Sermo
Omnibus odoribꝰ prefertur quo ſoli vtunt̉ reges terraꝝ. Per odorem huiꝰ balſami ſignificatur fama q̄ placuit deo. ẜm ꝙ canit̉ cordispuritate ꝓmiſſi v̓itate manuū īnocentia ſummacū prudētia. caſtiqꝫ cordis ꝯſilio placuit altiſſimo. Mirra vt dicit Pli. vbi. sͣ. eſt valde aromatica. ⁊ p̄cipue illa gutta ſudādo effluit. oībꝰgeneribꝰ mirre in odore p̄fert̉. ⁊ mirra eductaelecta a pluribꝰ vocat̉. per eiꝰ odorē ſignificat̉fama ad ſeip̄am. qꝛ ſicut mirra quāto magꝭ cremat̉: tanto magis redolet ⁊ odor dilatat̉. Ita īſil̓i quāto magis. b. doro. ardebat igne tribulationis: tāto plꝰ flagrabat. Ita vt de ip̄a pōt dici. illud Cāticꝭ. j. Unguētū effuſum nom̄ tuū. hͦodore ſuauiſſimo multa milia paganoꝝ ſunt recreati. in fide ꝯfortati qͥ potuer̄t dicere ad ip̄aꝫO doro. trahe nos poſt te. Tertio liliū ꝯuallium hꝫ colorē rubeū exteriꝰ. ſꝫ interiꝰ albū. Itabeata doro. fuit exteriꝰ rubea per ſanguinis effuſionē. Iō ſi q̄reret̉ ab ea. O doro. qͣre rubruꝫeſt indumentū tuū? poſſet rn̄dere Torcular calcaui .ſ. paſſionis ſola: ⁊ de gentibꝰ nō ē vir mecūIſa. lxiiij. ¶ Iuit āt interiꝰ alba ꝑ caſtitatis retētionē. Iō canit̉ de ea. Predecora facie fulgenstvenuſta ꝓcuratrix gr̄e: caſta: mitis: iuſta. Etꝙͣuis hꝰ iocūdiſſimū liliū ꝯualliū ſemꝑ fuit īteraculeos tormētoꝝ. tn̄ candorē ſpecioſitatis ⁊odorē ſuauitatis nō amiſit. Iō de ipſa exponipoteſt illud Heſter. ij. Erat em̄ formoſa valde.oīmqꝫ oculis gratioſa ⁊ amabil̓ videbat̉ ⁊ ꝙͣuis nō oībꝰ incredulis. tā ſanctꝭ oībꝰ ⁊ angelisqͥbꝰ hodie letant̓ in celis ē deducta rogemꝰ.¶ Sermo ſecūdus. ¶ De eadem v̓gine.Lores apparuerūt in terra nr̄a. Cantꝭ. iiij. Uel pōtapplicare ꝓ themate illud. Quaſi flos egredit̉⁊ ꝯterit̉. Iob. xiiij. Scd̓m nat̉ales. Ilores nōoī tꝑe anni apparēt: nec cāpos nec prataqꝫ ornant. Sic̄ hodie videmꝰ in hyeme ⁊ p̨̄cipue ī mēſe februario: ibi rariſſime flos inuenit̉. Tū ꝓpt̓frigiditatē ꝯſtrīgentē. qꝛ tūc frigꝰ viget ꝓpt̓ ſol̓elōgationē diuturnā. tū ꝓpt̓ niuē t̓rā tegēteꝫ etortu floꝝ impediēteꝫ. Iō impingit̉ februariꝰ ſenex ad ignē reficiēs reſidēs ⁊ ſe calefaciens. vtdic̄ mgr̄ ꝓpͥe. li. x. Ueniēte āt vere aūt apli t̓raapperit̉: ⁊ flores de terra oriunt̉. quoꝝ pͥmꝰ eſtviola. Iō depingit̉ apliſgeſtās florē. qꝛ illo tꝑeincipit terra pͥmitꝰ floribꝰ decorari. vt dic̄ mgr̄vbi sͣ. ¶ Miſtice ꝑ hyemē intelligit̉ tp̄s qd̓ fuitan̄ natiuitatē xp̄i. in quo rariſſimi fuerūt floresvirginei. qꝛ tūc virginitas fuit maledicta: ⁊ ꝯiugalitas bn̄dicta. ẜm illud ꝙ legit̉ Gen̄. j. Dn̄s
creauit maſculū ⁊ feminā ⁊ bn̄dixit illis. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terrā. Idē legiturGen̄. viij. poſt diluuiū bn̄dixit noe ⁊ vxore eiuſdicēs ad eas verba p̄dicta Creſcite ⁊ multiplicamini Idcirco antiqͥ quoꝝ filie v̓gines manebant illud lamentabant̉. Sicut hr̄ figuratū Iudicū. xj. De iepte qͥ fuit dux exercitꝰ filioꝝ iſrl̓hic pugnaturꝰ cū rege amon voͣuit votū dicēs.Si tradideris filios amon in manꝰ meas qͥcunqꝫ fuerit priꝰ egreſſus de foribꝰ domus mee mͥqꝫ occurrerit cū pace eū offerā dn̄o in holocauſtum. Et factū ē ipſo reuertēte. occurrit ei filiaſua vnigenita cū tympanis ⁊ choris. quā cuꝫ vidiſſet expauit ſcindens veſtimēta ſua ⁊ ait. Heumea filia decepiſti me. ⁊ ipſa decepta es. Sꝫ tn̄impleuit ꝓmiſſuꝫ ip̄am dn̄o ymolāda. Et dicūtgloſatores hebreoꝝ. ymolauit ꝑ obſeruātiamv̓ginitatis: ⁊ nō per occiſionem corꝑis. Et hocdeplāxit ipſa oībꝰ diebꝰ vite ſue. ¶ Sꝫ quare hͦfiebat? qꝛ ſciebat veꝝ meſſiā eſſe naſcendū.q̄libet virgo anhelabat ducere viꝝ vt de ſemīeſuo ille etiā naſceret̉. ¶ Sed veniente tꝑe verishoc eſt gr̄e inceperūt pͥmitꝰ oriri flores v̓ginei.quoꝝ primꝰ fuit Maria humilis viola. ꝑ cuiusexemplū multe alie v̓gines relictꝭ nuptiaꝝ copulationibꝰ ſpretaqꝫ liberoꝝ ꝓpagine ſponſo ꝑhenni qͥ in celis eſt maluerunt applicari. quaꝝvna fuit. b. dorothea v̓go. de qͣ predixit psͣ. cij.Tanꝙͣ flos agri ſic efflorebit. hec ſpreuit thoꝝp̄fecti fabricij ⁊ amplexatꝰ ē ꝯſortiū ſpōſi ſui Ieſu xp̄i. ſicut ⁊ multe alie de qͥbꝰ intelligit̉ themap̄aſſumptū. Flores apparuerūt in terra nr̄a Inqͥbꝰ v̓bis duo innuunt̉. ¶ Prīo bea. doro. ad flores ꝯꝑatio. ibi. flores apꝑuer̄t. Scd̓o ſctē eccleſie ꝑ ipſaꝫ exornatio. ibi. in t̓ra nr̄a. ¶ De pͥmo ē ſciēdū ¶ Dicūt naturales. Uer ꝓduc̄ multiplices flores. Sꝫ ꝙͣtū ad ꝓpoſitū ſufficiūt flores ſolſeqͥoꝝ. flores rōſaꝝ. ⁊ flores violaꝝ.His floribꝰ dedit natura magnā v̓tutē. ẜm illd̓dictū poete. v̓tꝰ īeſt gēmis: v̓bis floribꝰ ⁊ herb̓Sꝫ hos flores eoꝝqꝫ v̓tutes ſtulti deſpiciūt ⁊cōculcāt Medici aūt ſapientes colligūt ⁊ reſeruant: ⁊ faciūt medicinas ſalubreſ ꝯficiūt ⁊ ꝯponunt. De hoc dic̄ orige. ſuꝑ leuiticū omel̓. viij.Om̄is medicꝰ ex floꝝ ⁊ herbaꝝ ſuccis ꝓficuacorꝑibꝰ medicamēta cōponit. Sꝫ hos flores ⁊herbas. Si qͥs forte an̄ꝙͣ protractiōe artis cōponant̉ aſpiciat in agris vel in montibꝰ vt fenūpreterit vel conculcat. Sed ſi intra medici ſtubas depoſitam viderit per ordinem: licet odorem triſtem reddant cū ſuſpicabit̉ quid cure vl̓remedij continere. ¶ Miſtice per ver quo ad Apreſens chriſtꝰ intelligit̉. Quia ſicut ver conuerſum ad nos terre naſcentia frigore hyemis conſumpta viuificat. Nam via germine viret. ſilua