lxiii
Xurges autēMaria abiix in montana cum feſtiA natione. Ita ſeribitur Luc̄. j. ¶ Dicūt naturales ¶ Luna inter omnes planetas aut ſtellas erraticas eſt nobiliſſimi curſus: non em̄ tardat inmotu ſuo. ſed citiſſime vltra aliaſ planetas pertranſit ſuam ſperam. qd̓ ſit patꝫ. Saturnus cōplet curſum ſuū in triginta annis. Iupiter ī duodecim annis. Mars in duobꝰ annis. Sol aūtccc. lxv. diebus ⁊ ſex horis. Similiter venus etmercurius. Sed luna in. xxx. diebus. Et cauſaiſtius eſt non ratione tarditatis motus ꝙ alijplanete tardius complent curſum. ſed rationeinequitudinis ſperaꝝ. Sed luna habet breuiſſimam ſpera. iō percurrit oīa ſigna in totidem diebus: quę ſol tm̄ in anno poteſt omnia pertranſire. ¶ Spūaliter per lunam glorioſiſſima virgo Maria deſignatur. De qua dr̄ Canticꝭ. vj.Que ē iſta que ꝓgredit̉ quaſi aurora cōſurgēspulcra vt luna electa vt ſol. Cui cōſonat psͣ. lxxxviij. Maria ē luna īeternū perfecta. Et merito lune ꝯꝑat̉. Uidemꝰ quidē in luna ꝙ ayparetquedā macula. ⁊ tn̄ non eſt in veritate. Qꝛ ẜmAriſt. Celū nō recipit in ſe peregrinas impreſſiones. vt dicitur de celo ⁊ mūdo. Et qꝛ luna eſtpars celi vtputa luna ⁊ ſtelle que ſunt eiuſdemnature cuius eſt celū. vt dicit̉ ibidem. Sed hecmacula. vt dicit auerrōis ſuper de celo ⁊ mundo. Surgit ex illo ꝙ luna eſt corpꝰ rotunduꝫ ⁊rarum in medio. Et ideo in medio propter raritatem nō poteſt reuerberari lumine ſolis. Iōpenetrat ipſuꝫ in medio. ideo ex hoc ſurgit illamacula. Harcianꝰ aūt dicit ꝙ prouenit cū adterram propinquat: ex cuiꝰ vicinitate ⁊ nebuloſitate trahit quaſdam ſordes. Qn̄ aūt ad altiores aſcendit circulos claret nuda: ⁊ nullis maculis obnoxia tunc videt̉. Ita pulcerrima nr̄aluna beata virgo in iſto mundo apparuit interpeccatores quaſi maculata. que tamen in veritate nullas maculas habuit. nec cogitationibꝰque ſemper fuerunt ſancte. nec affectionibꝰ queſemper fuerunt munde. nec intentionibus queſemper fuerunt recte. Ita vt de ipſa verificaturillud Cāticꝭ. iiij. Tota pulcra es amica mea: etmacula non eſt in te Et illud figuratū fuit Gen̄.xlij. Quando tempore famis tota terra egyptifuit tributaria pharaoni ſeptem annis. ſola terrā ſacerdotum: regis priuilegio erat exempta.Ita etiam tempore famis gratiarum in mundoquando omnes homines fuerunt tributarij dyaboli. ſola Maria ex pͥuilegio ſummi regis fuitexempta. qꝛ non fuit ſolum de ordine facerdotum. ſed ⁊ regum. ẜm ꝙ canit eccleſia. Germīeregali nec non pontificali ⁊cͣ. Si enim habuiſſꝫ
aliquam maculā peccatoꝝ. concipere nō potuiſſet regem angeloꝝ. quem nuper iam conceperat: ante ꝙͣ elizabet viſitauit. Ideoqꝫ qꝛ fuit expers mortaliuꝫ peccatoꝝ. ⁊ digniſſima ⁊ mundiſſima omniuꝫ. ideo velox fuit in ſuo motu adomne bonum. ⁊ nullus homo in toto vniuerſo.Ita velox legitur fuiſſe ad bonum faciendum ſicut Maria domina bn̄dicta. Quare hoc? quiahabuit ſperā breuiſſimā hoc eſt paruam. Uel vtveriꝰ dicā nullā ad hec trāſitoria. Ideo fuit velociſſima ad oīa bona opera. qd̓ principalit̓ patet in euangelio hodierno. quia feſtinanter ibatad elizabet. vt ipſam benigne ſalutaret Iohānēſpūſancto ex preſentia filij repleret. Et poſteamatrem ſibiqꝫ in partu humiliter deſeruiret. ethoc eſt qd̓ dicit euangeliſta. Exurgens mariaIn quo tria tanguntur. ¶ Primo v̓ginis ſalutatio cordialis. ibi. Exurgēs maria. Scd̓o iohannis exultatio incarnalis. ibi. Et factum eſtTertio humilis cōmendatio virginalis. ibi. repleta eſt. ¶ De pͥmo ē notandū Ꝙ Pli. in ſpe.natur. dicit. Ꝙ canicula eſt huius nature. qn̄ ſeſentit p̄gnatā ⁊ cito pariturā. feſtinanter vaditin montana. ⁊ minus timet ſemitas rectas ſiuetritas ab hominibꝰ. ꝙͣ ſemitas a feris cognitaſqꝛ eſt animal placidiſſimū. Et ſi a cane fugiensvrgeretur. ad hominem fuget vltro. Et ſignificat virginem Mariā. qꝛ cum ſenſit ſe pregnatāa ſpūſancto. ⁊ in vtero haberet filiū dei. confeſtim aſcendit in montana ad elizabet ſalutandāDe qua dicit Bern̄. in ẜmone de natiui. Ioh̓isdicēs. Aſcendit virgo cū feſtinatione in domūZacharie ad ſalutandū elizabet. portās in vtero filium dei. regeꝫ glorie dn̄m maieſtatis letaad congaudendū: ꝓmpta ad ſeruiendū: conſueta ad benedicendum. Occurrit illi Alizabet ⁊antiquis ſterilitatis. carens opprobrijs amicūſponſi preconem verbi feliciſſimo vētre deportauit. Iunguntur amplexibus veniunt ad oſcula. felices vteri regemqꝫ ⁊ militē: niſi duo tenerrimi parietes diſiungunt Quis miratur ſi exultet puer: ad tam proxime diuinitatis affatus?hec illa. Et hoc innuit apoſtolus. ꝙ ſic incipit̉In diebus illis quando .ſ. miſit deꝰ filium ſuumvnigenitū in temporis plenitudine. qui factꝰ eſtquo ad corpꝰ ex muliere. vt eos qui erant ſb̓ lege redimeret. Ad Gall̓. iiij. Quando celi deſuper rorauerunt: ⁊ nubes iuſtuꝫ pluerunt. quodẜm rectos patres diu fuit deſideratū. Iuxͣ illd̓Rorate celi deſuper ⁊cͣ. Ia. xlv. Qn̄ mōtes dulcedinem ſtillauerunt. ẜm ꝙ dixit ꝓph̓a Iohel.iij. In die ille ſtillauerunt montes dulcedinem⁊ colles fluent lacte. qn̄ virgo animo angelo cōſenſerat dicēs. Ecce ancilla domini. Iaꝫ conceperat: ⁊ angelus diſceſſerat. In illis diebꝰ exur
N z
n fō oiſitacꝭ bte me.