Sermo

exteriori ſuperficie aquā decurrentē labilē humanitatem. ⁊ hanc apoſtoli. x. vidētes nec fundum diuinitatis inueſtigantes ſtatim in aquaꝫhumanitatis ſaltare voluerunt. ⁊ thome dixerunt. Uidimꝰ dominū Ioh̓. xx. Thomas autēcautior illis ꝙͣuis nollet tanꝙͣ electꝰ ad gloriāire. ⁊ iſtum fluuium tranſire. nō ſtatim crediditnec tranſiuit. qꝛ de fundo deitatis nihil ſibi dicebatur ideo fuit ſolicitꝰ ad inueſtiganduꝫ ſi fluuius ille eſſet ſecurus ad eundem. ſi eſſet ibi deitas in qua pedem firmare poſſet. ¶ Recte em̄fecit ſicut vulpes de qua recitant naturales.Quando debet trāſire fluuium aūt aquā gelatānon ſtatim pertranſit. ſed diligēter aure ſuperglacie poſita probat an aqua ſubtus currat. ſiaudierit aqua non conſueuit pertranſire. ſi aūtfirmam conſiderat ſecura percurrit. Ideo beatus thomas audita aqua fluxibili .ſ. humanitate. noluit tranſire neqꝫ credere. ſed facta ꝓbatōne ⁊ firma percepta deitate ī fluuio chriſto credidit ⁊ tranſiuit ac dixit. Dn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meusIdeo de ipſo exponi poteſt illd̓ Eccͣi. xvj. Probatus eſt in illo. ⁊ perfectꝰ inuentus eſt. et eritilli gloria eterna. Probatus em̄ eſt ſicut equi ꝓO bantur. ¶ Dicunt naturales ⁊ experti ꝙ bonꝰequus ita ꝓbatur. ſi ducitur ad fluuium. ⁊ bibēdo bene ⁊ fortiter immergit roſtrum ⁊ caput vſqꝫ ad fundū optimus iudicatur. Si autem ſolūaquam bibit in ſuperficie tūc eſt ſignū non boniequi. Ita oſtenditur perfectꝰ eſſe ⁊ fuiſſe beatusthomas apl̓s in ſua probatione. qꝛ ceteri apl̓imiſerūt tm̄ caput in fluuiū xp̄m in ſuperficie cōgnoſcētes. hoc eſt in humanitate qn̄ dixerunt.Uidimus dn̄m. nec immiſerūt ſe vſqꝫ ad funduꝫdiuinitatis. Sed thomas os: pedes: manus etaures ⁊ ſe totum immiſit ⁊ vſqꝫ ad deitatē penetrauit. Ideo de ipſo v̓ificatum eſt illud Eccͣi. .j.Altitudinē celi: ⁊ latitudinē terre ⁊ ꝓfundum abyſſi hic dimenſus ē. Per altitudinē celi pōt intelligi ſublimitas diuinitatis. nā ip̄ꝫ celū ē ſublime eo ꝙ ꝑfectiꝰ ē alijs corꝑibꝰ. ita xp̄s quo addeitatē dr̄ altitudo celi ꝓpter ſummā perfectionē quā hꝫ. ⁊ ē altior deo. ideo eiꝰ veſtigia cōprehendere nō poſſumꝰ. Iob atteſtāte qͥ ait. c. xj.Forſitan veſtigia eiꝰ ꝯprehēdes ⁊ vſqꝫ ad perfectu oīpotentem reperies excelſior celo ē. ſublimior oī creatura. q. d. qͣliter pōt deuꝫ perfectecognoſcere cū ſit excelſior celo. ⁊ ſublimior oīcreatura. Sꝫ .ſ. tho. ad hanc altitudinē perueītIō nūc valde eſt exaltatꝰ ẜm illd̓ Iſaie. lij. Ecce intelliget ſeruus meꝰ. ⁊ exaltabit̉ ⁊ eleuabit̉⁊ ſublimis erit valde ¶ Per latitudinē v̓o terreintelligit̉ humilitas xp̄i hūanitatis. qꝛ terra eſtſtabilis ⁊ quieta ẜm illud Eccͣi. xlj. Generatiopreterit: gnatio aduenit. terra āt ineternū ſtat

Sic humanitas xp̄i fuit ſtabilis. qꝛ nunꝙͣ inclinauit ſe ad peccādū. atteſtāte petro qͥ ait .j. Petri. ij. Qui pctm̄ nō fecit. nec inuētꝰ eſt dolus inore eiꝰ. Et psͣ. xiij. Omēs declinauerunt ſimulinutiles facti ſunt ⁊cͣ. Et hanc hūanitatē cū diuinitate ſecutꝰ ē. b. thomas cū dixit. Deus meꝰquo ad diuinitatē. ⁊ dn̄s meꝰ quo ad humanitateꝫ. Iō interpretat̉ geminꝰ. qꝛ in xp̄o geminaꝫnaturā intellexit. vel iō qꝛ reſurrectōꝫ xp̄i quaſi geminate. ⁊ qͣi ī duplo ꝙ alij diſcipuli cognouit. Iſti cognouerūt ſolū vidēdo. iſte vidēdo ⁊palpando. Interp̄tat̉ etiā abyſſus. ipſe em̄ fuitnon ſolū alijs apoſtolis ſil̓is in illo. ymo etiamEzechiele ꝑfectior qͥ aquas inueniēs vſqꝫ ad renes. ⁊ poſtea qꝛ intumuerūt trāſire nō potuit.Sꝫ thomaſ inuenit ꝓbauit penetrauit. ⁊ ꝑfectꝰinuētꝰ fuit. Iō ipſe dicere potuit illd̓. iij. Reg. xqd̓ dixit regīa ſabba. Nō credebā narrātibꝰ mͥdonec veni ꝓbaui ⁊ vidi ꝙ media ꝑs mihi nūciata nō eſſet. certe nō media ꝑs reſpectu diuinitatis. quā. b. tho. ſolicite q̄rendo adinuenit.¶ Pro doctrina ē nob̓ notandū h̓ ſanctꝰ tho. inhꝰ ꝙ voluit probare anteꝙͣ crederet dat nobisdoctrinā ſalutarē. in qͣ debemꝰ ip̄m imitari vt pͥus oīa ꝓbemꝰ. ⁊ bonis adhereamꝰ. ⁊ mala fugiamꝰ. Sic̄ ⁊ ꝯſuluit apoſtolus .j. ad Theſſa.vplo natali de coruo imitamur. cuiꝰ natura ē ꝙhamo ſibi cooꝑto carnibꝰ nō ſtatim vt eā inuēnit deuorat ⁊ trāſglutit. ſꝫ roſtro diligēter ꝓbat⁊ examinat voluit ⁊ reuoluit paulatim carpendo carnem de hamo extrahit ⁊ comedit. ⁊ vacuuꝫ hamū relinqͥt. Sic qn̄ nobis preponunt̉diuicie aut delicie ⁊cͣ. frequēter in ſe hamū mortalis culpe continentia. nō debemꝰ voracit̉ appetere ⁊ amplecti. ẜm illud psͣ. lxj. Diuicie ſiaffluant nolite cor apponere. ſed ſolicite debemus examinare qͥd ibi ſit gratū deo aūt diſplicens. ⁊ illa recipere que ſunt ad ſuſtentationemvite neceſſaria ⁊ deo placētia. Ea vero in qͥbuseſt hamꝰ culpa ⁊ offenſa diuina relinq̄re. ⁊ hoceſt omīa ꝓbare. bonumqꝫ tenere. Et hoc eſt qd̓docet apoſtolus ad Philipͥ. j. Probetis potiora vt ſitis ſinceri ⁊ ſine offenſa in diē chriſti.¶ Sermo primus.¶ De natiuitate chriſti.

Oīa ꝓbate. ⁊ qd̓ bonū ē tenete. Et ad hoc exēNnucio vobisgaudiuꝫ magnū qd̓ erit omni populo.qꝛ natus eſt nobis ſaluator mundi Luc̄. ij.