſi cū tali fatuo propoſito pecces. an det̉tibi gratia reſurgendi. Quia dicit per prophetam Oſeam dn̄s. Perditio tua iſrahel ex te. exme tantū auxiliū tuum. Oſee. xiij. Ideo cōſulit Ioh̓es cuilibet innocēti. Tene qd̓ habes neaccipiat alter coronaꝫ tuā. Et apoſtolus. j. adChorꝭ. x. Qui ſe eſtimat ſtare videat ne cadat:quaſi diceret. Quia neſcit an ſibi deꝰ auxiliumconferat vt reſurgat. ¶ Acd̓o indiget conſciētie illuminationē. Et innuit̉ cū dicit̉. Et lumenrefulſit in habitaculo carceris. Naturalit̓ eniꝫhoc ſcimꝰ. ꝙ in domibꝰ aut alijs habitaculismulti volāt athomi. qui tamen ab oculis intuentium mīe poſſunt videri vel intueri. Sed ſi lumen ſol̓ ſplenduerit: ⁊ habitaculū illuminauerit. tunc tales pulueres vndiqꝫ apparent ⁊ vident̉. Hic per habitaculū carceris intelligiturconſcientia peccatoris: que eſt occupata tenebris cecitatis. Ideo peccata in ea latentia peccator nō cognoſcit. dicēs cū Iob. xvij. Nō peccaui. cū tamen multitudinem habet peccatoꝝ.vt dicere poſſet cū psͣ. xxxvij. Iniqͥtates meeſupergreſſe ſunt caput meum. Sꝫ tn̄ obumbra-

ta ꝯſcientia nō perpendit. Si aūt cōſciētia gr̄dei illuſtrat: tūc peccata cognoſcuntur: ⁊ periculoſus ſtatꝰ peccati. Ideo petiuit psͣ. xij.dicēs. Dn̄e deuſ meꝰ illumina oculos meos nevnꝙͣ obdormiā in morte .i. cordis interiora.Tertio indiget peccator interduꝫ hyeme hoc ēcorꝑali percuſſiōe Nā ẜm Ariſ. x. Ethi. Oꝑtetbonos prouocari ad v̓tutes ꝑ p̄mia. malos ātper penas inſanabiles totaliter extermīare. qꝛplꝰ obediūt coactioni ꝙͣ ẜmoni. ⁊ hꝰ on̄dit h̓ cudicit. Percuſſo latere petri. ꝑ qd̓ innuit̉ plāctꝰinterior: aut tribulatio: aut ꝑcuſſio exterior. q̄multotiēs faciūt cognoſcere pctōreꝫ pctā ⁊ deflere illa. ẜm ꝙ dicit amādꝰ doctor in horalo.Sapīe. j. li. c. xiij. Tribulatio rubigineꝫ aufert Dpctōꝝ incremēta preſtat v̓tutū. Ip̄a ē potio ſanatiua herba ſalutifera ſuꝑ oēs herbas paradiſi. aīa ſignat̉ tributatiōe. ſicut lilia ⁊ rōſe: fecūdantur celeſti rore. Ip̄a ē donū dei electū. v̓gaamoroſa plaga paterna ipſa voluntarios inuitat: ⁊ rebelles ad ſe trahit. Et ſubdit. O ꝙͣ multi in limo peccatoꝝ ꝓfundiſſimo obdormierūt⁊ morte ſpūali perierūt. Quos infelix abſorbuerat iniqͥtas adueniēte gratiā diuīe correctōisvelut de ſomno graui ac mortꝭ imperio excitati vitā in meliꝰ ꝯmutant ⁊ oꝑa tenebraꝝ abiciētes arma lucis ſunt induti. hec ille. Et hoc fuitfiguratū in manaſſe. de quo legit̉. iiij. Reg. xxjQuod regnauit. lv. annis in hieruſalem. ⁊ fecit.mala in ꝯſpectu domini. Erexit em̄ ydola ⁊ adorauit oēm miliciā celi .ſ. ſolē lunā et planetaſ⁊ occidit ſanguinē innoxiuꝫ prophetaꝝ. donechieruſalem impleretur vſqꝫ ad os. ẜm gloſam.quantū potuit facere. ⁊ tn̄ peccatū ſuuꝫ cognouit. Idcirco hr̄. ij. Paralipo. xxxiij. Tribulationem ⁊ percuſſionē induxit ſuꝑ eum dn̄s .ſ. exercitum regis aſſirioꝝ qui ceperūt eum. ⁊ vinctūcatenis atqꝫ pedibꝰ duxerūt in babilonē. ⁊ tūcin carcere cognouit peccata ſua. ⁊ egit penitentiam valde coram dn̄o dicens. Peccaui ſupernumeꝝ arene maris ⁊cͣ. ¶ Quarto peccatorindiget excitatione. ⁊ hoc tangit̉ cū dr̄. Excitauit euꝫ dicēs. Surge velociter Peccatū em̄ hꝫſe ſicut ſomnus. Quia ẜm Ariſt. li. de ſomno etvigilia. Somnꝰ eſt ligamētum oīm ſenſuum. ligant̉ em̄ oculi ne videant. aures ne audiāt ⁊cͣ.Sic homo in ſomno peccati proſternitur ad amorē terrenaꝝ Et oculi claudunt̉ ad intuilioneꝫ celeſtiū. ẜm illd̓ psͣ. lxxiij. Obſcurent̉ ocl̓ieoꝝ ne videant .ſ. celeſtia. Aures obturant̉ abaudientia preceptoꝝ diuinoꝝ dicēte psͣ. lvij.Sic̄ aſpidis ſurde obturantis aures ſuaſ. Manus ligant̉. ne bene operent̉: vel ad elemoſinaꝫextēdant̉. Lingua ligat̉ ne ꝯfiteat̉. Iuxta illudEzechie. iiij. Lingua tua adheſit palato tuo.