Sermo.
et eligere poteris quē volueris qui regnet poſtte. Et ſic Salomon peticionibus matris regnauit poſt patrē. Ita fecit hic fidelis mater filioꝝzebedei que petiuit eis requiem cum dixit. Dicvt hi duo filij mei: honorē cū addidit vnꝰ ad dexteram ⁊cͣ. Diuicias cum ſubiūgit in regno tuoEt ꝙͣuis xp̄s petitionē ip̄ius protunc non exaudiuerit tamē poſt mortem filioꝝ exaudiuit. NāPer ſiniſtram vita preſens. per dexteram vitaeterna deſignatur. Sedent igitur a ſiniſtris deiquia eoꝝ corꝑa in preſenti vita multaꝫ habentgloriam ⁊ honorē. Quia de ſancto Iacobo exponitur illud Yſa. xi. Ip̄m gentes deprecabuntur et erit ſepulchrū eius glorioſum. Cuius nāqꝫ ſancti: corpus ⁊ ſepulchrū ita frequētius viſitatur ⁊ deuocius honoratur ſicut ſancti Iacobi qui ſuis peregrinis ⁊ corpus ip̄ius viſitantibus tam ſedule ſubuenit ⁊ ſuccurrit Sic̄ de hocrefert Hugo de ſancto victore. Ꝙ cuidam peregrino ad ſanctū Iacobū pergenti diabolus inſpecie ip̄ius apparuit. et de preſentꝭ vite miſeriaplurima cōmemorans. felicem ſe eſſe ſi ob amorem ⁊ honorem ip̄ius ſe necaret. et ille mox gladium arripuit ⁊ protinus ſe occidit. et cū ille incuius domo hoſpitatus fuerat ſuſpectus haberetur ⁊ mori plurimū formidaret. continuo quimortuus fuerat ſurrexit aſſerens ꝙ dū demonqui mortē ſuaſerat ad ſupplicium ip̄m duxiſſet.Beatus Iacobus mox cucurrit ⁊ ereptum adtronū iudicis deduxit. et accuſantibus demonibus vt vite reſtitueretur obtinuit. Hec ille. Sedent etiā nūc a dextris dei. quia anime eoꝝ ī celo beatificantur. Ita vt quilibet illoꝝ dicere p̄tillud. Psͣ. cxxxi. Hec requies mea in ſeculū ſeculi. hic habitabo qm̄ elegi eam. Etiā plus dn̄seis tribuit ꝙͣ mat̓ petijt. Rogauit vt vnꝰ ad dexterā ⁊ alius ad ſiniſtram ſederet. Ideo earumcorꝑa tanta gloria illuſtrantur. Et aīe eoruꝫ indextera dn̄i. diuino perfruūtur honore ⁊ viſiōeet hoc quo ad pͥmū. Quantum ad ſcd̓m eſt nōtandum dicit cōmentator li. de impreſſione aeris ꝙ ſerenitatem multā diurni aeris ml̓ta tenebroſitas. et caligo noctis comitatur. Et rōnemponit fontinus in deſcriptione vniuerſi quia diei ſerene ⁊ calide. mox ſuccedit frigida ex natura qd̓ quidem frigus eſt cauſa noctis tenebroſeSic ſpūaliter poſt ſerenitatem ꝓſperitatis ⁊ honoris huius mūdi vt frequēter ſecūtur tenebrenoctis ⁊ caligo ſempiterna. qꝛ dicit Orig. tādēdiabolus hoīem illaq̄at quē diu in honoris appetitu temptat Qd̓ patuit de Salomone d̓ quolegit̉. iij. Regū. x. Ꝙ tam magnā ꝓſperitatē habuit ꝙ argentum tempore ipſius in tanta eratabundantia in ꝙͣta lapides. et tantum honoreꝫhabuit. vt omnes reges a longinquis partibus
venirent. et regina ſaba videre eius honorem.Sed illa proſperitas ⁊ honor excellens ipſumintantum cor eius peruerterat ꝙ ydolatra eſteffectus ſequens deos alienos propter amoreꝫmulierum. vt habetur. iij. Regum. xi. Et nuncfortaſſis hunc honoreꝫ ſecute ſunt tenebre ſempiterne. Ideo petiuit beatus Augꝰ. libro. viij.confeſſionū dicens. Peto domine omnis honoris mundani facias me expertem. et fac me tuegratie coheredem. Idcirco ꝙ apoſtoli credentes cum iudeis chriſtum temporaliter regͣtuꝝẜm quoſdam. petebant honorem humanum: etmundanū. ẜm Criẜ. Qꝛ audierunt ꝙ ſuper. xij.tronos ſedere deberent cū dn̄o. quare pͥmatumcathedre petebant accipere. Timebant enī Petrum ſibi preferri. Ideo xp̄s qui eſt ꝯgnitor occultoꝝ nō ad verba matris intercedentis Sedad ꝯſilia eoꝝ dixit. Neſcitis quid petatis. q. d.petitis ꝓ honore mūdano vt tꝑaliter mecū regnetis. Sꝫ hūc debetis merito fugere. an neſcitis ꝙ primatus vt honor deſiderantem ſe fugiat ⁊ deſerat et fugienteꝫ comitetur. ẜm Criſoſt.Recte enim ſicut vmbra que inſequentem ſe fugit. inſequitur autem fugientem. Et eſt ſcien Ddum ꝙ hec petitio eſt reprehenſibilis in multisPrimo in ordine in quo erat ꝑuerſitas. qꝛ ante ⁊ii ꝓtameritū petebat premiuꝫ cum tn̄ ẜm Ariſto. iiij. . 4Eth̓. Honor premiū ſit virtutis. Ideo dixit eisNeſcitis quid petatis. q. d. ẜm Gloſam. Sedeꝫglorie petitis ꝙ nondum meruiſtꝭ. delectat culmen honoris qd̓ nondum exercuerunt via laboris. Nam ſicut legitur in geſtis roma. Ille qui ībello vicit hoſtes ⁊ virtuoſe egit tripliceꝫ honorem habuit. Primus fuit ꝙ clipeum rotundumquo hoſtes vicit habuit ſuper caput eius. ⁊ omnis populus ſibi cum leticia obuiaret Secundꝰhonor qui fuit ſibi exhibitus. ꝙ omnes captiui liberi dimittebantur. et currum eius poſt tergum ligatis manibus ⁊ pedibus ſequebatur.Tertius honor ꝙ victor indutus tunica Iouisrubea ſedebat in curru quem trahebant quattuor equi albi. et ſic intrauit ciuitatem. et huc honorem nullus habuit niſi victor inimicorum extitiſſet. Sic apoſtoli non potuerunt habere honorem niſi ſubirent laborem. Superatis autemdiabolo ⁊ tyrānis his honoribus ſunt honorati. vt patꝫ de hodierno apl̓o. qui hoc triplici honore honoratus eſt. Nam clipeus rotundus depingitur quaſi diadema ſuper eius caput ymaginis in ſignū ꝙ viriliter hoſtes ſuos ſuperauitEt hoc habet ortum a victoribus romanis. ꝙtales clipei ſuper capita ymaginū depingūtur.Ip̄i aūt apl̓o cūctus ppl̓us hodie obuiat cū laudibꝰ ⁊ honore ita vt cōpetit ſibi illd̓ psͣ. cxxxviijNimis honorati ſunt amici tui deꝰ ⁊cͣ. Secūdo
Nμ