Sermo

ex nobiliſſimo ⁊ alto ſanguine ſenatoꝝ verūtamen tenuit humilitatē ⁊ modicitateꝫ. quia dicit̉in li. de paradiſo aīe. Illa ē vera ⁊ perfecta humilitas cū qͥs gloriaꝫ exhibitā contēnit nec appetit exhibendam. Sic b. Aexius fecit. Cui puella de domo regali electa fuit ⁊ magna gloriaexhibita. Se aūt hanc ꝯtempſit ⁊ de mane clarus deceſſit. nec etiā petijt exhibendaꝫ. quia aduertit illud ſapientis gloria eius ſcꝫ mundanaſtercus ⁊ vermis eſt hodie extollitur et cras nōinuenitur. Ite yſopus btūs Alexiꝰ ꝓduxit florem mundiſſime caſtitatis ⁊ virginitatis quemcollegit chriſtus qui eſt amator puritatis in loco vmbroſo talami in quo erat cum ſponſa ſua:ip̄m inducens vt ſeruaret caſtitatem vt dicit̉ inlegenda. et cum illo flore virginitatis ml̓tos attraxit ad ſimile faciendum. quia ex nuptijs diuina gratia preuentus ſponſam deſeruit. et md̓met chriſto famulari cepit. Ita nunc ſponſus velſpōſa poteſt alterutrū dimittere. et ſb̓ ſigillo caſtitatis confugere vt dicit Euſeb̓. papa. Et ponitur. xxvij. q. ij. c. deſponſatam. Sicut etiamyſopus creſcit in locis petroſis. et adheret Petris. Ita btūs Alexiꝰ adheſit xp̄o qui petra dr̄Et dixit illud Psͣ. lxxij. Mihi adherere d̓o bonū eſt ⁊ ponere in dn̄o deo ſpem meā. Et ſic̄ yſopus bene redolet ꝯtrita aūt magis. Ita beatusAlexius odorem vite odorifere habuit. Sꝫ cuꝫcontritus fuerit tribulationibus odore ſuo totū mundū repleuit. Ita vt de ip̄o exponi poſſūtverba thematis ſupradicti quo xp̄s de ip̄o dicitEcce odor filij mei. In quibus verbis a duobꝰcomendat̉. Prīo ab odoris fragrātia. ibi. ecceodor. Secūdo a diuina tolerantia. ibi. filij mei.¶ De pͥmo eſt notandum. Dicūt naturales ꝙ illius floris vel alterius rei materialis odor eſtlaudabilis qn̄ nō eſt occultus: ſed apertus. Nōparuꝰ: ſed magnus. Uic enī non pōt occultariqn̄ res odorifera ī igne crematur ſicut thus. qd̓vndiqꝫ odorē ſuum diffundit vl̓ qn̄ inter manusaut in mortario conteratur. quia aromata integra modicū redolent: trita aut vel fracta odorēhn̄t delectabilē. Iō ſponſus volens excellentēodorē ſponſe oſtendere ait Cantꝭ. iij. Que ē iſtaque aſcendit per deſertum ſicut virgula fumi exaromatibꝰ mirre ⁊ thuris. et vniuerſi puluerispigmentarij. vel qn̄ ex ſuo naturali odore odoratur. Sicut patet in lilijs roſis ⁊ alijs floribꝰredolentibus que non indigent his predictis.Sed gratis calore vernātes odoreꝫ ſuauitatisemittunt. aut qn̄ agitantur aut afflantur ꝑ ventum. Myſtice his modis in btō Alexio factuseſt odor ſuauiſſimus. Aecte ſicut res cremata īigne. que eſt odorifera magis diffundit odoremIta btūs Aexius ꝙͣuis interius odorem bone

conſcīe plenus igne tamen amoris ꝯcrematusquaſi thus redolens odorem emiſit. Ita vt deip̄o exponi pōt illud Acc̄i. x. Quaſi thus ardēsin igne. Et bn̄ thure cōꝑatur. quia dicit Pli.li. xvij. c. xvi. Ilud thus eſt optimū qd̓ eſt albūet ꝓbat carbone ſi ſtatim ardeat ⁊ inflāmet̉. Sidentem nō recipit ⁊ ſtatim frangit̉ in pulueremvel micā. Tale thus fuit Alexius. quia fuit albꝰper mūdiciam virginaleꝫ. et hoc ideo vt fetidūmundū ſuo odore recrearet. quia erat per īmūdiciam carnalem infectus. ẜm illud Ibhelis .i.Cōputruerunt iumenta in ſtercore ſuo. Qd̓ exponens Gregꝰ. in morali. dicit. Imenta ī ſtercore putreſcere eſt in luxuria vita finire. ſic̄ heumulti fecerunt ⁊ adhuc faciunt qui in hac īmundicia aſſuefacti etiam vitam cū ip̄a finiūt Quiadicit Gregꝰ. Cum luxuria mentē ſemel occupauerit alicuius vix enim bona deſideria cogitare permittit. Ad hoc etiam dicit Iero. Rete diaboli eſt luxuria. Si quis huius mundi capiturnō cito ſoluit̉. Idē etiaꝫ thus beatus Alexius.ita ꝓbatus eſt quia factus carbone diuine charitatis ſtatiꝫ in principio ſue adoleſcentie arſitin dei dilectione ⁊ inflamatus fuit in deſiderioſuꝑnoꝝ. Quia anīaduertit Illud Trenoꝝ. iij.Uonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua. Nam cum de ſcolis rediret dūtaxatannū pubertatis attingeret illico fuit accenſusin dei charitate vt ſponſam ſuam deſereret mūdiciamqꝫ ſequeretur. Ideo ille odore accenſuspuritatis nō potuit occultari ſicut nec thus ardens in igne circūquaqꝫ ſe diffundit. Ita ip̄iusodor virginitatis vndiqꝫ eſt diffuſus. Ita vt deip̄o exponi p̄t illud Cantic̄. iiij. Odor tuus ſuꝑom̄ia aromata. Scūdo odor Aexij ex cōteritiōe cōprobat̉ carnis qꝛ carnē ſuā ꝑ mortificationē attriuit vehemēter. Nā. xvij. annis ī paupertate voluntaria dn̄o ẜuiuit omnia mundanacontemnens. et ſeipſum abnegans ꝙ eſt vnummaximū de carnis penalitatibus. qꝛ aduertensillud Mathei. xvi. Si quis vult venire poſt meabnegēt ſemetipſum Etiā ſciuit illud qd̓ dicit b.abbas effrem Si deſideras eſſe celeſtis ſemperque terrena ſunt exercere deſpice. Si quis ſincere diligit deum huius conuerſatio in terris n̄eſt. Sed ſurſum eſt ſemper vbi anima deſideratet mens ſitit. Anima que terrena ſunt odio habet ⁊ ſolum deum actorem vite complectit̉ ⁊ diligit. hec ille. Et qualiter carnē macerauit Iacēs ſb̓ gradu ⁊ aqua ẜuoꝝ perfuſus docet̉ in legenda. Ita ⁊ nos corpꝰ nr̄m cōteramus macerādo ꝑ abſtinentiam. Qꝛ ẜm Iſi. in libro d̓ ſummo bono. Abſtinentia eſt ianua regni celeſtis Dſuffocatio ſceleris extinctio libidinis. pͥncipiūomnis ſacre actionis. fundamentū humilitatis