Sermo

Si nō eſſet indignꝰ ex ſumptione fieret indignꝰQuia ſi dixerimꝰ peccatū nō habemꝰ noſmetipſos decipimꝰ ⁊ veritas in nobis non eſt pͥmaIoh̓. I Sed diceres. Cū indignꝰ nō debet accedre: nec vnquā potero me dignū iudicare. ergo nō debeo accedere? Ad hoc dicūt doctoresꝘ nullus dꝫ ſe dignū iudicare in hac vita. licethomo de hoc ꝙ ſit in gr̄a poſſet habere ſigna⁊ coniecturas. tn̄ ſine dei ſpeciali reuelatōe nūꝙͣ vere ſcire pōt an amore vel odio dignus ſit.Eccͣi. ix. Cimere dꝫ ſe eſſe hoīeꝫ indignū. Sednullatenꝰ ſe diffinitiue indignū iudicare. Quando aūt hō vult emēdare pctā p̄terita: ⁊ futuravitare. Et ẜm doctorem Amanduꝫ vbi sͣ. facitquod in ſe eſt ad gratiā ſe humiliādo magis acmagis debet ſe preparare plus dignū ꝙͣ indiggnum iudicare: qꝛ hoc ſufficit. Nec reqͥrit deuſab homine hoc ꝙ videt̉ eē impoſſibile. Qn̄cunqꝫ ſuſcipiēs corpꝰ chriſti facit ꝙ in ſe eſt diuinapietaſ ſupplet per gr̄aꝫ hoc. ad qd̓ peruenire ſine gr̄a non pōt. hec Amādꝰ. Ad verba aūt centurionis Math̓. viij. dr̄. Ꝙ nō dicūt temeritatem iudicādo. ſed reputatōis humilitatē. ¶ Secundū ꝙ vitandum ē in comeſtione cibi. eſt nimia parcitas. Quia ẜm medicos. peior ē exinanitio ꝙͣ repletio. qꝛ difficilior ad currandum.Ideo docuit Bern̄. in epiſtola ad cartuſienſesdicens. Affligendū eſt aliquādo corpꝰ .ſ. per cibi parcitatem. ſed nō conterendum per nimiamabſtinentiā. qꝛ modus in omnibus eſt habendꝰSic qui parce manducat hunc venerabilem cibum corporis chriſti: peior efficitur in anima.Quia dicit venerabilis Richar. de ſan. victoreIn hoc beatiſſimo ſacramēto chriſti cōſiſtit ſalus fidelis aīe. qui ergo raro corpꝰ chriſti comedit ſalutem aīe ſue negligit. Sed in hoc apes ſagatiores inuenientur. De quibꝰ dicunt naturales. cū infirmantur tunc auidiꝰ mel comeduntpropter delectationem quam ad ipſum habentPer apes intelligunt̉ hoīes qui ob multitudinem delictoꝝ ſepius in anima infirmātur. Itavt dicere poſſint cum psͣ. vj. Miſerere meidn̄e qm̄ infirmus ſum ſana me dn̄e. Sed ꝑ melintelligit̉ xp̄s. qꝛ ſicut mel ē dulce: ita corpTeſte Bern̄. in tractatu de ſacramēto. Dulcisem̄ Iheſus ē in voce. dulcis in facie: dulcis inamore: dulcis in oꝑe: ⁊ dulcior patebit in diuinitatꝭ viſione. De hoc iteꝝ ait. Iheſu decꝰ angelicū: in ore mel mirificū. in corde pigmentumcelicū: in aure dulce cāticū. De iſto melle ſepiꝰcomedere debemꝰ. cum ſumꝰ infirmi. Et hoc cōſuluit Sap̄. Eccͣi. xxiiij. Fili mi comede mel: qꝛbonū ē ⁊ fauū dulciſſimū gutturi tuo. Qui aūtaccidioſus fuerit in accipiendo. fortaſſe ē in viadānationis Quia dicit Hilarius ſuꝑ Math̓.

Damnādus ſiqͥdem ille hō iuſto dei iudicio eſtqͥ accidioſus eſt carnē chriſti ſanguinēqꝫ ſumendo: vel hic per cibi nimiā ꝑcitatē auaricia defignat̉: que valde eſt vitanda ab eo qui debet corpus chriſti ſumere. Quia dicit euſebiꝰ in ẜmōeFruſtra qͥdem ſumit̉ cibꝰ precioſe carnis chriſti⁊ ſanguīs: niſi menſfrigida ⁊ extincta fuerit hominis ab omni eſtu praue cōcupiſcentie ⁊ amoris .ſ. auaricie. ¶ Tertium ꝙ vitandū ē in cōmeſtione eſt lubricitas. qꝛ lubrici piſces: vt anguille ⁊ ceteri corrumpūt ſtomachū: ⁊ cibariorū alioꝝ vlteriorē auferunt interduꝫ appetitūSic qui digne vult māducare corpꝰ chriſti debet ſe a lubricitate luxurie abſtinere: ⁊ mundusdebet eē. Qd̓ figuratū ē. j. Regū. xxj. Ꝙ dauidꝓfugus a ſaul: venit ſolus ad abymelech ſacerdotē. Cui ille. Quare tu ſolus es: ⁊ nullꝰ tecū?Reſpondit ille. rex precepit mihi ſermonē: ⁊ dixit. Nemo ſciat rem propter quam miſſus es.Nam pueros conduxi in illum: ⁊ in illū locūSi ergo habes quid ad manū. vel quinqꝫ paneſda mihi: aut quid inueneris. Et rn̄dens ſacerdos ait. Non habeo panes laicos ad manū. ſꝫtantum ſanctum. Si mundi ſunt pueri: maximea mulieribus manducant. Reſpōdit dauid. Side mulieribus agitur continuimꝰ nos ab heri⁊ nudiuſtertius qn̄ egrediebamur ¶ SpūaliterDauid interpretatur deſiderabilis: ⁊ ſignificatquēlibet hominē. qͥ cum deuotione ⁊ deſideriodebet ad ſumendū corpꝰ chriſti anhelare. Itavt dicere poſſit cū xp̄o Luc̄. xxij. Deſiderio dederaui hoc paſca manducare vobiſcū .i. agnuꝫpaſcalē chriſti. Sed quia ad hunc cibum porrigendū nullus idoneus: niſi ſacerdotes. ẜm qd̓canitur. Qd̓ eiꝰ officiū cōmitti voluit ſolis preſbyteris. qͥbus ſic congruit vt ſumāt ⁊ dent ceteris. Iō venire debent ipſi hoīes ad ſacerdotes⁊ ab eis petere panē hūc corpꝰ xp̄i bn̄dictū. Sicut fecit glorioſus doctor Hiero. cū eēt in articulo mortis dixit. Rogo vos dn̄i mei. vt afferatur corpus chriſti: quatenꝰ in ſuo lumine videalumē. vt firmās ſuper me oculos ſuos det mihimentis oculū. ⁊ inſtruat me in via hac: qua nūcexiturus gradiar. ¶ Sacerdotes aūt debent in hſtruere quemlibet hominem panem hunc angelorum poſtulantē. ⁊ dicere ꝙ panis ille non eſtpanis laicus qui tranſit in corporis alimentuꝫSed panis ſanctus panis anime. ſub cuius ſpecie eſt corpus chriſti per conuerſionem: ⁊ ſanguinis per connexionem: ⁊ aīa per cōiunctōeꝫ⁊ deitas ꝑ vnionē: que qͣttuor nō poſſunt diuidi nec abinde ſeꝑari. At dicit qͥdam abbas deaula regia. Et quia ibi eſt ſanguis per connexionem: cum corpus viuum non eſt ſine ſanguineIdeo nō querūt laici ſub vtraqꝫ ſpecie cōmunicare. Nā ſub ſpęcie panis vterqꝫ cōtinet. ¶ Si