Sermo

Et qͣdam religione a numinibus ſibi adiutoriūpoſtulant. Illo modo Lucia ē famoſa ꝓpt̓ ſuāſapientiā. q̄ maxime patet in rn̄ſis. ẜm illd̓ Eccleſiaſtes. viij. Sapia hoīs lucet ī vultū eiꝰ Nōne illa ē ſapiēs rn̄ſio qn̄ dixit. Nō inqͥnat̉ corpꝰniſi de ꝯſenſu mētis. Certe vtiqꝫ. Iō in canoneeſt locata. vt in arenga vbi sͣ. In ip̄a enī Luciap̄ ceteris gentilibus viguit intellectꝰ ⁊ prudentia. ita vt de ip̄a p̄t exponi illud Prouerb̓. xiiij.Sapiēs mulier edificat domū ſua ſcꝫ in cel̓. Deqͥ dic̄ Psͣ. Btī qͥ hītant ī domo tua dn̄e. Sic ſapiētia apparuit in hoc. ꝙ matre ſua ęgrotantenō iuit ad ſortilegas. auxiliū ab eis poſtulandoSꝫ e celo cū ad ſepulchrū btē Agathe virginisperrexit dicēs. Si eius ſepulchrū credēs tetigeris. ꝑfecta ꝯtinuo ſanitate gaudebis. qꝛ vt ſapiens v̓go ſciuit ꝙ illi qͥ ꝯſulantur ſortilegas quīqꝫ annoꝝ regl̓a puniūtur. vt hr̄ in cano. qͥ diuinatiōes. xxvi. q. v. Scd̓o aliqͣ aīalia ſunt famoſa ꝓpt̓ potētiā qm̄ oſtēdūt ſic̄ leo qͥ on̄dit ſuampotētiā in hoc (ſic̄ dic̄ Plini. ī ſpe. na.) ꝙ in periculis apparet maxīe gl̓oſus qn̄ ꝑſequūtur euꝫcanes ⁊ venatores nō ſe occultās. ſꝫ ſedet ī cāpis vt ab om̄ibus videat̉ eius potētia. nō ſoluꝫmanifeſta ē in hoc. ſꝫ etiā in illo qͥ ſanat infirmitates. qꝛ eius adep̄s ꝯtrariat̉ venenis. Si qͥs illo ꝑunctus fuerit. alioꝝ morſus aīaliū nō timebit. Etiā adep̄s cuꝫ oleo roſeo mixtꝰ cutē facieicuſtodiet a vicijs. oculoꝝ ſanat tūores. Fel eiꝰaq̄ addita oculoꝝ acuit claritatē. cor eius ciboſumptū ſolam qͣrtanā febrē expellit. Ecce qͣntepotētie eſt leo. Iſto modo btā v̓go Lucia eſt famoſa ꝓpt̓ ſuā potentiā aut fortitudinē. tāte enīfuit potētie ⁊ fortitudinis ꝙ in periculis paſſionū ⁊ ꝑſecutionū ſe ab impudicis canibus nō abſcōdit. ꝙͣuis eſſet ī iuuenili adhuc etate. ſꝫ ip̄osvic̄ ẜm ꝙ canit̉ de ip̄a. Odiſti q̄ in mundo ſunt.Ideo potuit dicere. Mihi mūdus crucifixꝰ eſtet ego mūdo. ad Gall̓. v. Diabolū in hoc cū aitſanguīe ꝓprio inimicū ſb̓iſti. qd̓ fuit valde mirabile. ꝙ fragilis v̓go vicit īimicū tā robuſtū. Sꝫdn̄s omp̄s tradidit illū in manu femīe ⁊ ꝯfudit.Iudith. xvi. vic̄ etiā ꝑ ſuā potētiā ſeuiciē tormētoꝝ ꝙ violētia hoīm ⁊ boū amiſer̄t v̓tutē trahēdi. ignis v̓tutē cōburēdi. ferrū ⁊ gladius v̓tutēſecādi. qꝛ ſpūſſanctꝰ tāto eū fixit pōdere vt mille hoīes nec plura paria bot̄ eā trahere poſſentad lupanar. etiā ī igne poſita ip̄aꝫ nō leſit. vt dicere poſſet illud Ecc̄i. xli. In medio ignis n̄ ſumeſtuata. Percuſſa etiā in gutture gladio interfici nō potuit. Ip̄a enī btā Lucia oſtēdit potētiāin miraculoꝝ oꝑatiōe. nā ⁊ ſanauit mr̄em. ⁊ copioſum extinxit ignē. Iō de ea p̄t exponi illud.Prouer. vlti. Manū ſuā miſit ad fortia. Ꝙ aūtfuit tā potēs. ecce iō. qꝛ ſepe habuit angelicā cō

ſolationē ⁊ ꝯfortatiōꝫ qͥ eā cōfortauerat dicēsForti anīo eſto filia ſcꝫ dei. dn̄s celi dedit tibi Ggaudiū. Tertio aliqͣ aīalia ſunt ꝓpt̓ pulchritudinē ſuā famoſa. ſic̄ pāthera. d̓ quo dic̄ Phiſologꝰ. Eſt aīal pāther cui n̄ ē pulcrior alt̓. qꝛ ẜmPli. ī ſꝑe. na. maxīa coloꝝ ⁊ macl̓aꝝ varietatedecorat̉ .ſ. albaꝝ. nigraꝝ. flaueaꝝ. vt tota eiꝰpellis exteriꝰ macl̓ata videat̉. Iſto modo etiambtā lucia fuit famoſa rōne pulchritudīs. qꝛ eratornata colore albo v̓ginitatꝭ mētis ⁊ corꝑis. iōdixit ad paſcaſiū. corruptores mētis ⁊ corporꝭnūꝙͣ ſciui. Et merito p̄t d̓ ip̄a exponi illud. Psͣ.xliiij. Aſtitit regīa a dextris tuis ī veſt. deaura.quo ad pulchritudinē corꝑis. circūdata varietate. ꝓpt̓ pulchritudinē mētꝭ. Erat ec̄ decoratacolore nigro hūilitatꝭ. ī eo ꝙ ſpreuit ſponſuꝫ terrenū. diuitias ⁊ mūdi gloriā Ita vt dicere poſſꝫRegnū mūdi ⁊ oēm or. ſe. ꝯtēpſi. Fuit etiā fulcita colore flaueo ꝯſtātie. qꝛ conſtās fuit vſqꝫ admortē. Et ex illo patet eiꝰ ſpecioſitas ⁊ v̓tuoſitas ſeu fortitudo ꝙͣtū ad tertiū ⁊ ad qͣrtū.¶ Sermo .j. de ſancto Thoma apl̓o.Ola Vidiſti meThoma crediſti. btī qͥ nō vider̄t ⁊ credider̄t Ioh̓. xx. Amb̓. ī exame. li. v. c. xliij. dic̄ AFenix ē vnica auis trecētꝭ ac qͥngētꝭ viuēs ānisSꝫ cū finē vite ſue ſenſerit īminere fac̄ ſibi nidūde thure. mirra. et ceterꝭ lignis odoriferꝭ: qͥbusaccęẜ. ꝑ flatū vēti ītrat. ⁊ ibi morit̉. deūoqꝫ viuificat̉. Miſtice ꝑ fenicē ītelligit̉ b. Tho. apl̓s. ſtecte eī ſic̄ fenix ē auis ſingl̓arꝭ carēs pari. et apd̓arabes naſcit̉. vocat̉ fenix .i. ſingl̓arꝭ. vt di. Iſi.Ita b. apl̓s Tho. īter oēs apl̓os ī dubitationefuit ſingl̓arꝭ. ẜm ꝙ legit̉ Ioh̓. xx. di. Poſt r̄ſurrectionē veīt ad diſcipl̓os ſuos ianuis clauſis. etſtās ī medio diſcipl̓oꝝ dixit. Pax vob̓. Et cum hͦdixiſſꝫ oſtēdit eis latꝰ ⁊ manꝰ. Uidētes āt eū gauiſi ſūt gaudio magͦ valde. et credider̄t. Et cuꝫhoc agebat̉ Tho. nō erat cū eis. Iō veniēte eoalij dixer̄t. vidimꝰ dn̄m. Sꝫ ille credere noluit.Sꝫ hoc n̄ ē factū ſine cā. iō ſuꝑ hec geſta dic̄ ſanctꝰ Eręg. ī Ome̓. hodierna Quid inqͥt frēs chariſſimi int̓ hec aīaduertitꝭ. nūqͥd caſu geſtū creditꝭ. vt electꝰ ille diſcipl̓s tūc deeſſet. ptꝰ aūt veniēs audiret audiēs dubitarꝫ. dubitās palparꝫpalpās crederet. nec hoc caſu. ſꝫ dīna diſpenſatiōe factū ē Egit nāqꝫ miro mō dina clemētia vtdiſcipl̓s dubitās dū in mgr̄o ſuo vulnera palpar̓et in nob̓ vulnera infidelitatꝭ ſanaret. Plus eīinfidelitas Thome ad fidē ꝙͣ fides credētiū diſcipuloꝝ ꝓfuit. qꝛ dū ille palpādo ad fidem reducitur. noſtra mens om̄i dubitatione poſtpoſita in fide ſolidatur. Hec Gregoriꝰ. Etiam ſicutfenix ſua recreatiōe naturali docꝫ nos credere