Sermo

hominē qn̄ in eoꝝ oīm perſona dixit Petrus.Tu es chriſtus filius dei viui Mat. xvj. Meruit etiā penetrare ꝓfunditatē diuinitatis quādodn̄s ad ſuam interrogationē quā fecit dicens.Dd6. Nec neſcimus quo vadis. ⁊ quō poſſumus viāſcire? ſic reſpondit. Ego ſum via veritas ⁊ vitaSed qui hoc intellexit ⁊ credidit chriſto noluitcredere. ipſo poſt mortem abſente. Si em̄ poſtmortem chriſtū veꝝ deū credidiſſet. de reſurrectione nullo modo dubitaſſet. Sed eſtimo ꝙ diabolus extinxit ſibi lumē intellectus ⁊ fidei. nehoc credens in incredulitate deperiret Et hocpatet ex noīe. Or̄ em̄ thomas quaſi abyſſus ꝙvno modo dr̄ ab a qd̓ eſt ſine. ⁊ byſſus claritasquaſi ſine claritate. qꝛ amiſſo lumine intellectꝰtenebras intelligentie incurrit. ita vt de ipſo exponi pōt illud Gen̄. j. Tenebre erant ſuper faciem̄ abyſſi. Uel dr̄ ab a qd̓ eſt ſine. ⁊ baſe quaſi ſine fundamento. qꝛ ipſe baſim fide perdidit. ⁊ inmulta fluctuatione permanſit. ¶ Sed chriſtꝰverus pater familias. d̓ quo dicit illud Math̓.xx. Simile ex regnū celoꝝ homī patriſfamiliaſNoluit eū mittere in tenebras dubitationis. teſte Greg. in omel̓. di. Diſcipuluꝫ ſuuꝫ dn̄s poſtreſurrectionē ſuā ſic dubitare deſeruit. ſicut an̄natiuitatē ſuā habere Mariā ſponſaꝫ voluit q̄tn̄ ad nuptias nō peruenit. Nam ita factꝰ eſt diſcipulus dubitās ⁊ palpans teſtis vere reſurrectionis. ſicut ſponſus fuit mr̄is xp̄s ſue integrevirginitatis. hec ille ¶ Accēdit igit̉ fidem xp̄usin. b. apl̓o thoma qn̄ eū latus ſuuꝫ palpare permiſit di. Infer digitu tuū huc. ⁊ mitte in latusmeū. ⁊ noli eſſe incredulꝰ. ſed fidelis Ioh̓. xx.Iecit eū letum cum iubilanter clamauit. Deusmeꝰ ⁊ dn̄s meus. Iō pōt exponi illud Abac̄. iijAbyſſus dedit vocē ſuā. hoc ē thomas q̄ interpretat̉ abyſſus. dedit vocē exultationis ⁊ credulitatis. Et hoc innuit ex viſione chriſti ſic̄ dicit. Quia vidiſti me thoma credidiſti. ¶ Sꝫ diceret quis. ¶Quare dicit dn̄s notanter hic. qꝛvidiſti me thoma credidiſti? cū ẜm Gregꝰ. noneſt fides vbi aliqͥd videt̉. Quia dicit in omelia.Fides nō habet meritum vbi humana ratio hꝫexperimentuꝫ. Si querit̉ em̄ in die vidit rem etcredit. iā pottꝰ eſt cognitio ꝙͣ fides. Quia fideſẜm apl̓m ad Reb̓. xj. eſt ſperandaꝝ reꝝ ſub̓a.argumētuꝫ .i. firma adheſio reꝝ nō apparētiūIō potiꝰ dixiſſe debuiſſet. qꝛ tetigiſti. Ad hocrn̄det Aug. in originali. Ꝙ forte thomas nō tetigit chriſti vulnera. lꝫ offerebat ſe ad tāgendūqꝛ nō fuit auſus tangere. Sꝫ oppoſituꝫ illiꝰ dicit. b. Thomas de aqͥno. tertia ꝑte ſue ſumme.Quia thomas ſuꝑ viſu ſuo etiaꝫ vulneꝝ tetigitcicatrices. Qui alludit auctoritas eccleſie. queetiam canit. O thoma didime per xp̄m quē mē-

ruiſti tangere. Sꝫ ad hoc cū dicit̉ q̄ videnturnō habēt fidē. Rn̄det. b. Greg. in omel̓. hodierna dicēs. Thomas aliud vidit. aliud credidit.vidit hoīeꝫ credidit eē deū. Iō bene dic̄. Quiavidiſti me thoma hoīeꝫ. ⁊ credidiſti me eē deuꝫIō concludit Grego. Uidēdo gͦ qꝛ cōſiderādoveꝝ hoīem hunc deū quē videre non potuit exclamauit. Et hꝰ quo ad pͥmū. ¶ Quantū ad ſecundū notandū illos beatiores qͥ nō viderūt ⁊crediderūt. oſtendi pōt in groſſo exēplo nat̉ali¶ Radix em̄ herbe in terra abſcondit̉. nec ſolē Dimmediate reſpicit ab eo neqꝫ intuet̉. Sed herba que eſt ſuper terrā ſolē immediate reſpiciendo. ⁊ tn̄ radix plus remunerat̉ a natura ꝙ herba. qꝛ maioris cōiter eſt v̓tutis. nā omnē ſuccū⁊ v̓tutem quā habet herba recipit a radice. Ethanc econtra tempore hyemis dirigit ad radicem. Iō dic̄ Philaretus in tractatu de creſ. Ꝙradices ſunt maioris efficacie ī hyeme ꝙͣ ī eſtate. Idem dicit Galienus in antidotario veteri.Sic a ſimili nos chriſtiani qui non chriſtum inperſona propͥa vidimus nec eius paſſioneꝫ. reſurrectionem. aut alia ſua opera. Sed ſi illa firmiter credimꝰ magis remuneramur ceteris paribus ꝙͣ apoſtoli qͥ illa fieri conſpexerūt. ⁊ preſentes fuerunt. Iō dic̄ Grego. in omelia. Ꝙ iniſto verbo nos ſpecialiter ſignificauit: cū dixitBeati qͥ non viderunt ⁊ crediderunt. Qui eum quēcarne non videmꝰ mente retinemus. ſi tamē fidem noſtrā per opera cōſeqͥmur. Ille em̄ verecredit qͥ exercet operādo qd̓ credit. qꝛ al̓s fideſſine operibꝰ mortua ē Iaco. ij. ¶ Sed diceres FQuare dn̄s Luc̄. x. dixit. Aeati oculi qui vidētque vos videtis? Et h̓ dicit. Beati qͥ nō vider̄t.modo videre ⁊ nō videre contradicūt. Ad hocrn̄det̉ ꝙ duplex eſt beatitudo. vna rei: alia ſpeiPrima ẜm venerabilē Boe. li. iij. ꝓſa. ij. Eſt ſtatus oīm bonoꝝ aggregatione .i. cumulationeperfectus. ⁊ illa conſiſtit principaliter in fruition ⁊ aſpectu diuinitatis. ⁊ cōiter in viſione humanitatis chriſti motū dilectionis ad ip̄m. Ethac beatitudine ex meritis propriis nulluspōt eē dignꝰ. Quia dicit Orig. de ritu eccl̓e Siqͥs bōa cūctoꝝ ꝑpetraſſet. atqꝫ totiꝰ mūdi tormēta altuliſſꝫ. nodū tn̄ eterna beatitudīe dignꝰeſſꝫ. niſi eā nobis chriſti fideliſſima paſſio meruiſſet. ⁊ de hac btītudine intelligitur illud v̓buꝫxp̄i. Beati oculi qͥ vident q̄ vos videtis. qꝛ apl̓ividerūt eiꝰ humanitatē. ⁊ vere ſumme beatꝰ eritille hō qͥ ad hāc btītudīeꝫ meruerit ꝑuenire vbichriſtū nō ſolum in humanitate. ſꝫ in puriſſimavidebit deitate. ad quē ꝑuenit beatꝰ Thomasvbi ſine fine dei fruitur viſione. Et iam non dicit illud verbum futurum psͣ. xvi. ¶ Satiaborcuꝫ apparuerit gloria tua. Sꝫ preteritū ſatiatꝰ