Sermo

defunctꝰ eſſet. cardinaleſqꝫ pro papa eligendocōueniſſent ⁊ aliꝰ ciuitatis populꝰ inter illos. ⁊ipſe venit vt rei exitū expectaret. Cunqꝫ ſic ſtaret inter illos venit celitus colūba candida deſcendens ſuper caput eiꝰ. qd̓ cū vidiſſent mirabant̉ om̄s ⁊ illud pro ſigno accipientes ipſuꝫ īpapam elegerūt. In iſto on̄dit̉ ꝙ habuit ꝑfct̄aꝫſanctitateꝫ. ẜm illud Nume. xvj. Quēcūqꝫ elegerit dn̄s ipſe erit ſanctꝰ. nequaꝙͣ ipſuꝫ deuſ elegiſſet niſi ſanctū ⁊ benignuꝫ ipſuꝫ cognouiſſet.Simile legit̉ in naturalibꝰ. ¶ Refert Amb̓. inhexa. Uolentes ſibi eligere apes regem non eligunt qui eſt turpis ⁊ iratꝰ. ſed qui eſt manſuetudine carus ⁊ oībꝰ apibꝰ pulcrior ⁊ benignus.Sic apis reginea Iheſus chriſtꝰ elegit ſanctuꝫ⁊ preclaꝝ populo ſuo prelatū ⁊ rectorē de quopōt exponi illud. j. Reg. x. Certe videtis quemelegit dn̄s ꝙ non ſit ei ſimilis in omni ppl̓o. Siem̄ aliqͥs melior fuiſſet eo in om̄i populo romanō veraciter eū elegiſſet: ⁊ nō beatū FabianuꝫScd̓m eſt ꝙ fuit circa defenſionē fidei ſtrenuuſẜm illd̓ qd̓ canitur Iſte ſanctus pro lege dei ſuicertauit vſqꝫ ad mortē ⁊ a verbis impioꝝ nontimuit. In hoc on̄ditur ꝙ habuit fidē integramnon fluctuantem Ipſe em̄ fidem feruēter p̄dicauit. ⁊ tanꝙͣ pugil ſtrenuus eam defendit. ꝓ eaqꝫ mori dignuꝫ duxit. Figuratꝰ em̄ erat per mathatiā legiſlatorē qui noluit regi antiocho obedire vt faceret cōtra leges paternas ſicut dixitO ⁊ ſi omnes in hoc obedirēt regi. ego tn̄ ⁊ filijmei nunꝙͣ obediemꝰ ei. j. Hacha. ij. Sic beatꝰIabianꝰ regi decio nō cōſenſit qͥ eum ydolis ſacrificare coegit. Sꝫ viriliter fidē ſanctoꝝ patrū defenſauit vſqꝫ ad mortē. Et de ipſo exponipoteſt illud. ij. Macha. vj. Iſte glorioſam mortem magiſqua odibilē vitam amplectēs voluntarie preibat ad ſuppliciū. Tertio in potentuꝫreprehenſione fuit firmus vel conſtans. in quoon̄ditur eiꝰ pugna victorioſa. Fecit em̄ ſicut vnicornis. ¶ Refert Iſido. li. xij. Ꝙ vnicornis hꝫC vnū cornu tantū. ſed eſt tam acutū ⁊ validuꝫ vtquicqͥd impetit perforat aut tranſfodit. non timet elephantē animal potentiſſimū. ſꝫ ſępe cuꝫeo certamē habet ⁊ vulneratū in ventre ſuꝑat.⁊ proſternit. Sic beatꝰ fabianus habuit vnumcornu hoc eſt papalē dignitatem. que om̄eꝫ mūdi tranſcendit dignitatē ⁊ poteſtatē. Quia papa habet plenitudinē poteſtatis. ſed alij cardinales ⁊ epiſcopi habent partem ſolicitudinis.Id eo cū hoc cornu poteſtatis voluit om̄s tamnobiles ꝙͣ ignobiles diuiteſ ⁊ potentes ſuperare. Quia dicit̉ in cano. xvij. q. iiij. c. Si qͥs deinceps. ¶ Qn̄ pͥncipes ſeculares fuerūt negligētesD ⁊ inutiles circa regimē ⁊ iuſticiam. poſſunt perpapam puniri ⁊ deponi. ⁊ non ſoluꝫ principes

ſed potentiſſimū imꝑatorē quē habet cōfirmare poſſet deponere ⁊ pro exceſſibꝰ caſtigare. vthabet̉ exͣ de elec. c. venerabilē. Sic ⁊ hoc legit̉feciſſe beatꝰ fabianus de quo refert haymo. Ꝙphilippus imperator quodā erat peccato agguatus. voluitqꝫ quodā tempore intereſſe paſcevigilijs: ⁊ cōicare miſterijs. Quod vidēs papafabianꝰ intrepidus acceſſit ⁊ potenter defenditne hoc faceret quouſqꝫ peccata confiteret̉ ⁊ interpenitentes prius ſtaret. quo facto cū alijs cōmunicare ꝑmiſit. Iō de illo poteſt exponi illudEcc̄i. xlviij. In diebꝰ ſuis nō timuit principem⁊ potentia nulla vicit illū. Sic facere debēt alijprelati ⁊ ſacerdotes. nā exemplo illius nō dn̄ttyrannos mundi formidare. ſed cōtra vicia eorum cōſtanter predicare. Quia ẜm Amb̓. in epiſtola ad theodoſiuꝫ. Ilihil ī ſacerdote apudhoīes meliꝰ ꝙͣ ꝙ ſentiat̉ modo libere predicarevel peccata denūciare. Quare aūt eis ē ꝑiculoſum on̄dit Iſi. li. iij. de ſummo bono. Sacerdotes inqͥt p̄pter iniqͥtatē populoꝝ veritatē tacere nō debēt. ſi aūt ignorāt eos nō erudiunt. autpeccatores nō arguant. Qui alludit Criẜ. in omelia. xliij. Si ſacerdotes nō oēm veritatē manifeſtauerint in ppl̓o dabunt rationē in die iudicij. qꝛ eſt periculoſum quo ad hoīes. qͥ ſi nō arguerent̉ manerēt in peccatis pro qͥbus dānarētur. Ideo beatꝰ fabianꝰ fuit conſtans in argution. nō ſolum ſimpliciū ſed etiā potentū vt eosſaluaret ⁊ cum eis pariter ſaluaret̉. ¶ Quartocirca diuinū officiū fuit ſolicitꝰ ⁊ deuotꝰ. in quoon̄ditur eius operatio laborioſa. Nā ſicut deeo refert Damaſus papa. Ꝙ tam ſolicitus fuitpro decorē ſanctę eccleſie ꝙ per omnes regiones miſit ſeptem dyaconos. ⁊ eis alios ſeptemdyaconos tradidit qui oīm geſta martiꝝ collegerunt. Sed quare hoc? certe vt diuinū officiū⁊ cultus diuinꝰ dei illis geſtibꝰ decētiꝰ ornaret̉⁊ bene pōt dicere cū psͣ. xxv. Dn̄e dilexi decorem domꝰ tue. ¶ Quinto fuit martirio coronatus. ⁊ in hoc pꝫ ꝙ habuit vitam eternā ⁊ gaudioſam retributionē. Quia dicitur Iaco. j. Beatꝰvir qͥ ſuffert temptatōem. Quia legit̉ in legenda ꝙ paſſus eſt circa annū. ccxliiij. ⁊ pontificatus ſui anno. xiij. Iuſſu decij ceſaris capitistruncatione martir coronat̉. Ideo de illo pōtdici illud psͣ. xx Poſuiſti dn̄e in capite eius coronam de lapide precioſo. ¶ Quantuꝫ aūt adlaudē beati ſebaſtiani eſt notandū. ¶ Primo ꝙipſe etiā hūit ꝑfectā ſanctitatē. Quia ẜm Criẜ. Efaciūt peccatoꝝ mundiciā pn̄tia ſpūſſctī ⁊ bonoꝝ opeꝝ affluentia. Habuit etiā ip̄e pctōrummundiciā quā per charitatem acqͥſiuit que operit multitudinem peccatoꝝ. ẜm illud Prouer.x. Charitas operit delicta vniuerſa. Hec ec̄ ſua