xxxviii.

et mentiri fecit nō mentitus es hominibus ſeddeo. ꝙ cū audiſſet Anania cecidit ⁊ expirauit.ita ⁊ factum eſt de vxore eius. Et qꝛ miſcd̓ia etveritas exaltāt hominē. et precipue prelatū. iōPe. hodie exaltatus fuit ſicut innunt v̓ba preaſſumpta. Exaltent eū in eccleſia. In quibꝰ verbis a duobus cōmendatur. Primo ab exaltatione glorioſa. ibi. exaltent eū. Secundo ab commēdatiōe honoroſa. ibi. in cathedra. Circa qd̓notandū. ꝙ ꝯſuetudo hec eſt in curia ſeculariuꝫdn̄oꝝ vt regū ⁊ imꝑatoꝝ quem pͥnceps vel rexhonorat. hunc ad cōplacentiā regis ſb̓diti ceteri vnanimiter ſolent honorare ẜm illud Poete.Hūc quē rex decorat ppl̓uſqꝫ decēter honorat.Quod figuratum eſt Geneẜ. xli. Ubi legitur. ꝙrex Pharao exaltauit Ioſeph in procuratoreꝫregni ſui dicens. Tu eris pater ſuꝑ domū meā.et ad tui oris imperiū cunctus ppl̓us obediet.et tradidit ſibi annulum in quo ſigillabant̉ littere regie in ſignū poteſtatis ſibi ꝯceſſe. et fec̄ euꝫaſcendere ſuꝑ currū ſuuꝫ. iuſſitqꝫ eū ducere perciuitatem. ꝙ videntes om̄es ip̄m honorabant.Idē legit̉ Heſt. iij. ꝙ aſſuerꝰ rex exaltauit pͥncipem Imon ſuꝑ om̄es pͥncipes regni ſui faciēseū ſcd̓m poſt ſe vicꝫ in poteſtate. Ideo quia rexip̄m honorauit omnes in curia ſua genua flectebant vt regiā approbarent voluntatē. Hyſticerex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū chriſtꝰ intelligit̉ Apo.xix. Honorauit apl̓os ſuos qd̓ teſtat̉ Psͣ. cxxxviij. dicens. Nimis honorati ſunt amici tui deꝰ.Nimis ꝯfortatus eſt ⁊cͣ. Et poſuit eos ſuꝑ oēsin curia ſua dando eis pͥncipaliorē dignitatem.ẜm qd̓ predixerat Psͣ. xliiij. Cōſtituēs eos pͥncipes ſuper omnē terra. debemus ergo eos ſedule honorare. et nos xp̄o regi cōformare. Qꝛdicit btūs Greg. ad Hauriciū. Et ponit̉. xi. q.j. Sacerdotibus. quid mirū ſi illos vr̄a pietasdignetur honorare quibus in ſuo eloquio deushonorem tribuens eis vt angelos aut deos appellat. qꝛ honor quē eis exhibemus veniet nob̓in profectū Teſte Amb̓. in li. de officijs Reuera eſtimo nulla omni poſſe moleſtia perturbariqui ſanctos dignis laudibus apl̓os ſtudent venerari. Et pͥncipaliter honorare debemus bea.apl̓m Petrū quē dn̄s ſuꝑ om̄es pͥncipes dignūꝯſtituit ẜm ꝙ eccl̓ia canit de ip̄o. Tu es paſtorouium pͥnceps apl̓oꝝ tibi tradidit deꝰ omniaregna mundi. Et honorauit ipſum in multis.Primū ꝙ fec̄ ip̄m ſummū īter oēs apl̓os qd̓ pꝫex hoc qn̄ dixit ceterꝭ. Laxate rethia vr̄a ī capturā. ſoli Petro dixit. Duc in altū Luc̄. v. Etiāſibi ſoli dixit vt paſceret hoīes Ioh̓. vlti. Perquem ſua excellens dignitas deſignatur vt probatur. xxiiij. q. j. Non turbatur Etiam ſibi ſolidictum eſt. Tu es petrus ⁊ ſuper hanc petram

edificabo eccl̓iam meam Math̓. xvi. In quo fecit ip̄m ſue eccl̓ie miniſtrationis fundamentuꝫ.Dignitatis aūt ſummitas be. Pe. apl̓i patet inquolibet ip̄ius ſucceſſore ſcꝫ papa eius dignitas magna eſt tam in clero ꝙ extra cleruꝫ. Inclero ſunt multi qui habent magnos honoresvt cardinales quoꝝ eſſe in numero debent. lvij.qͣttuor patriarche ſcꝫ anthiocenus Ieroſolimitanus acquilenſis ꝯſtantinopolitanus. Tres Darchiep̄i pͥncipales Magūtinenſis Colonienẜet Treuerēſis. Qui ſunt pͥncipaliter pͥmi in electione imꝑatoris. Inſuꝑ ⁊ multi alij abbates ⁊ep̄i. Sꝫ iſti ſūt nulliꝰ digītatꝭ niſi ip̄e ꝯtulerit digitateſ ⁊ ptātes qͣs ⁊ eis auferre p̄t vt ꝓbat̉. ix.q. iij. c. per pͥncipalē Idem dicitur. ij. q. vi. c. decreto. Et ſic patet ꝙ papa eſt ſumma ptās īterom̄es qui habēt plenitudinem poteſtatis. Alijenī ꝑtem ſollicitudinis Similiter eius dignitaspatet reſpectu imꝑatoris quē cum ip̄e cōſecratip̄e pede ſuo ꝓſtratum ante ſe coronat. Et quando papa equū ſuū aſcendit. Si imꝑator pn̄s fuerit ſtrepam aſcendenti oportebit tenere vt tradunt leges ſeculares. Secūdo celeſtis rex exaltauit b. Pe. in hoc ꝙ tradidit ſibi claues regniſui. Sicut ⁊ ꝓmiſit ſibi Math̓. xvi. Tibi Petredabo claues regni celoꝝ poſt receſſum meum.quodcūqꝫ ligauerꝭ ⁊cͣ. Et hoc fuit ſignū magnefiducie qꝛ ſcimus qn̄ dn̄s recedit a pr̄ia ⁊ om̄esclaues ſecū defert on̄dit ſe n̄ magnā hr̄e fiduciāin ſuo vicario. Sꝫ cū oēs claues ſibi dimittit n̄ſolū domus ſꝫ etiā oīm theſauroꝝ tūc oſtenditſe gerere fiduciam. Myſtice xp̄us cum volebatrecedere de hoc ſeculo ad patrē nō tradidit claues regni ſui et theſaurorū ſuoꝝ btē v̓gini marie ſue digniſſime. Sicut hr̄ de pe. ⁊ re. c. Nouaquedam vbi dicit Inno. papa. Licet beatiſſimaMaria dignior ⁊ excellētior fuit vniuerſis apoſtolis. Nō tn̄ ſibi ſꝫ iſtis dn̄s claues regni celorū cōmiſit ſcꝫ b. Pe. Ex quo patet ꝙ magnā fiduciā habuit ad ip̄m. Iō ſi quis voluerit intrare in illud regnū oꝑtet hr̄e refugiū ad btm̄ Pe.tanꝙͣ ad illius ꝓcuratorē. Quia dicit b. Amb̓.in ẜmone qui incipit ꝓpera diuinitate. puto inquit celos aliter apperire non poſſe niſi clauespetri apl̓i ſuꝑẜuimus. Et ſb̓dit. Iō rogemꝰ petrū vt ip̄e nobis tanꝙͣ bonus paſtor et ianitor:portas regni celeſtis apperiat. Tertio xp̄s exaltauit bea. Petrū in miraculoꝝ oꝑatiōe. qꝛ legitur Actu. v. ꝙ infirmi ponebātur in plateis.vbi Petrus ambulare ꝯſueuerat ⁊ quēcūqꝫ vmbra ſua obumbrabat ab infirmitatibus ſanabat̉Sil̓r legit̉ Actu. ix. ꝙ quēdam infirmū noīe eneam ſolo v̓bo ſanauit dicens. Enea ſanat te dn̄sIeſus xp̄us ſurge ⁊ ſterne tibi: et ꝯtinuo ſurrexit. et omnes qui habitabant ibi conuerſi ſunt

De ſcō yalꝰ ꝙn calhꝰ