lxi.

In quibus egregius predicator a duobus commēdatur. Primo a diuine gratie receptibilitateibi. vas. Secūdo a diuine dilectionis ſingularitate. ibi electionis. De pͥmo eſt notandū experitur hoc naturaliter. Si aliquod vas debet eēalicuius nobilis ꝯtenti receptiuū requirit̉ ꝙ qͣttuor habeat in ſe. Primo vt ſit ꝓfundum vt ī eomateria obſeruetur tutius infuſa. Secundo ꝙſit amplum qꝛ ad amplum magis ꝙͣ ad ſtrictuꝫfunditur. Tertio ꝙ ſit vacuū quia ſi eſſet plenūinabile eſſet ad recipiendum. Quarto ꝙ ſit ſolidum quia alias de facili frangeretur. et ſuꝑaddi poteſtqꝫ quinto vt ſit mūdum ne liquor in eoinfuſus corrūpatur. Spūaliter btūs Pauluseſſe debuit vas nobiliſſimi contenti ſcꝫ gr̄e dei ⁊ſapīe receptaculū. iō hec predicta habuit in ſe:ita vt de ip̄o p̄t vere dici. illud Ecc̄i. xliij. Uasadmirabile opus excelſi Primo igitur fuit vasꝓfundum ꝑ humilitatē quia ꝓfunde ſe humiliauit quando cadens in terram vocem iheſu audiuit ſe totum a ſe deijciens diuine volūtati vt humilis obediens ſe ſb̓iecit dicens. Dn̄e quid mevis facere Actu. ix. quaſi diceret. Ecce nūc ſumparatus tibi in omnibus humiliter obedire quipͥus neqͥter tibi repugnaui Iō cōꝑatur lune q̄ ēinfimus planetarū. Sic ip̄e fuit inter oēs apl̓osinfimus. vltimus. et minimus. hoc ē humilimꝰip̄o atteſtante qui ait. Ego ſum minimus apoſtoloꝝ ⁊ nō ſum dignus vocari apl̓us qm̄ perſecutus ſum ecc̄iam dei. Quare aūt fuit humilioralijs oſtendit Ioh̓es Criẜ. in li. de la. Pau.dicens Paulus tanꝙͣ crebra cū deo habuit eloquia ꝙͣta nec aliquis ꝓphetarū nec apl̓oꝝ habuerunt. ꝓpterea ip̄e in ſe humilior habebaturHec ille. Nouerat etiam b. Pau. illud qd̓ dicitAuicenna. lib̓. iiij: De diluuijs terre. ꝙ ꝓfundalaria terre maiorem ſuſcipiūt humiditatis participationē ⁊ influxū. qꝛ ſcimus ꝙ fundus terre eſt plenus lapidibus p̄cioſis ⁊ alijs metallisq̄ extra fodiūtur dic̄ Auerrōis de natura locorū. Sic ꝓfundiora corda hoīm .i. humiliora magis lumē celeſtis gratie recipiūt. Iuxͣ illd̓ Prouerb̓ .xxxij. et Iacobi. iiij. Deus ſuꝑbis reſiſtit:humilibus aut dat gr̄am. Idcirco Paulꝰ ſe ꝓfundius humiliauit vt maiorē gr̄am reciperet.mediante qua tenebras ignorantie ⁊ peccatoꝝa ſe repelleret. Quia ẜm Augꝭ. Gr̄a diuina ē qͣicandelabrū accenſuꝫ expellens tenebras vt hōmodicitatē ſuā melius cognoſcat. Iō dic̄ Gre.Quanto quis magiꝰ lumē gratie recepit tantoſe minorē eſſe ꝯgnoſcit. qͥs aūt maiorē gr̄am accepit ꝙͣ Paulus q̄ ei adhuc in vita data eſt. vt ītercium celum raꝑetur. et ibi archana dei audiret. Sicut ip̄e teſtat̉. ij. Coꝝ. xij. dicēs. Sciohominē raptū ad tertiū celum ⁊ audiuit archa-

na que non licet homini loqui. quia ẜm docto.vt pie creditur. ip̄i Paulo reuelatū eſt. ꝙ ex primo intuitu in om̄ibus hominibus cognouit qͥseſſet de predeſtinatis ad gloriam. et quis ad penam. et tanta gratia nullo legitur apoſtolo collata. Ideo fuit ceteris humilior. Secundo fuitvas amplum per charitatem. quia tanta charitate ad ſalutē hominū eſtuabat ꝙ non ſolū ardenter ſalutem eoꝝ affectabat. Sed pro peccatis eorum flebat. et pro damnatione eorū a gloria excludi cupiebat Teſte Criſoſto. vbi ſupra ENullus inquit tanto affectu deflet mala ꝓpria:quantum deflebat Paulus quemadmodum illius vt oppinaris afflictum cū de perditione fleret peccatorum. Qui vt ſalui fierent a celorumgloria cupiebat excludi. Naꝫ non ſaluari illosmulto acerbius eſtimabat qͣm ſeipſum perire.Hec Criſoſtomus. Et ſumpſit hoc Criſoſtomꝰex verbis eius ad Romanos. ix. Optabaꝫ egoipſe eſſe pro fratribus meis anathema. Sed diceret aliquis. Hec verba eſſe contra verum ordineꝫ charitatis quia vnuſquiſqꝫ debet plus petere ſalutem propriam ꝙͣ alienam ẜm illud Auguſti. ſuper Iohannem. Ordinata charitas incipit a ſeipſo. Et ſi tunc Paulus voluit ſeparari a chriſto pro ſalute proximorum tunc fec̄ cōtra ordinem charitatis. ad hoc dico ꝙ auctoritas eſt vera abſolute loquendo. ¶ Ideo dictumPauli ẜm Gloſam Nico. de ly. intelligitur. Ꝙoptabat ſe ſeparari a chriſto per dilectionē ſueglorie ad tempus vt intenderet conuerſionemiudeorum ad fidem chriſti. Uel debet intelligiſub conditione. Si hoc eſſet poſſibile appeti qd̓vellet pro ſalute aliorum excludi. Cuius ſimilelegitur Axo. xxxij. De Moyſe qui populo peccanti petiuit dicens. Dimitte eis hanc noxam:aut deleme de libro in quo me ſcripſiſti. Intelligendum ſi hoc eſſet poſſibile. Quantum auteꝫPaulus dilatatus erat ⁊ amplius in charitateoſtendit Triẜ. vbi ſupra. Hic ſiquidem pro illius amore ⁊ dilectione non angelorum: aut archangelorum dignitatem: nec quicꝙͣ horum cōſumpſit. qd̓ enim erat maius omnibus Chirſtiamore fruebatur nec ex hoc beatiorem cunctisſe putabat ſine hoc: neqꝫ dn̄ationum neqꝫ pͥncipatuum ſocius eſſe cupiebat. Sed cum hac dilectione magis deſiderabat eſſe cum extremis immo etiam in numero infimorum ꝙͣ ſine hac īterſummos honores ſublimari. hoc erat illi ſingulare et maximum tormentum ab hac charitatediſcedere hoc erat gehenna hoc ſola pena hocinfirmitas ⁊ intoleranda ſupplicia non perfruicharitate chriſti. Hec ille. Tertio fuit vasvacuum non a gratia dei. De qua plenus fuit.Sed rerum temporalium a ſe onmnimode eua-

Mr⁊ace ſt pacl̓..