lxii

nihil decoris: nihil ſpecioſitatis. ꝙ nō in ea reſplendeat. hec Hiero. Illa pro tanto dicunt qꝛſciunt ꝙ virgines ſpecialiter de pulcritudīe delectant̉. Ideo hanc ipſam virginem laudant dedecore. Et quare non laudaret talē virginē? inqua decor ⁊ pulcritudo nunꝙͣ defuit: nec defic̄.qꝛ adhuc in aīa habet filiū ⁊ oēm thezauꝝ beatiſſime trinitatis. Sed quō ego pauꝑ ingeniohāc pulcerrimā collaudabo? qꝛ ſi omniū doctorum mēbra verterentur in linguas ipſius ī pulcritudinē exprimere nullus ſufficeret. Sed qꝛſeculares amatrices ſuas laudāt virgines amatrices. Ideo ego meam dn̄am glorioſiſſimā atqꝫ dilectiſſimā amatricem. ẜm poſſe meo cōmēdabo. Hec eſt inꝙͣ ortus concluſus: ſoror mea.ſponſa. de quo dicit ſponſus Canticꝭ. iiij. Ortus cōcluſus ſoror mea ſponſa. hūc delectabilēfecerunt cōcentus volucꝝ: hoc eſt prophetaꝝqui de ipſa vario mō precinuerūt viriditas herbaꝝ virentiū .i. virtutum amenitas floꝝ. ⁊ fructuuꝫ in bonoꝝ opeꝝ. Recte ſicut ortuꝫ materialē hec predicta faciūt delectabilē ⁊ amenumquādo auditur cantꝰ auiuꝫ in ortis vbi eſt viriditas herbaꝝ: ⁊ arboꝝ amenitas fructuuꝫ atqꝫ floꝝ. ille ortus pulcer diceret̉ ratione illiusquia materia pulcra eſt. ¶ ¶ Hec eſt vitis pulcerrima quā rex aſſuerus habuit in veſtibulo ſui ortus. cuius ſtipites erant argentei. palmites aurei. ⁊ botri ex gēma ⁊ auro inſerti. ſicut dicit petrus commeſtor ī hiſtoria ſcola. Fuit em̄ vitisquēadmodū ipſa teſtatur Ecc̄i. xxiiij. Ego quaſi vitis fructificaui ſuauitate odoris ⁊c̄. Stipeſautem .ſ. parentes Ioachim ⁊ anna huius nobiliſſime ⁊ pulcerrime vitis: fuerunt argentee. hꝰeſt puri ⁊ iuſti. Quia dicit Iacobꝰ. Ꝙ fueruntambo iuſti ſine reprehenſione in oībus mandatis dn̄i incedentes. Hec eſt mulier illa ſpecioſiſſima ⁊ pulcerrima. quā Ioh̓. vidit ī Appocͣ. xij.Que erat ſole amicta: ⁊ luna ſub pedibuſ eiꝰ: incapite aūt corona. xij. ſtellaꝝ. Maria aūt amicta erat ſole. qꝛ chriſtus verꝰ ſol iuſticie. ipſamtam interius exteriuſqꝫ repleuerat dummodoElizabet viſitauit. vt hr̄ Luc̄. j. Quādo ipſa angelo conſenferat dicēs. Ecce ancilla dn̄i. Statīconcepit filium dei: ⁊ ſic in illis diebꝰ circundata ſole exurgens abijt ī montana. Habuit etiālunam ſub pedibꝰ. qꝛ iā de mundo nō curauit. ⁊potuit dicere cū apoſtolo ad Galla. v. Mihimūdus crucifixus eſt .i. cōcupiſcentia eiꝰ mortua eſt ⁊ ego mundo. Habuit inſuꝑ coronā. xij.ſtellaꝝ in capite. qꝛ habuit duodecim virtuteſdecentiſſimas: que in diuerſis fulſerunt ſanctis. ⁊ tamen ſingulariter ipſam exornaueruntPrima eſt puritas que eſt in angelis. qꝛ natuF ra puri funtꝭ. Sed in virgine ⁊ domina noſtra

gratioſa ſuperabundanter hec effulſit. De quadicitur Sap̄. vij. Hec eſt ſpecioſior ſole quia eſtcandor lucceterne ⁊ ſpeculū ſine macula. ⁊ merito debuit eſſe ſuper omnes angelos puriſſimavirgo glorioſiſſima. de qua naſci voluit ſplendor patris eterni Iheſus chriſtus ẜm ꝙ dicitAnſel. in li. de cōceptu v̓ginis. Decebat vt illius hominis conceptio de puriſſima matre fierꝫvt ea puritate niteret. q ſub deo nequit maiorintelligi ¶ Scd̓a ſtella eſt conſtantia que fuit īpatriarchis. qui aduentū dn̄i ꝯſtanter expectabant. Quoꝝ vnus iacob dixit. Salutare tuumdn̄e expectabo Gen̄. xlix. Sed hac multo decētius decorata fuit Maria. qꝛ monitu angeli inegyptum fugit. ⁊ ibi conſtanter reditum in terram iſrahel expectabat. vt dicitur Math̓. ij.Sic etiam per triduum cum magna conſtantiafilium queſiuit ⁊ tandeꝫ in templo inuenit Luc̄.ij. Et principaliter cōſtans fuit in propoſito caſtitatis. qꝛ angelo diutius recuſauit cōſentire.⁊ modum quomō fieret hoc voluit ſcire Luc̄. j.Sed qꝛ noſtre mulieres valde in earuꝫ animisſunt incōſtantes. ⁊ raro in bono propoſito perdurantes. qꝛ iam ſibi proponūt aliqua bona ẜuare .ſ. caſtitatē: ⁊ cito animꝰ immutatur. diſcere debent ab hac virgine cōſtantiſſima ne tamleues ſint ad credendum. Quia ẜm Sapientisqui cito credit leuis eſt mentis Eccͣt. xix. Tertia ſtella eſt cognitio que fuit in prophetis. qꝛmulta futura de deo per ſpm̄ſanctū cognouer̄tSed in hoc precellit maria. Qꝛ hunc in vterogeſſit quem prophete futurum agnouerunt.Ideo dicit Anſel. Quid illa de deo nō ſentiebat⁊ ſapiebat in qua ſapīa dei latitabat. ¶ Quarta ſtella eſt fides que fuit in apoſtolis. qꝛ duodecim articulos fidei in vnum collegerūt. Sedhāc excellentius habuit Maria. qꝛ alijs dubitantibus. ⁊ a chriſto recedentibꝰ tꝑe paſſionisipſa nunꝙͣ fidem perdidit nec a filio receſſit qd̓deſignat eccleſia in candela ardente in matutinis tenebroſiſ remanente. Nam ſicut illa candela alijs extinctis non extinguitur Sic alijs apoſtolis diffidentibꝰ Maria lumē extinctum nunꝙͣ habuit. Sed hanc ſtellam fidei preclariſſimā Gnon portāt certe mulieres ſortilege incantatrices que veram fidem deſerant chriſtianam etdyabolicam conſecunt̉. Nam ſolent predicereex quadam pactione quam habent cum dyabolo. que tamē excogita mendacia dici pocius ꝙͣvera inuenientur. capita etiam ⁊ alia membraſolent ī infirmis menſurare ⁊ benedictōes ſuas. Sed verius dicere maledictiones dyabolieas: quibuſ credunt ineſſe aliquam virtatem ſanitatis. Contra hoc dicit Auguſ. Et habetur.xxvj. q. vlt. c. ammoueant Inquit fideles ſacer-

N 2

v.ſctarae 6Pº