Sermo
accidit vt ip̄am nube̓ vehemētiꝰ validiꝰqꝫ accendat. Sic̄ dicit Auerrōis cōmentator. A ſil̓i altihoīes ī gͣdu mūdani culmīs atqꝫ dignitatꝭ cumpeccāt eſtuabūt validius igne eterni ſupplicij⁊ doloris ẜm illud ſapiētis Sap̄. vi. Potentespotēter tormēta patientur. Cui ꝯſonat b. Ambro. in exameron. Timendum nāqꝫ eſt ne forteomnis qui in mūdo altus ſteterit igne Iehenneeternaliter eſtuabit. Et hoc cōſiderās valde inuitus ad culmē tāte dignitatis aſcendit. Idemlegitur de quodam viro ſancto qui dictus ē armenius in vitaſpatrū li. j. qui fuit magne abſtinētie ⁊ caſtitatis intm̄ vt cū mēbra eius ad libidinē incitarētur ferrū ignitū apponēs. Carbonibus dolorē ⁊ deſideriū cōpeſcebat. Et cuꝫ inquadam ciuitate ep̄s defunctus eſſet ſuggeſſer̄tquidā archiep̄o Alexandrie ꝙ euꝫ ep̄m ordinaret. Erat aūt peritus in ſcīa ſcripturarū et ẜmonū eloquētia ad quos archiep̄us ait. Adduciteeū vt ordinetur ꝑrexerūt illi feſtinātes cū multitudine vt facilius abſtraheret̉. Cum vidiſſꝫ ſepreuentū deprecatur ⁊ cum ſacramēto affirmauit nō ſuſtinere ordinem ep̄atus nec de heremoegreſſurū. Illis aūt nō credentibus: ſed aſtantibus corā om̄i ppl̓o forpicē accepit. et aurē ſuaꝫradicitus abſcidit dicens. Nūc certe ſcitōte ꝙimpoſſibile eſt me fieri ep̄m. qꝛ lex hoc ꝓhibet.quod illi videntes receſſerūt ⁊ archiep̄o dixer̄tqui ait. Iſta lex apud iudeos ẜuabatur. Si auteum qui naſum abſciſum habet adduxeritis ornatū tn̄ moribus vt dignus ſit ſacerdotio ipſuꝫordinabo. abeuntes illi iterū eum rogabant. ipſe aūt mirabatur dicens. Si me cogeritis etiaꝫlinguam ꝓpter qͣm moleſti eſtis mihi abſcindā.tūc videntes ꝙ nihil ꝓficerent receſſerunt. Secundo luna recipit lumē ſuū a ſole. Ideo dicit.Ariſto. in li. elemētoꝝ. Luna ſemꝑ immediateilluminatur a ſole. Et lumē receptum reflectit̉ īterram. Sic btūs Gregꝰ. Lumē ſue doctrine recepit a ſpiritu ſancto qui ē verus ſol illumināsomnē hoīem venientē in hunc mundū Ioh̓is .j.Nam ſuus dyaconus Petrus vidit multotiensſpiritūſanctū in ſpecie columbe ſuꝑ eum reſidere Ideo legitur ꝙ poſt mortē eius quidam inuidi ceperūt detrahere bea. Gre. aſſerētes ꝙ theſaurū eccl̓ie tanꝙͣ ꝓdigus cōſumſiſſet. iō ad huius vindictā ad cōburendos libros ſuos ceteroꝝ aīos inclinauerūt. At illi cū iam quoſdamcōbuſſiſſent: et ceteros cōburere vellent. DixitPetrus ad eius hoc delendam memoriaꝫ nihilvalere: immo inane eſſet ſacrilegium tanti pr̄istot ⁊ tales libros exurere ſuper cuius caput ſpiritum ſanctum in ſimilitudinem columbe frequētiſſime conſpexiſſet. et cum hoc tactu ſacro ſancto euangelio confirmaret. Et ſanctitati ſanct
Arego. teſtimoniū ꝓhiberet a dolore mortꝭ extraneus ſpm̄ inter verba vere confeſſionis efflauit. quia ſpū ꝓphetico hoc accepit a ſancto grego. qn̄ hoc de viſione ſpūſſancti reuelaret. Ip̄ede hoc mūdo migraret. Qd̓ et factū eſt: ex quopatet ſicut luna recipit lumē a ſole ita ⁊ ip̄e doctrinarū claritatē a ſpū ſancto. Et ſicut luna receptum lumē nō apud ſe retinet. Sed alijs ſtellis imꝑtitur ⁊ noctis tenebras illuſtrat. Sic b.Gregꝰ. lumē doctrine ſue a ſpūſancto receptuꝫalijs predicatoribus largiſſime imꝑtitus eſt.Sciuit enī ſcriptū Ecc̄i. xli. Sapīa abſconditaet theſaurus inuiſus que vtilitas ī vtriſqꝫ. q. d.nulla. Et tenebras ignorantie a peccatoribꝰ expulit ⁊ eos verbo predicationis cōuertit. Iō dicit li. iij. dialogoꝝ. Maius miraculū ē verbo p̄dicationis ⁊ ſolatio or̄onis pctōrē ꝯuertere ꝙcarnē mortuā ſuſcitare. et declarat: in illo inqͥtſuſcitatur caro iterū moritura in illo vero anīaeternaliter victura. Tertio luna lumē ſuū omnibus aīalibꝰ cōicat tā acutū ꝙͣ debile viſum hn̄tibꝰ. qꝛ videmꝰ noctua ⁊ bubo ⁊ nocticorax quealias ī die latēt nō potētes ferre ſolis claritatēꝓpt̓ viſus debilitatē. In nocte luna ſplendentehincinde volant ⁊ nutrimēta q̄rūt. Ita b. Gre.oībꝰ cōicauit ſcīe ſue lumē. Ita vt dicere p̄t cuꝫapl̓o. j. Coꝝ. ix. Oībꝰ oīa factꝰ ſum vt oēs facerē ſaluos. Ip̄e enī int̓ ſapiētes ſapiēs fuit. ẜm illud Gen̄. xl. Līgua eiꝰ int̓ pͥncipes loq̄bat̉ ſapientiā. Sꝫ in īꝑfectis lac leuiorꝭ doctrine ꝓpinauit qꝛ tl̓es nō pn̄t ꝓſpicere ī claritatē ꝓfundarūſcripturarū. et hoc quo ad primū. ¶ Quantum Ead ſecundum cōmendatur b. Gregꝰ. a ſtatu perfectionis. Cum ſb̓ditur: et quaſi ſol refulgens.Ubi eſt ſciendum. Sol ẜm naturales hꝫ v̓tuteꝫducere ex terra omnia terre creſcētia que tamēſole non exiſtente manent infra terram ¶ Ideodic̄ Ariſt. ij. de generatione motus ſolis in obliquo circulo eſt cauſa generationis ⁊ corruptionis. quia ſole recedente a nobis terre creſcētiamarceſcunt accedente vero reuiuiſcunt ⁊ de terra prodeunt. hoc eſt verum ſi pluuia ſolem adiuuerit. et terram irrigauerit. tūc enī om̄ia gramina ⁊ herbe de terra educūtur. Ita b. Gregꝰ.qui hic ſoli cōꝑatur habuit virtutē aīas de terra p̄cibus ſuis educere vt patet de anīa troianiimperatoris qͣm etiam de inferioribus partibꝰterre eduxit ꝯcurrente pluuia lachrimarū. Sic̄de hoc dicit damaſcenus de troiano or̄oeꝫ fundens audiuit vocē diuinitus ſibi illataꝫ. vocemtuam audiui ⁊ troiano veniaꝫ do cuius rei teſtꝭoriens ⁊ occidens om̄is. Sed quid mouit btm̄Eregꝭ. vt pro homine gentili ⁊ damnato tā feruide exorauit fundens indeſinenter lachrimaꝝpluuias. Ad hoc ſciendū Ꝙ quidam filius tro-