lxxiii

Oēs morimur ⁊ qͣſi aqua dilabimur. Cui dictoconſonat psͣ. xxxviij. Quis eſt hō qui viuet etnō videbit mortem. q. d. nullus. Quia ẜm apoſtolum ad Hebre. ix. Statutū eſt omnibꝰ hominibus ſemel mori. Ideo mēdax fuit dyabolusqui dixit ad pͥmos parētes. Nequaꝙͣ moriemīGen̄. iij. Dixiſſet quidē veꝝ. ſi illi in innocentiaperſtētiſſent. ẜm ꝙ dicit̉ in canone de ꝯſe. diſt.iiij. c. placuit. vbi dicitur. Quicūqꝫ dixerit adāpͥmuꝫ hominē mortalē factum. ita vt peccaretſiue nō moreretur in corpore non peccati merito. ſed neceſſitate nature anathema ſit. Eſt etiāhic tranſitꝰ mortis vilis ⁊ velox. qꝛ om̄s in puluerem rediguntur. Iuxta illud Gen̄. iij. Cinises: ⁊ in cinerem reuerteris. Eſt velox. Quia dicitur Iob. xiiij. Breues dies hoīs ſunt. Et iuxͣdictum Chriſoſt. ſuper Math̓. Taꝫ breues dies hominis ſunt. ꝙ vix aliquis in tota vita ſuapoſſet ſe ad mortem diſponere. ¶ Eſt tn̄ ſciendum. Ꝙ tranſitus iuſtoꝝ multum differt a trāſitu vel a morte maloꝝ. Et ſpecialiter in tribusPrimo quia tranſitꝰ ſanctoꝝ eſt dulcis. qꝛ hicgemuerūt. Recte ſicut referr Pliniꝰ in ſpe. natu. Et Soli. in li. de mirabi. mundi. Cignus dūviuit gemit iugiter ⁊ triſtat̉. Cū aūt morit̉ ameniſſime cantat ⁊ letatur. Sic iuſti in morte letātur. Tum propter ꝯſcīe puritatē. Tū propterangeloꝝ ipſoꝝ aīas deducentiū ad claritatemIdeo beatꝰ iacobus. hodie cum leticia pro dn̄omortuus eſt ⁊ requieſcit in pace. Ita vt de ipſoexponi pōt illud Iſaie. xlvj. Tranſibit in pace⁊ ſemita maligni in pedibꝰ eius non apparebitQuia in pace deductꝰ eſt de iudea a diſcipulisſuis in regnuꝫ galicea lupe regine. vt legitur inlegenda. Sed in malis iſte tranſitus eſt turbidus ⁊ amarus. ſicut tradunt naturales de leone. Qui dum viuit letatur. ſed dum morit̉ emittit magnū clamorē ⁊ triſtat̉. Sic mali dū viuūtletant̉ in malicia. ẜm illud Prouer. ij. Letant̉cum male fecerint: ⁊ exultent in rebus peſſimisSed in morte triſtantur. qꝛ habēt conſciētie obſcuritatē: meritoꝝ infecūditatem: ⁊ demonumconducentium deterrimam viſionem. Ideo deeoꝝ morte dicit psͣ. xxxiij. Mors peccatoruꝫpeſſima. Sicut patet de morte herodis agrippe. qui hunc glorioſum occidit apoſtolum. Nāvt legitur Actu. xij. Ꝙ liberato petro per angelum de carcere herodiſ. deſcendit a hieruſalē inceſaream. Et cū ibi eſſet indutus veſte regali. ſedit pro tribunali. ⁊ populus ſibi laudem diuināexhibuit. Cōfeſtiꝫ ꝑcuſſus fuit ab angelo vehementi dolore vteri. ẜm ioſephuꝫ. Scd̓o antiquitatū. ⁊ vermes generabant̉ ab eo: a quibꝰ miſeh rabiliter cōſumptꝰ expirauit. ¶ Scd̓o iſte trāſitus in ſanctis eſt ſecurus: eo ꝙ de ſtatu ꝑegri

nationis tranſeunt in terrā promiſſionis. q̄ fluit lacte ⁊ melle. in qua ſiue ingrediant̉ ad cōtēplationē humanitatis ſemper inueniunt ſibi paſcua diuine felicitatis Ioh̓is. x. Sed in malisiſte tranſitus eſt pauidus ⁊ inſecurus. Ideo b.Bern̄. li. j. medita. in perſona malorum inquit.O aīa dicit mea. Quiſ erit ille puer: cū dimiſſisoībꝰ: quoꝝ tibi preſentia tam delectabilis fuit⁊ iocūda. ſola ingredieris in alienā ꝓrſus ignotam regionē. vbi tibi occurrunt cateruatim teterrima monſtra? Quis tibi in die tante neceſſitatis ſuccurret? Quis te eruet a leonibꝰ rugientibꝰ p̄paratis ad eſcaꝫ? Quis cōſolabitur ⁊ qͥsdeducet? q. d. nullus. ¶ Tertio tranſitꝰ in ſanctis eſt deſideratꝰ. Iuxta illud psͣ. xlj. Quemadmodū deſiderat ceruus ad fontes aquaꝝ.Sicut legit̉ de Thob̓. c. iiij. Nūc dn̄e ẜm tuamvoluntatē fac mecū mīam. ⁊ p̄cipue in pace recipe ſpm̄ meuꝫ. expedit em̄ mͥ mori pluſquā viuere. Et. b. paulꝰ ad Phi. j. Cupio diſſolui ⁊ eē cūchriſto. Sed iſte tranſitus eſt in malis doloroſus. Sicut declarat deuotꝰ amādꝰ in horalogioſapientie. li. ij. c. ij. O mors quam amara eſt memoria tua: homini iocūdo ⁊ in delicijs nutrito.Horribilis preſentia tua: ei qui in equitate iuuenis. ⁊ pariter ſucceſſibus proſperis gradiens.Hec ille. Et ille dolor ſurgit ex hoc. Quia ſciūteſſe ſcriptū Iob. xxiiij. Ꝙ de aquis niuiū tranſibunt ad calorē nimium. ⁊ ꝙ vermis cōſcīe remordentis. nec ignis exurens eos vnꝙͣ extinguetur. vt dicitur Iſaie vlti. Criẜ. ſuꝑ Math̓.dicit. Morte impioꝝ nihil doloroſius. Et ecōtra morte bonoꝝ: nihil dulciꝰ. Mors em̄ a malis nimiū formidatur: a iuſtis aūt vix expectat̉Et hoc quo ad ſecundum. ¶ Quo ad tertiū. b.iacobus gloriat̉ de redditu glorioſo eterne felicitatis. cū dicit. Et nunc cū duabꝰ turmis. In qͥbus innuit triplicē materiaꝫ leticie. Prima ſumit̉ ex eiꝰ ꝓſpera reuerſionē. Scimꝰ em̄ cū aliqͥs peregrinꝰ: in terrā alienā peregrinat̉. vbi eſtqͣſi exul. Si poſtmodū ꝓſpere ad ꝓpͥa reuertit̉gaudet. Sicut figuratū ē in Iacob Gen̄. xxxiij.Qui tanꝙͣ exul exiuit pr̄iaꝫ ſuā ⁊ ꝑegrinauit inmeſopotamiaꝫ ad laban. Cui ſeruiuit ꝓ rachelſeptē annis. poſt multiplicatꝰ in filijs ⁊ iumētisreuerſus eſt cū gaudio in patriā ſuam. Cui cuꝫEſau frater ſuꝰ obuiā in via dederat. diuiſit filios ī duas turmas. vt ſic gl̓oſus corā fratre apparet. Ita. b. iacobꝰ exul fuit in hac terra. vt dicere poſſet ad mundū illd̓ psͣ. xxxviij. Aduenaego ſuꝫ apd̓ te ⁊ peregrinꝰ. Sꝫ ſic multiplicauitſpūales filios ꝑ fideꝫ ⁊ doctrinā. cū qͥbꝰ glorioſe nūc apparet: cū fr̄e ſuo xp̄o. Qꝛ d̓r̄ exo. xxiij.Non apparebis an̄ cōſpectū meū vacuꝰ. Secūdo ſumit̉ ex eiꝰ iocūda ſocietate. Qꝛ vt dictū

O