lvii.
Cantꝭ. ij. Ego flos cāpi. Iſtius floris odor fuitb. Ioh̓es qui ab eo accepit virtutem delectādi.Nam delectauit deū vt de ip̄o dicere poſſit illd̓.Cen̄ .xxv. Acce odor filij mei ſic̄ odor agri pleni cui benedixit dn̄s. Odor enī ſue ſanctitatꝭ nōfuit clauſus ſed apertus. Nam vicini ⁊ cognatiiſto odore ſunt refecti ſuper om̄ia montana Iſteodor diffulgebatur ⁊ diffundebatur vt ptꝫ Luce. j. hodie etiā nō ſolum xp̄iani: ſed etiā Saraceni odore ſue ſanctitatis reficiūtur. Quia ẜmGuilh̓. in rōnali diuinoꝝ. lxxxi. l. vij. Ip̄i dicūtur etiā hoc feſtum ẜm ritu ſuū colere ⁊ iubilanter celebrare vt adimpleret̉ illud angeli dictumEt multi in natiuitate eius gaudebunt. Et bea.Ioh̓s non ſolum fuit odor agri. ſed etiam agripleni. Sed tunc odor agri plenus eſt. quādo diuerſis floribus redolentibus eſt ornatus. Itabea. Ioh̓. Floribus virtutū vtpute violis humilitatis ſolſequijs ſuperne contemplationis. roſis rubentibus acerbe paſſionis. Ecce nō ſoluꝫfuit odor agri pleni ſed etiam benedicti. Tuncenī ager eſt benedictus ſi laudabiles fructꝰ producit. Sic beatus Iohannes fructuꝫ. xxx. inqͣtum predicator eximius. lx. inquantum martircenteſimū inquantū virgo permanſit. ⁊ illi ſuntlaudabiliſſimi fructꝰ qui poſſunt reperiri Quarto miſſus fuit a deo ſuutlegatus a pͥncipe. xp̄useſt pͥnceps pacis Yſa. ix. Ip̄ius legatus fuit iohannes ⁊ immediate a latere miſſus ẜm ꝙ dic̄ꝓpheta Abdias in. ca. vnico. legatū auditu audiuimus a deo. legatum illū ad gentes miſit vtindulgentias faceret. Quia dicit Criẜ. ſuꝑ matheū. Solent reges nato ſibi filio indulgentiasin regno ſuo dare. et exactiones pretermittere.deus aūt nato filio ſuo volēs indulgentias peccatorū donare p̄miſit Iohannē quaſi exactorēet dicentem penitentiam agite ⁊cͣ. Et ſubdit. Odilectio que nō facis pauperes ſed diuites reddis. Nam quis debituꝫ ſue iuſticie deo reddiderit nihil deo preſtat ſed ſibi lucrum acquirit ſalutis. Quinto miſſus eſt a deo ſicut riuus a fonte. xp̄s eſt fons vite Iuxta illud Psͣ. xxxv Quoniam apud te eſt fons vite. Iſte fons indeficiēsemiſit a ſe riuū largiſſimū Iohannē baptiſtamqui inꝙͣ repletus eſt aquis gratiarū. Teſte Psͣlxiiij qͥ ait. Flumē dei repletū eſt aquis ſcꝫ gratiarū ⁊ ſpūſſancti. et aquas matri ſue elizabet eſtlargiſſime imꝑtitus qm̄ adhuc in vtero ꝓphetiſſam fecit quādo ip̄a dixit. Unde mihi hoc vt veniat mater dn̄i mei ad me Luc̄. j. Id̓o dic̄ Criẜ.ſuꝑ Math̓. Quis ꝓphetarū alium ꝓphetam facere potuit Helias vnxit Helizeū in ꝓphetā nōtamē ei gr̄am ꝓphetarū tribuit. Ille aūt in vtero matris exiſtens diuini intuitus ſcīam donauit ⁊ os ad ꝓphetandum apperuit. vt cuius nō
viderat perſonā agnoſceret dignitatē. Ad ideꝫAug. Iohānes pͥus fuit ſue matris magiſter ꝙfilius. Primo ip̄e eam docuit ꝙͣ illa eū lactauerat. hec ille. Iſtas aquas etiam imꝑtitus eſt patri Lacharie vt habetur Luc̄. j. Et Zachariaspater eius repletus eſt ſpiritū ſancto ⁊ ꝓphetauit dicens. Benedictus dn̄s deus iſrael. Illasinſuꝑ aquas gratiarū ſpūſſancti om̄ibus tribuit abundanter. Ita vt de ip̄o ꝯuenienter exponipoteſt illud Ioh̓is .j. De plenitudine eius oēsaccipimus gratia ꝓ gratia. et hoc quo ad pͥmū.Quantū ad ſcd̓m cōmendatur beatus Iohannes a ſanctitatis euidentia. cum ſb̓iungitur. cuinomē erat Iohānes. ¶ Circa qd̓ notandū. conſueuerunt reges ⁊ dn̄i ſeculares ſuis militibusmultas facere prerogatiuas et honores. Si viderint negocia expedire ſagaciterqꝫ cōplerę. ethoc eſt iudiciū amoris. Si aūt eaſdem prerogatiuas exhibent. vel facere quas ip̄i habēt iubēteſt euidentiſſimū ſignum bonitatis eoꝝ aut ſanctitatis. quia ẜm Ariſto. iiij. Eth̓. Solus bonꝰet virtuoſus eſt honorandus. Quia prauꝰ homo honore non eſt dignus. Moraliter rex celorū ⁊ dn̄s dn̄oꝝ xp̄us milites ſuos apl̓os martires. confeſſores atqꝫ virgines multis hic prerogatiuis in terris honorauit ꝙ fuit ſignū ſpecialis dilectionis. Nullum tamē ita honorari voluit ſicut btm̄ Iohannē baptiſtam Cui has prerogatiuas ſicut ip̄i voluit exhiberi ꝙ patet ex iſtoꝙ nomē xp̄i ſcꝫ Ieſus a deo patre ſibi fuit īpoſitu ẜm illud ꝓphete vocabitur nomē tibi qd̓ osdn̄i noīauit Yſa. xlij. Ab angelo vocatuꝫ eſt nomē eius Ieſus qd̓ vocatu eſt ab angelo prius ꝙͣ⁊cͣ. Ita ⁊ hoc nomē Ioh̓es fuit ſibi impoſituma deo: quēadmodū ip̄e de hoc Yſa. xlix. gloriat̉De ventre matris mee recordatus eſt noīs meiEtiam ab angelo eſt vocatuꝫ Luc̄. j. Cum dicitad Zachariā. Eliſabeth̓ vxor tua pariet tibi filium. et vocabitur nomē eius Iohannes. Sꝫ diceret aliquis. Sunt tamē aliqui antiqui ſancti ſibi in hoc equales. quia natiuitas Fſaac Geneẜxviij. et Sampſouis Iudicū. xiij. Per angelumfuit nūciata. Sed ibi nomen angeli ignorat̉ neceis nomen eſt impoſitū ab angelo. Hic autē fuitidem angelus Gabriel qui chriſtū nunciauit: qͥet Iohanni nomen impoſuit. Et hunc honoremchriſtus nulli alij fieri voluit. Etiā ꝙ eſt Iohānes in quo eius ſanctitas euidenter cōmendat̉.quia interp̄tatur gratia dei. ex quo apparet. ꝙip̄e nō tantū fuit deo gratus ſicut alij ſancti Sꝫomniū gratiſſimus. Ideo in ſignū dicebant cōgnati eliſabeth. Nemo eſt in cognatione tua qͥvocetur hoc nomine. quaſi dicerēt. nullus ante iſtum natus fuit qui eſſet dignus vocari gͣtiadei. Ideo de illo poteſt exponi illud Heſter. xv.
M 3
MnaFA Iohi s Laphe.